Жон Харви Келлог: Американ дәрігері және денсаулық реформаторы
John Harvey Kellogg
Джон Харви Келлог – американдық дәрігер, «кептірілген астық» өнеркәсібін құрған. Battle Creek санаторийін басқарды, денсаулық және бактериялар туралы зерттеулер жүргізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дәрігер
American physician
Джон Харви Келлог (26 ақпан 1852 – 14 желтоқсан 1943) – американдық кәсіпкер, өнертапқыш, дәрігер. Ол Мичиган штатының Батл-Крик қаласында жетінші күндік адвентистер шіркеуінің мүшелері құрған Батл-Крик санаторийінің директоры болды. Бұл орын еуропалық шипажай, гидротерапиялық мекеме, аурухана және жоғары санаттағы қонақүйдің ерекшеліктерін біріктірген. Келлог байлар мен танымал адамдарды, сондай-ақ басқа ауруханаларға бара алмайтын кедейлерді де емдеді. «Британника энциклопедиясы» мәліметінше, оның «құрғақ таңғы астық дақылдарын жасауы дәнді астықтар индустриясының қалыптасуына зор үлес қосты». Келлог аурудың микробтық теориясын ерте қабылдағандардың бірі болды және ішек флорасы мен ішектегі бактериялардың денсаулық пен аурумен байланысын одан бұрынғылардың ішінде білгендердің қатарында болды. Санаторий емдеуге тұтасқан тәсіл қолданды, вегетариандық өмір салтын, дұрыс тамақтануды, «ішек флорасын» тазалау үшін йогурт клизмаларын пайдалануды, дене шынықтыруды, күнге шолуды, гидротерапияны және темекі шегуден, алкогольді ішімдіктерден және жыныстық қатынастан бас тартуды белсенді түрде насихаттады. Келлог өмірінің соңғы 30 жылын евгеника мен сегрегацияны қолдауға арнады. Келлог прогрессивті денсаулық сақтау реформасының маңызды көшбасшысы болды, әсіресе таза өмір сүру қозғалысының екінші кезеңінде. Ол ғылым және денсаулық туралы көптеген еңбектер жазды. Оның «биологиялық өмір сүру» көзқарасы ғылыми білімді адвентистердің сенімдерімен, денсаулық сақтау реформасымен және қанағатпен үйлестірді. Келлог әзірлеген және пациенттеріне ұсынған көптеген вегетариандық тағамдар жалпыға қолжетімді болды: Келлогтің інісі Уилл Кит Келлогг бүгін таңғы астық жүгері ұнтақтарын ойлап тапқаны үшін танымал. Келлог Никеялық христиан дінінің бағытынан радикалды түрде өзгеше либералды теологиялық сенімдерді ұстанды және дәстүрлі діни догмалардың көптеген аспектілерінен гөрі адам ақылының маңыздылығын баса көрсетті. Ол түпкі күнә, адамның тәбріксіздігі және Исаның құрбандығы туралы фундаменталистік және консервативті түсініктерді қабылдамады, соңғысын өлім емес, Жердегі «үлгілі өмірі» тұрғысынан қарастырды. 1890 жылдары сенімдері Тринитариандыққа қарай ықпалдасқан жетінші күндік адвентистер Келлоггтің теологиясын пантеистік және дәстүрден тыс деп санады, оның христиандыққа қатысты либералды көзқарасын қабылдай алмады. Көптеген қате түсініктер түрлі мәдени амалдарды, өнертабыстарды және тарихи оқиғаларды Келлогқа дұрыс емес атрибуциялады.
John Harvey Kellogg (February 26, 1852 – December 14, 1943) was an American businessman, inventor, physician, He was the director of the Battle Creek Sanitarium in Battle Creek, Michigan, founded by members of the Seventh day Adventist Church. It combined aspects of a European spa, a hydrotherapy institution, a hospital and high class hotel. Kellogg treated the rich and famous, as well as the poor who could not afford other hospitals. According to Encyclopædia Britannica, his "development of dry breakfast cereals was largely responsible for the creation of the flaked cereal industry." An early proponent of the germ theory of disease, Kellogg was well ahead of his time in relating intestinal flora and the presence of bacteria in the intestines to health and disease. The sanitarium approached treatment in a holistic manner, actively promoting vegetarianism, nutrition, the use of yogurt enemas to clear "intestinal flora", exercise, sun bathing, and hydrotherapy, as well as the abstention from smoking tobacco, drinking alcoholic beverages, and sexual activity. Kellogg dedicated the last 30 years of his life to promoting eugenics and segregation. Kellogg was a major leader in progressive health reform, particularly in the second phase of the clean living movement. He wrote extensively on science and health. His approach to "biologic living" combined scientific knowledge with Adventist beliefs, promoting health reform, and temperance. Many of the vegetarian foods that Kellogg developed and offered his patients were publicly marketed: Kellogg's brother, Will Keith Kellogg, is best known today for the invention of the breakfast cereal corn flakes. Kellogg held liberal theological beliefs radically different from mainstream Nicene Christianity and emphasized what he saw as the importance of human reason over many aspects of traditional doctrinal authority. He strongly rejected fundamentalist and conservative notions of original sin, human depravity, and the atonement of Jesus, viewing the last in terms of "his exemplary life" on Earth rather than death. Becoming a Seventh day Adventist as their beliefs shifted towards Trinitarianism during the 1890s, Adventists were "unable to accommodate the essentially liberal understanding of Christianity" exhibited by Kellogg, viewing his theology as pantheistic and unorthodox. Popular misconceptions have wrongly attributed various cultural practices, inventions, and historical events to Kellogg.
