Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Теодор Колдуэлл Джейнвей (2 қараша 1872 - 27 желтоқсан 1917) - Джонс Хопкинс университетінің медицина мектебінің алғашқы толық уақытты профессоры, 1914 жылы жұмысқа қабылданды.
Theodore Caldwell Janeway (November 2, 1872 – December 27, 1917) was the first full time professor of medicine at the Johns Hopkins University School of Medicine, recruited in 1914.
Өмірбаян
Теодор Джейнвей Нью-Йоркте, Эдвард Джейнвейдің ұлы болып дүниеге келді. Эдвард Джейнвей өзінің құрметіне Джейнвей зақымдануы деп аталатын эндокардитпен ауыратын адамдардың алақандары мен табандарындағы жұмсақ емес зақымдануларды анықтаған. Теодор " А " деген баға алды . 1892 жылы Йель университетінде бакалавр, 1895 жылы Колумбия университетінің дәрігерлер мен хирургтар колледжінде докторлық дәріс алды. Интерн болғаннан кейін ол Нью-Йорктегі Сити ауруханасы мен Сент-Люка ауруханасының қызметкерлері қатарында болды және Нью-Йорк университетінің және Беллвью медициналық колледжінің және дәрігерлер мен хирургтар колледжінің оқытушы мүшесі болды. 1914 жылы Джонс Хопкинс университетінің медицина мектебінде алғашқы толық уақытты медицина профессоры болып қабылданды. Ол тәжірибелік хирургия мен медицина үшін жаңа Ханттериан зертханасын жоспарлауға көмектесті және зат алмасу зерттеулері үшін құралдарды жақсартты. Джонс Хопкинс ауруханасындағы Ослер резиденттік бағдарламасының Джейнвей фирмасы оның есімімен аталған. 1917 жылы Джейнвей Джонс Хопкинстегі лауазымынан кетіп, майор дәрежесімен АҚШ армиясының медициналық қызметіне кірді. Ол бас хирургтың кеңсесіне тағайындалды, онда жүрек ауруларын зерттеу жөніндегі директор болды. Джейнвей 1917 жылы 27 желтоқсанда өкпе ісігінен қайтыс болды. 1898 жылы Джейнвей Элеонора Каролина Алдерсонға үйленді. Олардың ұлы Чарльз Алдерсон Джейнвей танымал американдық педиатр, медицина профессоры және клиникалық зерттеуші болды. Олардың ұлы Эдвард Г. Джейнвей Вермонт Сенатының президенті болды.
Theodore C. Janeway was born in New York City, the son of Edward G. Janeway, M. D. Edward Janeway was himself a prominent clinician and pathologist who is credited with the identification of non tender lesions on the palms or soles of individuals with endocarditis, later called Janeway lesions in his honor. Theodore received his A. B. in 1892 from Yale University and his M. D. in 1895 from the College of Physicians and Surgeons of Columbia University. After interning, he served on the staff of City Hospital and St. Luke's Hospital in New York and was a faculty member at New York University and Bellevue Medical College and at the College of Physicians and Surgeons. Janeway was recruited as the first full time professor of medicine at the Johns Hopkins University School of Medicine in 1914. He helped to plan the new Hunterian Laboratory for experimental surgery and medicine and improved the facilities for metabolic studies. The Janeway firm of the Osler Residency program at Johns Hopkins Hospital is named after him. In 1917, Janeway resigned his position at Johns Hopkins and entered the medical services of the U. S. Army, with the rank of Major. He was assigned to the Office of the Surgeon General, where he became director of research on heart disease. Janeway died of pneumonia on December 27, 1917. In 1898, Janeway married Eleanor Caroline Alderson. Their son Charles Alderson Janeway was an eminent American pediatrician, medical professor, and clinical researcher. Their son Edward G. Janeway was President of the Vermont Senate.