Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Джон Хайнц II (10 шілде 1908 - 23 ақпан 1987) - американдық бизнес-менеджер және H. J. Heinz компаниясының бас директоры, АҚШ-тың Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында тұратын. Оның атасы Генри Джей Хайнц компанияны XIX ғасырда құрды және ол компанияда бас директор болғанға дейін әртүрлі лауазымдарда жұмыс істеді. Хайнц II - Джон Хайнцтің әкесі, АҚШ-тың Республикалық палатасының және Сенатының мүшесі, 1991 жылы ұшақ апатында қайтыс болды.
American business executive (1908–1987)
Henry John Heinz II (July 10, 1908 – February 23, 1987) was an American business executive and CEO of the H. J. Heinz Company based in Pittsburgh, Pennsylvania, US. His grandfather Henry J. Heinz founded the company in the nineteenth century, and he worked in a variety of positions within the company before becoming CEO. Heinz II was the father of John Heinz, a Republican member of the U. S. House of Representatives and Senate, who died in a 1991 plane crash.
Ерте өмір, білім, ерте мансап
Хайнц Питтсбургте Хауард Ковид Хайнц пен Элизабет Гренджер (Раст) Хайнцтің отбасында дүниеге келген. Оның атасы Генри Джей Хайнц компаниясын құрған, ал әкесі ондаған жылдар бойы компанияда жұмыс істеді, ол құрылтайшы қайтыс болғаннан кейін президенті болды. Хайнц II Шоатта білім алып, Йель университетінің түлегі болды, онда ол "Скалл энд Боунз" құпия қоғамының мүшесі болды. Ол сондай-ақ Оксфорд университетінің дипломын иеленді. Жазғы уақытта ол әкесінің Хайнц компаниясында тұздау және тұздау станцияларында бухгалтер және қолөнерші болып жұмыс істеді. Кейіннен Англияда сатушы болып жұмыс істеді. 1932 жылы Хайнц "Ресейдегі тәжірибелер1931: күнделік" атты кітапты жасырын түрде жариялады. Кітапта оның 1931 жылы журналист Гарет Джонспен бірге Украинаға барып, қазір голодомор деп аталатын ашаршылық туралы хабарларды зерттегені жазылған.
Heinz was born in Pittsburgh to Howard Covode Heinz and Elizabeth Granger (Rust) Heinz. His grandfather Henry J. Heinz had founded the H. J. Heinz Company, and his father worked for the company for decades, becoming president after the founder died. Heinz II was educated at Choate, and graduated from Yale University, where he was a member of the Skull and Bones secret society. He also earned a degree from Oxford University. During the summers, he worked for his father's Heinz Company in the pickling and salting stations, as bookkeeper and as handyman. He later joined the sales force in England. In 1932 Heinz anonymously self published a book titled "Experiences in Russia–1931: A diary". The book documented his trip to Ukraine in 1931 with journalist Gareth Jones to investigate reports of starvation now known as the holodomor.
Неке және отбасы
1935 жылы Хайнц пионер-ұшқыш Джоан Дильге тұрмысқа шықты. Олардың Х.Хайнц III деген ұлы болды. Олар өздерінің үйлерін, Питтсбургтің Фокс-Чапел маңындағы Роземонт фермасын құрды. 1942 жылы ерлі-зайыптылар ажырасып кетті. 1953 жылы Хайнц Дрю Махерге тұрмысқа шықты, олар филантропия, шаңғы спорты, өнер жинау және әлемді саяхаттауды жақсы көреді.
Heinz married Joan Diehl, a pioneer aviator, in 1935. They had one son, H. J. Heinz III. They established their home, Rosemont Farm, in the Fox Chapel suburb of Pittsburgh. The couple divorced in 1942. In 1953, Heinz married Drue Maher, with whom he shared a love of philanthropy, skiing, art collecting, and world travel.
H.J. Heinz компаниясының басшылығы
Хайнц әкесінің компаниясында ерте жұмыс істей бастады, бизнестің барлық аспектілерін үйренді. 1941 жылы әкесі инсульттан қайтыс болғаннан кейін, ол Хайнц компаниясының президенті болды. Ол компанияны Екінші дүниежүзілік соғыстың қиындықтары кезінде басқарып жүрді. Бір кездері Питтсбургтегі Хайнц зауыты әскери департамент үшін планеторлар шығаруға айналдырылды. Ол соғыста Англияға бес рет саяхат жасады: бір рет Харлесдендегі бомбаланған Хайнц зауытын көру үшін, бірнеше рет британ үкіметінің сұрауы бойынша азық-түлік тапшылығын жеңілдетуге көмектесу үшін. Ол сондай-ақ Нидерландыға азық-түлік мәселесін шешуге көмектесті. Біріккен соғыс қорының төрағасы ретінде Хайнц Питтсбург аймағында және басқа жерлерде азық-түлікті сақтау, рациондау және бөлу туралы әдеттегідей баяндама жасады. Соғыстан кейін ол Питтсбургтегі Қоғамдық сандықтың төрағасы болды, ол бүкіл елде тараулары бар ұлттық ұйымға айналды. Хайнц компаниясының президенті ретінде Джек Нидерланды, Португалия, Венесуэла, Жапония және Италияда еншілес компаниялар құрып, үлкен халықаралық желі құрды. Star Kist Foods Inc. және Ore Ida Foods Inc. компанияларын сатып алу оның қызметіндегі ерекше белгісі болып саналады. Сонымен қатар ол Қытайдың құрлықтағы нәрестелік азық-түлік зауытының ашылуына төрағалық етті.
