Кіріспе
Ирландияның Жоғарғы соты Crotty v An Taoiseach ісінде 1987 жылы Ирландияның Жоғарғы соты Ирландияның Бірыңғай Еуропалық актіні тек Ирландия Конституциясын өзгерту арқылы ратификациялауға мүмкіндік беретінін анықтаған. Реймонд Кротттидің Taoiseach (содан кейін Гаррет Фицджеральд) қарсы ресми түрде қабылдаған ісі тікелей Ирландия Конституциясының оныншы түзетуіне әкелді (бұған Бірыңғай актіні ратификациялау рұқсат етілді) және Еуропалық Одақ шарттарына елеулі өзгерістер енгізу үшін Ирландия оларды ратификациялағанға дейін Ирландия конституциясына түзету енгізуді талап етті. Осыған байланысты, Ирландияда, Еуропалық Одақтағы бірегей мемлекет ретінде, Еуропалық Одақ туралы келісімге жаңа немесе маңызды өзгерістер енгізу үшін плебисцитті өткізуді талап етеді. Іс бойынша негізгі мәселелер Еуропалық экономикалық қоғамдастықтың он екі мүше мемлекетінің үкіметтері арасындағы сыртқы саясат мәселесі бойынша ынтымақтастықты халықаралық келісімге айналдырған Бірыңғай Еуропалық актінің ІІІ бөлігін түсіндіруге қатысты болды. Соттың көпшілігі егер мемлекет ІІІ бөлімді ратификацияласа, бұл мемлекеттің сыртқы егемендігін конституциялық емес тапсыруға тең болады деп шешті. Келіспеген судьялар бұл ереже тек тыңдау мен кеңесу талаптарын ғана құрайды деп мәлімдеді.
Crotty v An Taoiseach was a landmark 1987 decision of the Irish Supreme Court which found that Ireland could not ratify the Single European Act unless the Irish Constitution was first changed to permit its ratification. The case, taken by Raymond Crotty formally against the Taoiseach (then Garret FitzGerald), directly led to the Tenth Amendment of the Constitution of Ireland (which authorised the ratification of the Single Act) and established that significant changes to European Union treaties required an amendment to the Irish constitution before they could be ratified by Ireland. As a consequence, Ireland, uniquely in the EU, requires a plebiscite for every new, or substantive change to a, European Union Treaty. The substantive issues in the case revolved around the interpretation of Part III of the Single European Act which codified cooperation on foreign policy matters between the governments of the then twelve member states of the European Economic Community – referred to as European Political Cooperation – into an international agreement. The majority of the Court ruled that if the state ratified Part III, it would amount to an unconstitutional delegation of the state's external sovereignty. The dissenting judges argued that the provisions only constituted a requirement to listen and consult.
Жоғарғы соттың шешімі
Жоғарғы Соттың шешімі екіге бөлінді. Біріншісі 1986 жылғы Еуропалық Қоғамдастықтар (өзгерту) актісінің конституциялық тұрғыдан және осылайша Бірыңғай Еуропалық Актінің алғашқы екі бөлігіне қатысты. Конституция бойынша, мұндай жағдайларда Жоғарғы Сот бір ғана үкім шығарады. Сот шешімінің екінші бөлігінде Реймонд Кротттидің Бірыңғай Еуропалық актінің III бөлігін бекіту туралы ұсынысына қарсы пікірі қаралды. Бұл заңның конституциялық негізділігін даулауды білдірмегендіктен, әр судья жеке шешім шығара алады. Соттың көпшілігі Конституцияның ІІІ бөлігін Конституцияға қайшы деп тапты.