Ерте өмір
Джон Харви Келлог 1852 жылдың 26 ақпанында Мичиган штатының Тайрон қаласында Джон Престон Келлог (1806–1881) және оның екінші әйелі Энн Джанет Стэнли (1824–1893) отбасында дүниеге келді. Джон Престон Келлог және оның отбасы 1834 жылы Мичиганға көшті, ал бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін және 1842 жылы қайта үйленгеннен кейін Тайрон қалашығындағы фермаға қоныстанды. Бірінші некеден алты баласы болғаннан басқа, Джон Престон Келлогтың екінші әйелі Энннің 11 баласы болды, соның ішінде Джон Харви және оның кіші інісі Уилл Кит Келлог. Джон Престон Келлог бірнеше жаңғыру қозғалыстарының мүшесі болды, олардың ішінде баптистер, конгрегационалистер шіркеуі және, ақырында, жетінші күндік адвентистер шіркеуі болды. Ол «Денсаулық» және «Денсаулық реформаторы» басылымдарына материалдар дайындауға көмектесті, Эллен Г. Уайттың денсаулық туралы теорияларымен танысып, вегетариандық диета сияқты ұсынымдарды іске асыра бастады. Келлог мұғалім болуды армандады және 16 жасында Мичиган штатының Гастингс қаласындағы аудандық мектепте сабақ берді. Бірақ Келлогтар мен Уайттар оны жартылай ағасы Мерит, Эдсон Уайт, Уильям С. Уайт және Дженни Тремблиге қосылып, Нью-Джерси штатының Флоренс қалашығындағы Расселл Тралдың Гигиеотерапиялық колледжіндегі алты айлық медициналық курстың студенті болуға көндірді. Олардың мақсаты – Батл-Криктегі адвентистердің ықпалымен құрылған Батыс денсаулық сақтау реформасы институты үшін даярланған дәрігерлер тобын қалыптастыру еді. Келлог 1943 жылы қайтыс болғанға дейін осы мекемені басқарды.
John Harvey Kellogg was born in Tyrone, Michigan, on February 26, 1852, to John Preston Kellogg (1806–1881) and his second wife Ann Janette Stanley (1824–1893). John Preston Kellogg and his family moved to Michigan in 1834, and after his first wife's death and his remarriage in 1842, to a farm in Tyrone Township. In addition to six children from his first marriage, John Preston Kellogg had 11 children with his second wife Ann, including John Harvey and his younger brother, Will Keith Kellogg. John Preston Kellogg became a member of several revivalist movements, including the Baptists, the Congregationalist Church, and finally the Seventh day Adventist Church. He helped to set articles for Health, or how to live and The Health Reformer, becoming familiar with Ellen G. White's theories of health, and beginning to follow recommendations such as a vegetarian diet. Kellogg hoped to become a teacher, and at age 16 taught a district school in Hastings, Michigan. The Kelloggs and the Whites, however, convinced him to join his half brother Merritt, Edson White, William C. White, and Jennie Trembley, as students in a six month medical course at Russell Trall's Hygieo Therapeutic College in Florence Township, New Jersey. Their goal was to develop a group of trained doctors for the Adventist inspired Western Health Reform Institute in Battle Creek. Kellogg would lead the institution until his death in 1943.
Қауымнан шығарылу
Келлог "Тірі ғибадатхана" кітабынан түскен түсімді қайта құруға кеткен шығындарды өтеуге пайдаланды. Кітапты басып шығаруға Адвентистер Бас Кеңесінің комиссиясы қарсылық танытты, себебі комиссияның төрт мүшесінің бірі В. В. Прескотт оның діни доктринаға қайшы екенін айтты. Келлог жеке басып шығаруға шешім қабылдағанда, кітап өзінің қиын сынағынан өтті: 1902 жылдың 30 желтоқсанында кітаптың баспаға дайын тұрған "Геральд" баспасында өрт шықты. Өмірінің соңында Келлог жетінші күндік адвентистер және Еллен Г. Уайттың пайғамбарлық қызметі туралы жағымды пікір білдірді, олармен болған келіспеушіліктеріне қарамастан. 1941 жылы сыншы Е. С. Балленгерге жауап ретінде Келлог Балленгерді миссис Уайтқа қатысты сыни көзқарасы үшін айыптады.
Kellogg used proceeds from his book The Living Temple to help pay the costs of reconstruction. The book's printing was opposed by a commission of the General Council of the Adventists after W. W. Prescott, one of the four members of the commission, argued that it was heretical. When Kellogg arranged to print it privately, the book went through its own trial by fire: on December 30, 1902, fire struck the Herald where the book was typeset and ready to print. In later life, Kellogg spoke positively of Seventh day Adventists and Ellen G. White's prophetic ministry, despite their struggles. In 1941, in response to critic E. S. Ballenger, Kellogg admonished Ballenger for his critical attitude to Mrs. White.
Тамақ
Джон Харви Келлогг көптеген түрлі вегетариандық тағамдарды өндіріп, саудаға шығарды. Олардың көптегені науқастарға арналған диетаға сәйкес болу үшін жасалған, сондықтан оларды шағу және сіңіру оңай болды. Дән сияқты крахмалға толы тағамдар ұнтақталатын және пісірілетін, осылайша крахмалдың декстринге айналуына көмектесетін. Жаңғақтар ұнтақталатын және қайнатылатын немесе буға пісірілетін.
John Harvey Kellogg developed and marketed a wide variety of vegetarian foods. Many of them were meant to be suitable for an invalid diet, and were intentionally made easy to chew and to digest. Starchy foods such as grains were ground and baked, to promote the conversion of starch into dextrin. Nuts were ground and boiled or steamed.
