Кіріспе
1984 жылы шыққан Туристік пароход "Фейрски" - Ситмар желісімен жұмыс істейтін итальян стиліне тән бір класты жолаушылар кемесі. Ол 1958 жылдың мамыр айынан 1972 жылдың ақпанына дейін Ұлыбританиядан Австралияға көшіп-қонушылар бағытында қызмет еткен. Саутгемптонға 20 айлық тоқтағаннан кейін, Фейрски Австралияға екі рет сапар шекті. Ол Сиднейге қайта оралғаннан кейін, 1977 жылы белгісіз апатқа ұшырап, кемені тұрақты жөндеуге жарамсыз болды. Ақырында кеме Филиппиндегі консорциумға сатылды, ол статик пайдалану үшін казино және жүзетін қонақ үй ретінде қарастырылған. 1979 жылы Манила шығанағында жаңа рөлге қайта жаңарту кезінде кемеде өрт шығып, жатақханалар қираған. 1980 жылы апаттан кейін Гонконгке сүйреп әкелінді.
The Turbine Steamship Fairsky was a one class Italian styled passenger ship operated by the Sitmar Line, best known for service on the migrant passenger route from Britain to Australia from May 1958 until February 1972. After a 20 month lay up at Southampton, Fairsky completed two further voyages to Australia, before returning to be based at Sydney as a popular full time cruise ship, until striking an unmarked wreck in 1977 which rendered the vessel uneconomic to permanently repair. The ship was finally sold to a Philippines based consortium, intended for static use as a casino and floating hotel. In 1979 during refurbishment at Manila Bay for her new role, a fire broke out onboard which destroyed the accommodation. The wreck was towed to Hong Kong for demolition in 1980.
Алдыңғы қызмет
Фейрски 1941 жылы Steel Artisan деп аталатын C3 жүк кемесі ретінде салынған, бірақ АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа кіргеннен кейін, ол АҚШ үкіметімен іске қосылғанға дейін реквизицияланды және USS Barnes деп аталатын ұшақ тасымалдаушы кемесіне айналдырылды. Алайда, 1942 жылы 27 қыркүйекте кемеге түсірілгеннен кейін үш күн өткен соң, кеме Корольдік әскери-теңіз флотына жалға берілді. Атакер соғыс кезінде кеңінен қызмет етті. Бастапқыда конвойды сүйемелдеу бойынша, ал 1943 жылы қазанда Корольдік флот оны соғыс кезінде шабуылдау кемесі ретінде қайтадан пайдаланды. 1945 жылдың қыркүйегінде HMS Attacker Сингапурда қайтадан басып алу үшін пайдаланылған одақтас күштердің бір бөлігі ретінде болды, кейіннен бірден Clyde-ге қоқыс қоймасын босатып, резервке кіру үшін жүзіп кетті. HMS Attacker салернолық десантта (1943), атлантикалық кампанияда (1943-1944), Оңтүстік Франция десантында (1944) және Эгей теңізінде (1944) қызмет еткені үшін Корольдік флоттың ұрыс құрметтеріне ие болды. 1945 жылы желтоқсанда кеме Вирджиния штатының Норфолк қаласында АҚШ әскери-теңіз флотының күзетінде қалды. Кеме кейін АҚШ-тың National Bulk Carriers компаниясына сатылды, ол оны ұшу палубасын және басқа да әскери жабдықтарды алып тастау арқылы бейбіт уақыттағы рөлге айналдыру процесін бастады. Алайда, кеменің болашақ қызметі белгісіз болып қалды және ол сатылымға ұсынылды.