Heinz started work early in his grandfather's company, learning every aspect of the business. In 1941, he advanced to become president of the Heinz Company upon his father's death of a stroke. He led the company through the challenges of World War II. For a time the Heinz plant in Pittsburgh was converted to producing gliders for the War Department. He made five trips to England during the war: once to see about the bombed Heinz plant in Harlesden, and several times by request of the British government to assist with relieving its food shortages. He also aided the Netherlands with their food challenges. As chairman of the United War Fund, Heinz routinely gave speeches in the Pittsburgh region and elsewhere about food conservation, rationing, and allocations. After the war, he served as chairman of the Community Chest in Pittsburgh, which became the United Way, a national organization with chapters across the country. As president of the Heinz Company, Jack launched subsidiaries in the Netherlands, Portugal, Venezuela, Japan, and Italy, establishing a large international network. Acquisitions of Star Kist Foods Inc. and Ore Ida Foods Inc. are considered the hallmarks of his tenure. He also presided over the opening of a baby food plant on mainland China.
Отставка
1966 жылы Хайнц президент және бас директор лауазымынан кетті. Компания тарихында алғаш рет отбасы мүшесі емес Роберт Бёрт Гукин күнделікті операцияларды басқару үшін бас директор болып сайланды. Хайнц 1966 жылдан қайтыс болғанға дейін басқарма төрағасы болды.
In 1966, Heinz resigned as president and CEO. For the first time in company history, a non family member, Robert Burt Gookin, was chosen as CEO to manage day to day operations. Heinz served as chairman of the board from 1966 until his death.
Қайырымдылық
Соғыстан кейін Хайнц Ричард Кинг Меллон және Питтсбург қаласының әкімі Дэвид Лоуренспен бірге Питтсбургті жақсарту және жаңғырту жоспары - Ренессанс I-ге қатысты. Қайта құруға темір комбинаттардан ауадағы түтін мен сазды тазарту үшін түтінге қарсы шаралар кірді. Бұл қаланың өзендеріндегі судың сапасын жақсартуға көмектесті, ол үшін қосымша экологиялық заңдар қабылданды. Хайнц Питтсбургтің мәдени ауданын құруға қозғаушы күш болды, бұл оның қайырымдылық және қоғамдастық көшбасшысы ретінде жасаған жұмысының негізгі мұрасы. Ол 1941 жылдан 1987 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет еткен Хайнц қорының бірінші төрағасы болды. Оның алғашқы жобаларының бірі - Пэн театрын қазіргі Хайнц залына, Питтсбург симфониясының үйіне ауыстыру және қалпына келтіру. Хайнц қалада НХЛ франшизасын жеңу үшін алғашқы инвесторлардың бірі болды, 1967 жылдан бастап 1970 жылдардың басына дейін Питтсбург Пингвинс клубының қосалқы иесі болды.
After the war, Heinz teamed up with Richard King Mellon and Pittsburgh mayor David Lawrence for Renaissance I, a plan to improve and modernize Pittsburgh. Redevelopment included smoke control ordinances to clear the air of smoke and soot from the steel mills. This also helped improve water quality in the city's rivers, for which additional environmental laws were passed. Heinz was the driving force for the creation of downtown Pittsburgh's Cultural District, a major legacy of his work as a philanthropist and community leader. He was the first chairman of the Heinz Endowments, serving from 1941 until his death in 1987. One of his early projects was the conversion and restoration of Loew's Penn Theater to the current Heinz Hall, home of the Pittsburgh Symphony. Heinz was one of the original investors in the city's effort to win an NHL franchise, becoming part owner of the Pittsburgh Penguins from 1967 until the early 1970s.
Саясат
Өмір бойы республикашыл болған Хайнц 1948 жылдан 1951 жылға дейін Халықаралық сауда палатасының АҚШ-тағы бөлімшесінің төрағасы болды. Ол Пәкістанға экономикалық көмек көрсету бағдарламасының тиімділігін бағалау үшін арнайы көмек миссиясын басқаруға президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің тапсырмасын орындады. Ол сондай-ақ 1958 және 1959 жылдары Еуропа экономикалық комиссиясында АҚШ делегациясының төрағасы болды. Ол Бильдерберг тобының басқарушы комитетінің мүшесі болды.
A lifelong Republican, Heinz chaired the U. S. arm of the International Chamber of Commerce from 1948 to 1951. He was tapped by President Dwight D. Eisenhower to head a special aid mission to assess the effectiveness of an emergency economic aid program to Pakistan. He also chaired the U. S. delegation to the Economic Commission for Europe in 1958 and 1959. He was a member of the Steering Committee of the Bilderberg Group.
Құрметтер
1979 жылы Елизавета II Хайнцті "Америка мен Британия арасындағы қарым-қатынасты, әсіресе мәдени, білім беру және экономикалық салаларда елеулі үлес қосқаны үшін" атап, Британ империясы орденінің құрметті командирі етіп тағайындады. Ол Италия, Франция және Грекиядан марапаттар алды.
In 1979, Queen Elizabeth II made Heinz an Honorary Commander of the Order of the British Empire, citing him "for significant contribution in the furtherance of British American relationships, especially in the cultural, educational and economic fields." He received decorations from Italy, France, and Greece.
Өлім
1987 жылы 23 ақпанда Генри Джон Хайнц II 78 жасында Флорида штатының Хобе Саунд қаласында орналасқан отбасылық қысқы үйінде қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды.
On 23 February 1987, Henry John Heinz II died of cancer at the family's winter home in Hobe Sound, Florida, at the age of 78.