Тамақ тұқымдас дәндер
1877 жылы Джон Х. Келлог жеңіл қорытылатын, жұмсақ таңғы астық жасау үшін тәжірибелер жүргізе бастады. Ол бидай, сұлы және жүгеріден қамыр дайындады. Астықтың крахмал молекулаларын ыдырату үшін (дәстүрлі тілмен айтқанда, «дектриндендіру») оны ұзақ уақыт бойы жоғары температурада пісірді. Салқындаған соң Келлог оны кесектерге бөлді. Алғашында бұл астық «Гранула» деген атпен сатылды, бірақ бұл Джеймс Кейлеб Джексонмен заңдық мәселе тудырды, өйткені ол осы атпен бидай астығын сатқан болатын. 1881 жылы Джексон сот процесімен қорқытқаннан кейін Келлог санитариялық астықтың атын «Гранола» деп өзгертті. Бастапқыда оны санаторийдегі пациенттер пайдаланды, бірақ бірте-бірте бұрынғы пациенттер арасында да қолданушылар көбейді. Кейін Уилл Джонмен бірге Элла емес, өзі жұмыс істегенін мәлімдеді және ұсақталған астықтың ашылуы үшін өзіне лайықты құрмет көрсетілмегенін бірнеше рет айтты. Уилл Келлог ұсақталған астықты дамыту және сатуын жалғастырды. Ол астыққа қант қосуды ұсынғанда, Джон бұған келіспеді. Сондықтан 1906 жылы Уилл өзінің «Бэтл-Крик тостталған жүгері кесек компаниясын» құрды. Бұл бауырластар арасындағы ондаған жылға созылған қарым-қатынастың бастауы болды. Уиллдің «Бэтл-Крик тостталған жүгері кесек компаниясы» ақырында «Келлог компаниясына» айналды, ал Джонға өзінің астықтары үшін «Келлог» атауын пайдалануға рұқсат берілмеді. Олардың ішінде C. W. Пост та болды. Пост 1891 жылдың 6 ақпанынан 9 қарашасына дейін «Бэтл-Крик санаторийінде» емделді, содан кейін христиан ғалымдары оған сәтті емдеу жасады. Ол «Бэтл-Крикке» қоныстанды, 1892 жылдың наурыз айында өзінің «ЛаВита» санаторийін ашты және «Post Holdings» құрғақ азық компаниясын құрды. Пост 1895 жылы «Postum» кофесінің орнын басатын сусынын сата бастады. 1898 жылдың қаңтарында ол ашытқы, арпа және бидай қоспасынан жасалған «Grape Nuts» таңғы астығын шығарды. Джон Харви Келлог 2006 жылы Ұлттық өнертапқыштар залына «темперлеуді» ашқаны және алғашқы құрғақ ұсақталған таңғы астықтың авторы болғаны үшін енгізілді, ол «типикалық американдық таңғы астықты өзгертті».
Around 1877, John H. Kellogg began experimenting to produce a softer breakfast food, something easy to chew. He developed a dough that was a mixture of wheat, oats, and corn. It was baked at high temperatures for a long period of time, to break down or "dextrinize" starch molecules in the grain. After it cooled, Kellogg broke the bread into crumbs. The cereal was originally marketed under the name "Granula" but this led to legal problems with James Caleb Jackson who already sold a wheat cereal under that name. In 1881, under threat of a lawsuit by Jackson, Kellogg changed the sanitarium cereal's name to "Granola". It was used initially by patients at the sanitarium, but slowly began to build up a following among former patients. Will later insisted that he, not Ella, had worked with John, and repeatedly asserted that he should have received more credit than he was given for the discovery of the flaked cereal. Will Kellogg continued to develop and market flaked cereal. When he proposed adding sugar to the flakes, John would not agree to the change. So, in 1906, Will started his own company, the Battle Creek Toasted Corn Flake Company. This marked the start of a decades long feud between the brothers. Will's Battle Creek Toasted Corn Flake Company eventually became the Kellogg Company, while John was denied the right to use the Kellogg name for his cereals. They had other competitors as well, including C. W. Post. Post was treated at the Battle Creek Sanitarium between February 6 and November 9, 1891, and later by Christian Scientists whom he credited with his successful treatment. He settled in Battle Creek, opened his own sanitarium, the LaVita Inn, in March 1892, and founded his own dry foods company, Post Holdings. Post started selling Postum coffee substitute in 1895. He issued Grape Nuts breakfast cereal, a mixture of yeast, barley and wheat, in January 1898. John Harvey Kellogg was inducted into the National Inventors Hall of Fame in 2006 for the discovery of tempering and the invention of the first dry flaked breakfast cereal, which "transformed the typical American breakfast".
Анар майы
Джон Х. Келлог – арахис майын ойлап тапқан бірнеше адамның бірі. 1894 жылы Сент-Луис қаласындағы Джордж А. Бейл арахис пен ірімшік қосылған "Cheese Nut" тағамдық өнімін сата бастады; арахис ғана қосылған нұсқасы көбірек сәттілікке ие болды. Джордж Вашингтон Карвер оның арахиспен ғылыми жұмыстары мен оны қолдануын насихаттауы үшін жиі мақталады. 1895 жылдың қазан айына дейін Бэтл-Крик санаторийінде науқастарға арахистан жасалған, мүмкін, арахис майы берілді. Келлог Элен Уайтке жазған хатында "жаңғақтан жасалған өте жақсы препараттар" майды толыққанды алмастырғанын жазды. Екінші патент, № 604493, 1898 жылдың 24 мамырында "жеуге жарамды жаңғақтардан, әсіресе арахистан" "тағамдық өнімдерді өндіру процесіне" берілді. Паста жасау процесінде арахисты қайнату қажет болды, бірақ қуыру да мүмкін екені айтылды. Соңғы өнім жабық банкаларда қыздырылып, "бастапқы пастадан көп жағынан өзгеше" және ірімшікке ұқсас консистенцияға ие өнім алынды. 1898 жылы Келлогтар Сантитас Nut Food Company арқылы жаңғақ негізіндегі тағамдық өнімдердің кең ассортиментін сатты. Келлог арахис майын қатты тағамды шайнауға қиналған адамдар үшін қоректік белок алмастырғыш ретінде сатты. Арахис ең арзан жаңғақ болғандықтан, ол арахис майы нарығында жылдам үстемдік құрды. 1899 жылы оның әйелі Альмейда Ламберт "Жаңғақтан тағам дайындау нұсқаулығын" жариялады. 