Океандық лайнерге айналу
1950 жылы кемені бұрынғы ресейлік эмигрант кеме иесі Александр Власов сатып алды. 1952 жылы ол Кастель Форте деп аталып, Ньюпорт Ньюс кеме жасақтауына жіберілді. Алайда бұл жоба көп ұзамай тоқтап, кеме қайтадан кемежайға оралды. 1957 жылы Ситмар Австралия үкіметінен Кастел Форте үшін британдық көшіп келушілерді Австралияға тасымалдау туралы жарғыны алды және Нью-Йорктегі Бетлехем болат кеме жасақтауында кемеде ірі құрылымдық жұмыстар басталды. 1957 жылы желтоқсанда кеме Генуяға көшірілді, онда 1958 жылы мамыр айында ішкі жөндеу жұмыстары аяқталды. Нәтижесінде әдемі, заманауи жолаушылар лайнері пайда болды, қазір оның аты Фейрски болып өзгерді. Бес палубада 461 кабинада 1 сыныптық туристік жатақханалар бар. Компанияның бұрынғы кемелері Fairsea және Castel Felice-дегі ұқсас құрылымдарды бейнелеп, Fairsky-де жеке құрылғылары бар жеті кабина болды, олар көпір палубасының астында күн палубасында орналасқан. Кемеде ауа-райына кондиционер орнатылған және ыңғайлы қоғамдық бөлмелер, негізінен қайық палубасында, қарастырылған. Осы палубаның артқы жағында бассейнмен қоса тартымды лидо аймағы (теңізге терең тұйықталған люктің үстіне салынған) орналасқан. Фэрскидің дизайны 1950-ші жылдардағы итальяндық трансатлантикалық лайнерлердің дизайнына қатты әсер етті. Нәтижесінде бұрынғы C3 корпусының жолаушылар кемесіне ең егжей-тегжейлі түрленуі болды. 1958 жылы 26 маусымда кеменің қызметі Саутгемптоннан басталды. Fairsky Панамада Fairline Shipping Corporation компаниясының меншігінде тіркелген, бірақ Власовтың меншігінде болған кезде Ситмармен жұмыс істеді. Кейіннен кеме тіркелу порты Либерияның Монровия портына ауыстырылды.
Көшіп келуші келісімшарты
Осылайша Фэрски "Фейрсеа" (бұрынғы соғыс кезіндегі басқа сопровождающий тасымалдаушы "Чаржер") және "Кастель Фелисе" (алғашқыда Британдық Үндістанның Пароходтық Навигациялық Компаниясының 1931 жылғы Кения) кемелеріне қосылды. Бұл кездегі иммигранттар ағымын Австралия үкіметінің Көші-қонға жәрдемдесу бағдарламасы арттырды, оның көмегімен британдық ересектер бір адамға он фунттан және олардың балаларына тегін көшіп кетуі мүмкін болды. 1955 жылы Sitmar британдық мигранттарды тасымалдау келісімшартын алған алғашқы британдық емес компанияға айналды. 1949 жылдан бері Австралия порттарында танымал болған кезде, соңғы жаңартылған Fairsea осы арнайы жарғы бойынша алғашқы сапарды жүргізді, ол 1955 жылы 6 желтоқсанда Саутгемптоннан шығып, 1956 жылы 12 қаңтарда Сиднейге келді. 1964 жылы үш кемеге төртінші Fairstar (осылай-ақ ауқымды түрде қайта жабдықталған бұрынғы британдық әскер кемесі Oxfordshire) қосылды. Оңтүстік жазда кемелер Австралия мен Жаңа Зеландияға баратын. Алайда, олардың көшіп-қону кемелері ретінде атқаратын рөлі ең жақсы есте қалады. Ситмар 1970 жылға дейін Австралия үкіметінен бірнеше келісімшарт алды, бұл олардың осы мамандандырылған сауданың талаптарын қанағаттандырудағы тәжірибесіне куәлік етеді. Компания Еуропаға кері сапарларға өте бәсекеге қабілетті бағамен сатылды, олардың кемелері "Еуропа мен Ұлыбританияға қызықты жол" деп жарнамаланды. Анық сандар жоқ болса да, төрт кеме жүздеген мың еуропалық қоныстанушыларды Австралияға тасымалдау үшін жауапты болды, барлығы 20 жылдан астам уақытқа созылады. Sitmar сол кезеңнің жақсы қалыптасқан жолаушылар кемесі операторына айналды, оның сенімді беделі Fairsky және Fairstar 1974 жылы экономикалық емес желілік сапарлар тоқтаған кезде толық уақытты круиздік кемелерге айналған кезде жақсарды.
Кемедегі өмір
Фейрски ұзын сапарларға арналған, оның бес ашық, терекпен қапталған жоғарғы палубалары, терең бассейн, теннис пен квойттер үшін белгіленген корттар бар. Кемеде үш асхана (екі отырыс бөлмесі), үлкен қоғамдық зал, балалар ойын залы, жазу бөлмесі мен кітапхана, бавариялық таверна және тағы екі бар, сондай-ақ кинотеатр болды. Медициналық мекемелерге толық жабдықталған аурухана, операциялық бөлме және оқшаулау бөлімі кіреді. Кемеде ойнаған қонақ топтардың бірі The Seekers болды, олар өздерінің мансабын бастау үшін Ұлыбританияға бара жатқанда, поп-музыка тобы Bee Gees, олардың ата-аналары Хью мен Барбара Гибб және Осси Бёрн 1967 жылы 3 қаңтарда Австралиядан Fairsky кемесімен Саутгемптонға 6 ақпанда келді. Үш бауырлас өздерінің жол жүруі үшін алмасу ретінде кемеде өнер көрсетті. Австралияның алғашқы әйел премьер-министрі (2010 - 2013), Джулия Гиллард және оның отбасы Оңтүстік Австралияға Ұлыбританияның Саутгемптон қаласынан көшіп келді, 1966 жылы Fairsky кемесімен Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласына келді. Отбасы Уэльсте өскен, бірақ климаттың жылылығынан Оңтүстік Австралияға қоныс аударды. Гиллардтың австралиялық еңбек партиясының көшбасшысы Энтони Албанестің де кемеге қатысы бар, өйткені оның ата-анасы алғаш рет 1962 жылдың наурыз айында Сиднейден Саутгемптонға сапар кезінде Фэрскиде кездесті (оның әкесі Ситмар желісінің стюарды болды).
