Кіріспе

Судандағы 1998 жылғы ашаршылық - адам құқықтарының бұзылуына, сондай-ақ құрғақшылыққа және халықаралық қоғамдастықтың ашаршылық қаупіне тез арада жауап бермеуіне байланысты болған гуманитарлық апат. Суданның оңтүстік-батысындағы Бахр-эль-Газал аймағы ең көп зардап шекті. Бұл аймақта ашаршылық кезінде 70 мыңнан астам адам қаза тапты.

Себептер

Аштықтың себебі адам құқықтарының бұзылуы мен Оңтүстік Судандағы соғыс. Судан үкіметі бүлікші топтарды ғана кінәлайтынын айтса да, құрғақшылық та елеулі рөл атқарды. Human Rights Watch келесі топтарды кінәлады:

Әсерлер

Өңірдегі әсерлер өте үлкен болды, шамамен 70 000 адам өлім-жітімге ұшырады. Көптеген адамдар жер аударылды деп есептеледі, 72,000-ден астам адам 1998 жылдың мамыр айынан тамыз айына дейін қатерлі ауылдық аймақтардан Уауға көшіп келді. Елге әсері жанама түрде аштық болды, өйткені шығындар ауыл шаруашылығы мен шаруа қожалығына көмек көрсетуден гөрі соғыс материалдарына, яғни қару-жараққа, медициналық құралдарға және т.б. шоғырландырылды. Бахр-эль-Газалдағы жағдайды үкіметтің күшті араласуының жоқтығы, солтүстіктегі үкіметтің оңтүстіктегі үкіметпен ынтымақтаспауы күшейтті.

Салдары

Судан үкіметі ашаршылық болатынын ескерткеннен кейін сегіз ай өткен соң, 1998 жылдың 15 шілдесінде атысты тоқтату туралы келісімге қол қойылды. Алайда жақсы егіннің және атыс тоқтатылудың арқасында 1998 жылдың соңына қарай жағдай бақылауға алынды. Алайда, бұл аймақта қиындықтар әлі де бар, 1998 жылдың соңынан бастап бірнеше рет ашаршылық туралы ескертулер берілді.