1901 жылдың 19 наурызында Келлог "жаңғақ пен дәнді дақылдардың қоспасынан" – "Протоза" деп аталатын "етке көкөніс алмастырғышына" АҚШ-тың алғашқы патенін алды. Өтінішінде Келлог "Протоза" өнімінің "бірдей немесе одан да қолжетімді түрінде бірдей немесе одан да жоғары тағамдық құндылыққа ие" екенін атап өтті. Әртүрлі дәмдер, ингредиенттердің температурасы мен пропорциясын реттеу арқылы етке ұқсас дәмдер дамытылады, бұл дайын өнімге ерекше қасиеттер береді. "Наттоза" және "Протоза" – етке баламаның алғашқы үлгілері, ол 1934 жылы патенттелді. Келлог оны бөтелкемен тамақтандырылатын нәрестелерге ішек флорасын жақсарту және ішек инфекцияларымен күресу үшін беруге кеңес берді. Оның ең танымал науқастары Дионн бестігі болды. Мариде ішек инфекциясы болғанын білгеннен кейін Келлог олардың дәрігері Аллан Рой Дафоға соялық ацидофилустың бір қорабын жіберді. Маридің инфекциясы басылғаннан кейін Дафо Келлогтан бестікке үздіксіз жеткізілім беруін сұрады. 1937 жылға қарай әрқайсысы күніне кем дегенде бір пинта ішті. Соя ацидофилусынан пайда көрген тағы бір танымал науқас – полярлық саяхатшы Ричард Э. Бёрд болды. Ол белгілі бір гинекологиялық операцияларға (әсіресе геморроидэктомия және овариотомия) және асқазан-ішек хирургиясына маманданғандықтан, осы операцияларға арналған әртүрлі құралдарды жасады. Оларға арнайы ілгектер мен бұрағыштар, жылытылатын операциялық үстел және іш қуысы операцияларында қолданылатын асептикалық дренаж түтігі кірді. Келлог өзінің медициналық жаңалықтарынан пайда табуға тырыспады. Келлогтың 1916 жылы өзінің тағамдық компаниясы туралы айтқан сөзі оның жалпы мотивациясын көрсетеді: "Мен тағамдық бизнесімнің денсаулық және биологиялық өмір идеяларын таратудың жалпы жоспарымның бір бөлігі екенін нақты айтқым келеді. Әйтпесе, мен оны коммерциялық кәсіп ретінде ашпаған болар едім, бірақ оны жалпы қайырымдылық жұмысымның бір бөлігі ретінде жүргіздім". Бұл өнертабыс онда көп назар қозғамады, бірақ Германияға әкелінді, онда оны өндіріп, сатуға кірісті. Кішкентай еңбегінде Келлог аркалық шамды омыртқаға, кеудеге, құрсақ аймағына, белге, иыққа, жамбасқа, тізеге және басқа да буындарға қолдануды сипаттайды. Ол электротерапияны гидротерапиямен біріктіру туралы да егжей-тегжейлі айтады, мысалы, душ пен шампуньмен электр жарық ваннасы.
John H. Kellogg is one of several people who have been credited with the invention of peanut butter. By 1894, George A. Bayle of St. Louis was selling a "Cheese Nut" snack food containing peanuts and cheese; a peanut only version was apparently more successful. George Washington Carver is often credited because of his scientific work with peanuts and promotion of their use. Some form of nut butter, likely made with peanuts, was served to patients at the Battle Creek Sanitarium before October 1895, when Kellogg wrote to Ellen White that "some very excellent preparations from nuts" had entirely replaced butter. The second patent, No. 604493, granted on May 24, 1898, was for a "Process of Producing Alimentary Products" from "edible nuts, preferably peanuts". The process for making the paste again involved boiling the peanuts, but noted that roasting was a possible alternative. The final substance was heated in sealed cans to obtain "a product differing in many ways from the original paste" with a consistency resembling cheese. By 1898, the Kelloggs were marketing a wide variety of nut based foods through the Sanitas Nut Food Company. Kellogg marketed nut butters as a nutritious protein substitute for people who had difficulty chewing on solid food. Because peanuts were the least expensive nut available, they rapidly dominated the nut butter market. In 1899, his wife Almeida Lambert published a Guide for Nut Cookery. On March 19, 1901, Kellogg was granted the first United States Patent for a "vegetable substitute for meat", for a blend of nuts and grain cereals called "Protose". In applying for , Kellogg described Protose as a product "which shall possess equal or greater nutritive value in equal or more available form By proper regulation of the temperature and proportions of the ingredients, various meat like flavors are developed, which give the finished product very characteristic properties." Nuttose and Protose were the first of many meat alternatives. which was patented in 1934. Kellogg advocated that it be administered to bottle fed babies, to improve their intestinal fauna and combat bowel infections. Perhaps his most famous patients were the Dionne quintuplets. When he learned that Marie had a bowel infection, Kellogg sent a case of his soy acidophilus to their doctor, Allan Roy Dafoe. When Marie's infection cleared up, Dafoe requested that Kellogg send an ongoing supply for the quintuplets. By 1937, each one consumed at least a pint per day. Another famous patient who benefited from soy acidophilus was polar explorer Richard E. Byrd. As he specialized in certain gynecological surgeries (particularly hemorrhoidectomies and ovariotomies) and gastrointestinal surgeries, he developed various instruments for these operations. These included specialized hooks and retractors, a heated operating table, and an aseptic drainage tube used in abdominal surgery. Kellogg did not make concerted efforts to profit from his medical inventions. Kellogg's statement in 1916 about his food company sheds light on his general motivations: "I desire to make clear that the food business I have been carrying on is a part of my general scheme to propagate the ideas of health and biological living. Otherwise, I should not have engaged in it as a commercial enterprise, but I have carried it on as a part of the general philanthropic work in which I was engaged." The invention reportedly aroused little attention there but was brought back to Germany, where it began to be manufactured and sold. In the short work, Kellogg describes the application of the arc light to the spine, chest, abdominal region, loins, shoulders, hip and thigh, knees and other joints. He also goes into detail about combining electrotherapies with hydrotherapies, e. g. the electric light bath with shower and shampoo.