Жолдар
Кеме Суэц каналы арқылы өтіп, Йемендегі Аден портына тоқтады. Кеме алдымен Батыс Австралиядағы Фримантлге тоқтап, содан кейін Ұлы Австралия шығанағы арқылы Виктория штатындағы Мельбурнға, ақырында Жаңа Оңтүстік Уэльстің Сиднейіне жетіп, әр жерде жолаушыларды түсіреді. Кейде Аделаида, Оңтүстік Австралия, Брисбен, Квинсленд және Жаңа Зеландия порттарына қосымша сапарлар жасалатын. 1967 жылғы Араб-Израиль соғысынан кейін Суэц каналы 1975 жылға дейін жабылды. Осы кезеңде "Фейрскидің" Австралияға бағыты Бискай шығанағын кесіп өтіп, Африка жағалауына қарай өзгертілді. Жолаушылар әр портта қонуға мүмкіндік алды және бұл қонулар көбінесе түнде болды. Кейде Фейрски қолданған баламалы бағыт - Атлант мұхитын кесіп өтіп, Мадейра аралында тоқтап, одан кейін Курасао арқылы Панама каналына дейін. Тынық мұхитына жеткен соң кеме Жаңа Зеландияға барар алдында Таити аралына тоқтады. Бұл жерде кеме Веллингтонға тоқтады, ал кейін Тасман теңізінен Сиднейге қарай өтті.
Кейінгі мансабы және өлімі
1970 жылы Ситмар Chandris Lines компаниясына көшіп келуші келісімшартты жоғалтты және Ситмар қалған екі лайнер үшін жаңа нарық іздеуге мәжбүр болды (Fairsea 1969 жылы Тынық мұхит ортасында мотор бөлмесіндегі өрттен зақымдалды және кеме бұзушыларға сатылды, ал Кастел Фелисе де 1970 жылдың қазан айында қоқысқа шығару үшін сатылды). 1972 жылдың ақпанына дейін "Фейрски" Англиядан Австралияға дейін рейстерін жалғастырды. 1973 жылы қарашада қайта іске қосылған Фейрски Австралияға екі рет оралып, содан кейін 2 маусымда Саутгемптоннан кетті. 14 шілдеде Жаңа Зеландияның Окленд қаласына келгеннен кейін, Фейрски толық уақытты круизге орналастырылды, оған 1974 жылдың желтоқсанында үлкен Фейрстар қосылды. Екі кеме де көп ұзамай Австралияда орналасқан өте танымал круиздік кемелерге айналды. Фейрски жаңа рөлінде тағы үш жыл бойы жақсы қызмет етті, бірақ 1977 жылы маусымда Индонезияның Джакарта қаласының маңында жақында су астында қалған кемеге соқтығысқанда, оның корпусы қатты зақымдалды. Кемені суға батудан сақтау үшін оны құмға сүйреп тастауға тура келді, ал барлық жолаушылар қауіпсіз түрде шығарылды. Уақытша жөндеуден өткеннен кейін кеме өз күшімен Сингапурға қарай жүзіп кетті, бірақ зақымданудың көлемі айқын болған кезде тұрақты жөндеулер жасалмау туралы шешім қабылданды. Бастапқыда кеме сынық ретінде сатылмақ еді, бірақ оны Филиппин консорциумы сатып алды. Ол оны "Филиппин турисі" деген жаңа атпен жүзетін қонақ үй мен казино кемесіне айналдыруды көздеді. Алайда, Манила шығанағындағы қайта құру жұмыстары аяқталмастан, кеме 1979 жылы 3 қарашада өртеніп, күйіп кеткен. Ақыры кеме апаты 1980 жылы 27 мамырда Гонконгқа сүйретіп жеткізіліп, ұзақ, әртүрлі және басқа жағынан өте табысты мансабының аяғына жетті.