Электротерапиялық өнертабыстар
Келлог "электр энергиясы көптеген электртерапевтердің айтқан кереметтерінің жартысын да іске асыра алмайды" десе де, электр тоқтарын "особенно гидротерапия, термотерапия және басқа да физиологиялық әдістермен қолданылғанда өте құнды емдік құрал" деп есептеді. Осының нәтижесінде, электртерапиялық катушкалар Батл-Крик санаторийінің статикалық электр бөлімінде неврастения, ұйқысыздық және нейралгияның кейбір түрлеріне байланысты парестезия жағдайларында қолданылды. Сонымен қатар, Келлог электртерапиялық жаттығу төсегін жасады, онда бұлшықеттердің жиырылуын қамтамасыз ететін синусоидальдық ток 20 минут бойы ауыртпалықсыз берілуі мүмкін еді және бұл шапшаң 6 шақырымдық серуендеуге тең ынталандыру береді деп хабарланды. Келлог анемия, жалпы әлсіздік, бұлшықет және жүйке әлсіздігі жағдайларында механикалық массажды, механотерапияның бір саласын қолдануды ұсынды.
Though Kellogg stated that "electricity is not capable of accomplishing half the marvels that are claimed for it by many enthusiastic electrotherapists," he still believed electric currents to be "an extremely valuable therapeutic agent, especially when utilized in connection with hydrotherapy, thermotherapy, and other physiologic methods." As a result, electrotherapy coils were used in the Static Electrical Department of the Battle Creek Sanitarium especially for cases of paresthesias of neurasthenia, insomnia, and certain forms of neuralgia. Furthermore, Kellogg devised an electrotherapy exercise bed in which a sinusoidal current that produced muscular contraction could be delivered without pain for twenty minutes and reportedly achieve the stimulation of a brisk four mile walk. Kellogg advocated mechanical massage, a branch of mechanotherapy, for cases of anemia, general debility, and muscular or nervous weakness.
Суландыру құрылғысы
1936 жылы Келлог "ішекті суландыруға арналған, бірақ басқа да суландыру емдеулері үшін қолданылатын" суландыру аппаратына енгізген жақсартуларына патент беру үшін өтініш берді. Жақсартылған ирригаторға ішекке кіретін және шығатын сұйықтықтың мөлшерін өлшеу, сондай-ақ сорғымен берілетін сұйықтықтың қысымын көрсету және реттеу мүмкіндіктері кірді. Бұл, дененің, сананың және жанның сау болуы үшін дұрыс тамақтану, жаттығулар мен демалыс қажет деген идея еді. Сондықтан, Батл-Крик санаториясындағы саясат пен емдеу әдістері осы биологиялық өмір сүру принциптеріне сай болды, мысалы, вегетариандық диетаға немесе күніне 8-10 стақан су ішуге баса назар аударылды. Шындығында, оның биологиялық өмір сүру денсаулығын қорғайтынына сенімі соншалықты күшті болғандықтан, тіпті оған шешекке қарсы вакцина салудың қажеті жоқ деп ойлады. Оның пікірінше, темекі тұтыну тек физиологиялық зиянды ғана емес, сонымен қатар патологиялық, тамақтану, моральдық және экономикалық тұрғыдан да қоғамға зиян келтіреді. Оның айтуынша, "темекінің ешқандай пайдасы жоқ және ботаниктер білетін барлық улы өсімдіктердің ішінде ең қауіптісі". Оның сенімдері темекіге қарсы қозғалыстың ең маңызды қолдаушылары болған адвентистердің басым көзқарасына толық сәйкес келді. 1922 жылы жарық көрген "Табакнизм немесе Темекі қалай өлтіреді" атты кітабында Келлог темекі шегудің зиянды әсерлері туралы көптеген зерттеулер келтірді және әйелдердің еркектерге қарағанда ұзақ өмір сүруін олардың темекіге аз құмарлануымен байланыстырды.
In 1936, Kellogg filed a petition for his invention of improvements to an "irrigating apparatus particularly adaptable for colonic irrigating, but susceptible of use for other irrigation treatments." The improved irrigator included features such as measuring the amount of liquid entering and exiting the colon as well as indicating and regulating the positive pressure of the pumped liquid. This was the idea that appropriate diet, exercise, and recreation was required to maintain a healthy body, mind, and soul. As such, the policies and therapies at the Battle Creek Sanitarium were very much in line with these principles of biologic living, such as the focus on vegetarianism or drinking 8–10 glasses of water a day. In fact, his belief that biologic living would protect his health was so strong that he did not even feel it necessary to get vaccinated against smallpox. He believed that consumption of tobacco not only caused physiological damage, but also pathological, nutritional, moral, and economic devastation onto society. His belief was that "tobacco has not a single redeeming feature and is one of the most deadly of all the many poisonous plants known to the botanist." His beliefs were very much in line with the prevailing view of the Adventists, who had become some of the most important supporters of the anti tobacco movement. In his 1922 book Tobaccoism, or How Tobacco Kills, Kellogg cited many studies on the negative impacts of smoking, and went so far as to attribute the longer lifespan of women to the observation that they partook in tobacco less than their male counterparts.
Алкоголь және басқа сусындар туралы пікірлер
Алкогольдік ішімдіктер сол кезде медициналық қауымда стимулятор ретінде кеңінен қолданылса да, Келлог медициналық тәжірибасын бастаған кезде осыған қатысты қатаң қарсы болды. Келлог алкогольді жандандырғыш зат деп есептеген сол кездегі басым көзқарасқа қарсы шықты. Заманауи зерттеулерге сілтеме жасап, Келлог алкогольдің жандандырғыш қасиеттеріне күмәнді келтірді, себебі ол тіршілік әрекетін баяулатып, күш-қуатты төмендетті. Ол кофеиннің көптеген физиологиялық және даму проблемаларын ғана емес, сонымен қатар кофеин қолдану моральдық бұзылуларға әкелуі мүмкін екенін атап өтті. Ол осы сусындардың кең таралғандығын сол кездегі алкогольге қойылған тыйымға ғана емес, сонымен қатар осы өнімдерді өндірушілер ұйымдастырған кең ауқымды маркетингтік шараларға да байланыстырды. Келлогтың пікірінше, "табиғат бізге таза сумен, әртүрлі жеміс шырындарымен және барлық қажеттіліктерімізді қанағаттандыруға жеткілікті пайдалы әрі зиянсыз дәмдермен қамтамасыз еткен". 1880 жылдардың өзінде Келлог темекі мен алкогольдің зияны туралы кестелер мен лекциялар дайындады, оларды студенттеріне ұстамдылықты ұғыту үшін көптеген оқытушылар пайдаланды. Оның айтуынша, судың ең жоғары жылу сыйымдылығы бар (бірақ шындығында солай емес). Сондықтан, судың температурасын көтеру үшін қажетті жылу және энергия мөлшері сынап сияқты басқа заттарға қарағанда әлдеқайда жоғары. Келлог судың фазалық өзгерістер кезінде үлкен мөлшерде энергияны сіңіру қабілетіне тоқталды. Ол сондай-ақ судың ең пайдалы қасиеті – көптеген заттарды ерітуге қабілеттілігін атап өтті.
Though alcoholic beverages were commonly used as a stimulant by the medical community during the time that Kellogg began his medical practice, he was firm in his opposition to the practice. Kellogg went against the prevailing notion of the time that alcohol was a stimulant. Citing contemporary research, Kellogg believed that alcohol could not be a stimulant because it lessened vital activity and depressed vital forces. Not only did he detail numerous physiological and developmental problems caused by caffeine, but he also suggested that caffeine usage could lead to moral deficiencies. He blamed the prevalence of these beverages not only on the prohibition of alcoholic beverages at the time, but also on the extensive marketing efforts organized by the producers of these products. Kellogg's view was that "nature has supplied us with pure water, with a great variety of fruit juices and wholesome and harmless flavors quite sufficient to meet all our needs." As early as the 1880s, Kellogg had prepared charts and lectures on the dangers of tobacco and alcohol, which were used widely by lecturers who encouraged temperance in their students. More importantly, water, he says, has the highest specific heat of any compound (although in actuality it does not). As such, the amount of heat and energy needed to elevate the temperature of water is significantly higher than that of other compounds like mercury. Kellogg addressed water's ability to absorb massive amounts of energies when shifting phases. He also highlighted water's most useful property, its ability to dissolve many other substances.
Судың емдеу қасиеттері
Келлогтың пікірінше, судың емдік қасиеттері оның тіршілікке қатысты қарсылығымен және физикалық қасиеттерімен байланысты. Келлог үшін судың медициналық қолданылуы оның салқындатқыш ретіндегі қызметінен басталады, яғни дене температурасын төмендету үшін оның өндірісін тарату және өткізгіштік арқылы. "Медицинаның барлық саласында су сияқты дене температурасын осылай жылдам және тиімді түрде төмендететін дәрі жоқ". Су сонымен қатар тыныштандыратын құрал ретінде де қолданылуы мүмкін. Басқа заттар жүрек пен жүйкелерге зиянды әсер ете отырып, тыныштандыратын дәрі ретінде әрекет етеді, ал су олардан гөрі жұмсақ әрі тиімді, сонымен қатар жағымсыз қосымша әсерлері де жоқ. Келлогтың сөзіне сәйкес, суық ванна бірнеше минуттың ішінде адамның пульсін минутына 20-40 рет дейін тездетіп төмендетуі мүмкін. Сонымен қатар, су қан айналымын жылдамдатып, дене температурасын арттыра алады. Ыстық ваннада су ішу пульсті 15 минут ішінде минутына 70 реттен 150 ретке дейін жеделдетеді. Су анестетик ретінде де пайдалы, себебі ыстық түрінде қолданғанда жүйке сезімталдығын төмендетіп, ауырсынды жеңілдетеді. Келлог мұндай процедураның басқа ешбір дәрі көмектеспеген жағдайда көбінесе жеңілдік беретінін айтады. Ол сондай-ақ, судың балалардағы құрыштық және кұсықтарды азайту сияқты спазмолитикалық әсерінен басқа ешқандай емнің артық еместігіне сенді. Су салқындатқыш ретінде де тиімді, өйткені суық күйде қолданғанда қан кетуді тоқтатуға болады. Бұдан өзге, ол ішек қозғалысын қамтамасыз етуде де өте тиімді. Ал су "күшті және жағымсыз симптомдарды" тудырмайды. Сол кезде құсуды тудыруға қарсы көп бәсекелес болмаса да, Келлог судың басқа ешбір заттан гөрі жақсы құсық тудыратынына сенді. Келлогтың судың ең жоғары бағаланған қасиеттерінің біріне қайта оралатын болсақ, ол "тамаша шығарушы" ретінде әрекет ете алады. Су қандағы қалдықтар мен шетелдік заттарды ерітеді. Суды көптеген мақсаттарда пайдалану Келлогты "адал дәрігердің мақсаты – пациентке ең көп пайданы келтіру, ал тіршілік күшін ең аз шығындау; және көптеген жағдайларда осы қажетті нәтижеге жету үшін су – осы құрал екендігі даусыз факт" деген тұжырымға әкелді.
According to Kellogg, water provides remedial properties partly because of vital resistance and partly because of its physical properties. For Kellogg, the medical uses of water begin with its function as a refrigerant, a way to lower body heat by way of dissipating its production as well as by conduction. "There is not a drug in the whole materia medica that will diminish the temperature of the body so readily and so efficiently as water." Water can also serve as a sedative. While other substances serve as sedatives by exerting their poisonous influences on the heart and nerves, water is a gentler and more efficient sedative without any of the negative side effects seen in these other substances. Kellogg states that a cold bath can often reduce one's pulse by 20 to 40 beats per minute quickly, in a matter of a few minutes. Additionally, water can function as a tonic, increasing both the speed of circulation and the overall temperature of the body. A hot bath accelerates one's pulse from 70 to 150 beats per minute in 15 minutes. Water is also useful as an anodyne since it can lower nervous sensibility and reduce pain when applied in the form of hot fomentation. Kellogg argues that this procedure will often give one relief where every other drug has failed to do so. He also believed that no other treatment could function as well as an antispasmodic, reducing infantile convulsions and cramps, as water. Water can be an effective astringent as, when applied cold, it can arrest hemorrhages. Moreover, it can be very effective in producing bowel movements. Whereas purgatives would introduce "violent and unpleasant symptoms", water would not. Although it would not have much competition as an emetic at the time, Kellogg believed that no other substance could induce vomiting as well as water did. Returning to one of Kellogg's most admired qualities of water, it can function as a "most perfect eliminative". Water can dissolve waste and foreign matter from the blood. These many uses of water led Kellogg to belief that "the aim of the faithful physician should be to accomplish for his patient the greatest amount of good at the least expence of vitality; and it is an indisputable fact that in a large number of cases water is just the agent with which this desirable end can be obtained."
Суды дұрыс қолданбау
Келлог гидропатияны көптеген пайдасы үшін мақтағанмен, оның шектерін мойындады. "Көптеген жағдайларда күн сәулесі, таза ауа, демалыс, жаттығу, дұрыс тамақтану және басқа да гигиеналық шаралар су сияқты маңызды. Электр энергиясы да ескеруді қажетті ем; ал шеберлікпен жасалған хирургиялық араласу көптеген жағдайларда мүлдем қажет". Осы сеніммен ол гидропатияны ауруларды емдеуде дұрыс қолданбаған немесе асыра бағалаған көптеген медициналық қызметкерлерді сынады. Олардың ішінде, ол аурудың түріне немесе пациенттің темпераментіне қарамастан, бірдей емді ұсынатын, өзі "Суық су дәрігерлері" деп атағандарды сынға алды. Бұл дәрігерлер тіпті ең қатал қыста да жылытылмаған бөлмелерде мұздай сумен ванна тағайындады. Оның пікірінше, ауруға деген осы бірбеткей көзқарас гидропатияны қаһармандық ем түріне айналдырып, көптеген адамдар мұздай сумен моншақтануға құмар болды. Ол осы "құмарлықтың" салдарынан туған жағымсыз әсерлерді, соның ішінде туберкулез және басқа да ауруларды атап өтті. Бұл қауіпті әдетті гидропатияны шамадан тыс қолданған дәрігерлер одан да ушықтырды. Келлогг бір жағдайды еске алады, онда нашар күйдегі тифпен ауырған пациентке 35 салқын компресс қойылды және, Келлоггке ешқандай күдік тудырмай, ол қайтыс болды. Келлогг гидропатияның осы шамадан тыс және қауіпті қолданылуын қанды, антимон, сынап және тазартатын дәрілер сияқты "зорлық-зомбылық әдістеріне" оралу деп қарастырады. Келлогг "Гидропатиялық жалған дәрігерлерді" және қазіргі гидропатияның негізін қалаушы Прейссництің өзінің білімсіздігін де сынады. Келлогг "жалған дәрігерлердің" де, Прейссництің де аурудың нағыз табиғатын түсінбей, гидропатияны "барлық дертіне шипа" ретінде асыра бағалаудағы надандықтарын айтады.
Although Kellogg praised hydropathy for its many uses, he did acknowledge its limits. "In nearly all cases, sunlight, pure air, rest, exercise, proper food, and other hygienic agencies are quite as important as water. Electricity, too, is a remedy which should not be ignored; and skillful surgery is absolutely indispensable in not a small number of cases." With this belief, he went on to criticize many medical figures who misused or overestimated hydropathy in the treating of disease. Among these, he criticized what he referred to as "Cold Water Doctors" who would recommend the same remedy regardless of the type of ailment or temperament of the patient. These doctors would prescribe ice cold baths in unwarmed rooms even during the harshest winters. In his opinion, this prejudicial approach to illness resulted in converting hydropathy to a more heroic type of treatment where many became obsessed with taking baths in ice cold water. He addresses the negative consequences that resulted from this "infatuation", among them tuberculosis and other diseases. This dangerous habit was only exacerbated by physicians who used hydropathy in excess. Kellogg recounts an instance where a patient with a low typhus fever was treated with 35 cold packs while in a feeble state and, not to the surprise of Kellogg, died. Kellogg posits this excessive and dangerous use of hydropathy as a return to the "violent processes" of bloodletting, antimony, mercury and purgatives. Kellogg also criticizes the ignorance in "Hydropathic Quacks" as well as in Preissnitz, the founder of modern hydropathy, himself. Kellogg states that the "Quacks" as well as Preissnitz are ignorant for overestimating the hydropathy as a "cure all" remedy without understanding the true nature of disease.
Кейінгі өмірі
Келлог "Жай фактілер" кітабын жазғаннан кейін 60 жылдан астам өмір сүрді. Ол денсаулықты дамыту туралы кеңестер беруді және санаторийді басқаруды жалғастырды, бірақ Ұлы депрессия салдарынан санаторий қиын жағдайға түсіп, сатуға мәжбүр болды. Ол Флоридада тағы бір институт ашты, ол өмірінің соңына дейін танымал болды, алайда ол Батл-Крик институтымен салыстырғанда айтарлықтай төмен деңгейде болды. 1937 жылы Келлог Оглеторп университетінен қоғамдық қызмет бойынша құрметті доктор ғылымы дәрежесін алды. Пулитцер сыйлығының иегері, тарихшы Уилл Дюрант, 18 жасынан бері вегетариандық өмір салтын ұстанатын, доктор Келлогты "өзінің ескі ұстазы" деп атады және доктор Келлог оның өміріне мектеп шағынан бері ешкімнен де көп әсер еткенін айтты.
Kellogg would live for over 60 years after writing Plain Facts. He continued to work on healthy eating advice and run the sanitarium, although this was hit by the Great Depression and had to be sold. He ran another institute in Florida, which was popular throughout the rest of his life, although it was a distinct step down from his Battle Creek institute. In 1937, Kellogg received an honorary degree in Doctor of Public Service from Oglethorpe University. Pulitzer Prize winning historian Will Durant, who had been a vegetarian since the age of 18, called Dr. Kellogg "his old mentor", and said that Dr. Kellogg, more than any other person since his high school days, had influenced his life.
"Good Health" журналы
Келлог 1874 жылы «Health Reformer» журналының редакторы болды. 1879 жылы журнал атын «Good Health» деп өзгертті, ал Келлог көп жылдар бойы, өмірінің соңына дейін редакторлық қызметін атқарып тұрды. «Good Health» журналының 20 000-нан астам жазылушысы болды және ол 1955 жылға дейін шығарылды.
Kellogg became editor of the Health Reformer journal in 1874. The journal changed its name to Good Health in 1879 and Kellogg held his editorial position for many years until his death. The Good Health journal had more than 20,000 subscribers and was published until 1955.
Жарыс жақсарту қоры
Келлогг өзінің нәсілге қатысты көзқарастары мен нәсілдік сегрегацияға сенімі туралы ашық айтты, тіпті ол бірнеше қара нәсілді балаларды тәрбиелегеніне қарамастан. 1906 жылы Ирвинг Фишер және Чарльз Давенпортпен бірге Келлогг Америкадағы жаңа евгеника қозғалысының маңызды орталығы болған Race Betterment Foundation-ды құрды. Келлогг АҚШ-та нәсілдік сегрегацияны қолдады және иммигранттар мен европалық емес нәсілдердің ақ американдықтардың гендік қорына зиян келтіреді деп санады. Ол Race Betterment Foundation-ның негізін қалады, бірнеше ұлттық "Нәсілді жақсарту" конференцияларын ұйымдастырды және "эвгеника тіркелімін" құруға тырысты. "Нәсілдік араласуды" ұстап тұрумен қатар, Келлогг "ақыл-есі кеміс адамдарды" стерильдеуді жақтады, Мичиган штатының Денсаулық сақтау кеңесінде жұмыс істеген кезінде евгеникалық бағдарламаны ілгерілетуге және өкілеттігі шегінде "ақыл-есі кеміс" деп танылғандарды стерильдеуге рұқсат беретін мемлекеттік заңдарды қабылдауға көмектесті.
Kellogg was outspoken about his views on race and his belief in racial segregation, regardless of the fact that he himself raised several black foster children. In 1906, together with Irving Fisher and Charles Davenport, Kellogg founded the Race Betterment Foundation, which became a major center of the new eugenics movement in America. Kellogg was in favor of racial segregation in the United States and he also believed that immigrants and non whites would damage the white American population's gene pool. He co founded the Race Betterment Foundation, co organized several National Conferences on Race Betterment and attempted to create a 'eugenics registry'. Alongside discouraging 'racial mixing', Kellogg was in favor of sterilizing 'mentally defective persons', promoting a eugenics agenda while working on the Michigan Board of Health and helping to enact authorization to sterilize those deemed 'mentally defective' into state laws during his tenure.
Уилл Кит Келлогпен соңғы қарым-қатынасы
Келлог ағасымен ұзақ жеке және іскерлік дауласқаннан кейін, дәнді дақылдар рецептеріне құқық үшін соттасты. Экономикалық білім беру қорының мәліметінше, тоқсаннан асқан Дж. Х. Келлог қарым-қатынасты жаңартпақ ниетпен хат жазған. Оның хатшысы, әңгімелеушісі өзін өте арсыз көрсеткенін ойлап, оны жіберуден бас тартты. Кіші Келлог бұл хатты ағасы қайтыс болғаннан кейін ғана көрді. Олар Агнес Грейс, Элизабет Элла, Харриетт Элеонора, Джон Уильям, Ивалин Мод, Пол Альфред, Роберт Моффат және Ньюэлл Кэриді асырап алған.
Kellogg had a long personal and business split with his brother, after fighting in court for the rights to cereal recipes. The Foundation for Economic Education records that the nonagenarian J. H. Kellogg prepared a letter seeking to reopen the relationship. His secretary decided her employer had demeaned himself in it and refused to send it. The younger Kellogg did not see it until after his brother's death. The adopted children included Agnes Grace, Elizabeth Ella, Harriett Eleanor, John William, Ivaline Maud, Paul Alfred, Robert Mofatt, and Newell Carey.
Өлім
Келлог 1943 жылдың 14 желтоқсанында Мичиган штатының Батл-Крик қаласында қайтыс болды. Ол Батл-Криктегі Оук-Хилл зиратында жерленген. Бұл фильмде санаторий ғимараларының өртенуі бейнеленген, ал аяғында доктор Келлог жылдар өткен соң биік платформадан секірген кезде жүрек талмасынан көз жұмады.
Kellogg died on December 14, 1943, in Battle Creek, Michigan. He was buried in Oak Hill Cemetery in Battle Creek. This film depicts the fire of the sanitarium building complex, and ends with Dr. Kellogg, years after, dying of a heart attack while diving from a high board.
Қате түсініктер
Бірнеше кең таралған қате пікірлер Келлоггке түрлі мәдени амалдарды, өнертабыстарды және тарихи оқиғаларды тегіс жатқызады. Келлогг, шындығында, медициналық қызметкерлер арасындағы осы күшейіп келе жатқан сенімді сынап, реттеліп жасалған сүндеттеудің медициналық тиімділігі күмәнді екенін айтты, сондай-ақ еврей халқының ер адамдарында медициналық қателік салдарынан туған шырыш кеңеюінің тарылуын мысалға келтірді.
Several popular misconceptions falsely attribute various cultural practices, inventions, and historical events to Kellogg. Kellogg in fact criticized this growing belief among medical professionals, arguing that routine circumcision provided doubtful medical benefit, citing iatrogenically created meatal stenosis among the Jewish male population: