Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жељко Самарџић; 1955 жылы 3 қазанда туған) - босниялық серб халық әншісі. Ол Босния соғысының салдарынан Белградқа көшіп келгеннен кейін атақ-даңққа ие болды.
Željko Samardžić (Cyrillic: Жељко Самарџић; born 3 October 1955) is a Bosnian Serbian folk singer who is popular throughout the former Yugoslav republics. He achieved fame after having to move to Belgrade as a result of the Bosnian War.
Өмірбаян
Самарджич Мостарда туылған, ол кезде Босния мен Герцеговинаның бөлігі, ФРФ Югославия. Оның әкесі Миливао Черногориядан, ал анасы Нада Мостардың Иличи маңындағы хорват болатын. Самарджичтің әкесі Югослав халық армиясының офицері болды, сондықтан отбасы көп жерде жүрді. Өмірінің алғашқы жеті жылын Мостарда өткізгеннен кейін жас Желько Никичи, Игало және Задар қалаларында өмір сүрді және мектепке барды. Ол алғаш рет мектепте оқыған кезінде ән айта бастады және көп ұзамай Мостарда Кемаль Монтеноның жақсы имитаторы ретінде танылды. Самарджичтің бұл кезеңдегі музыкалық қызметі хоббиден көп емес, өйткені ол ешқандай ресми релиз шығарған жоқ және көбінесе кафаналарда және мейрамханаларда ән шырқады. Ол кең ауқымды табысқа жеткені - 1970 жылдары Боснияда "Можа Мария е Другачина" хиті болды, бірақ ол негізінен өзінің өмірін Баня-Лукадағы Prvi aplauz фестивалінде өткізгеннен кейін, бірақ ол Мостардағы кафеске жақын жерде орналасқан. 1992 жылы Босния соғысы басталғанда, Желько сыртта қақтығыстар жүріп жатқанда, өз пәтерінде отырып, жарақат алған. Бір рет оның аяғына бір рет оқ түсіп, жамбасынан шығып кетті. Көп қиындықтардан кейін ол әйелі мен қызымен бірге Хорватия, Словения және Венгрия арқылы Герцеговинаның батыс бөлігі арқылы қаладан қашып кетуге және Сербияға жетуге қол жеткізді. Сербияға келгеннен кейін олар Белградтың Борча маңындағы қоныста тұрып, Самарджич көп ұзамай әртүрлі дискотекалар мен кафелерде төмен төлейтін концерттер ала бастады, бұл өте сенімді аудиторияны қалыптастырды. Бұл кезде оның жасы 40 жасқа таяп қалған, бірақ үлкен серпіліс күтпеген жерден болды, өйткені оның түнгі клубтағы өнерлерін ұнаған кейбір бизнесмендер оны элиталық клуб Амбасадорға алып келді және Марина Тукакович пен Александар "Фута" Радуловичпен бірге альбом түсіру үшін оған 30 000 DM қаржы берді. 1995 жылы ол Будвадағы Pjesma Mediterana фестивалінде де өнер көрсетті, онда ол "Sipajte mi još jedan viski" әнін айтып, үлкен әсер қалдырды, бұл шоу бизнесіне есікті одан әрі ашты.
Samardžić was born in Mostar, at the time part of PR Bosnia and Herzegovina, in FPR Yugoslavia. His father Milivoje was from Montenegro, and his mother Nada was a Croat from the Ilići suburb of Mostar. Samardžić's father was a Yugoslav People's Army officer, which meant that the family had to move around a lot. After spending the first seven years of his life in Mostar, young Željko lived and attended school in Nikšić, Igalo and Zadar before eventually returning to Mostar during his teenage years. He first started singing during high school, and soon became known around Mostar as a good Kemal Monteno impersonator. Samardžić's musical activity during this period was essentially little more than a hobby as he did not put out any official releases and mostly sang in kafanas and restaurants in addition to competing in the occasional obscure festival. The closest he came to wide mainstream success was a schlager "Moja Marija je drugačija" that became a hit in Bosnia during the 1970s after he performed it at Prvi aplauz festival in Banja Luka, but he mostly earned his living running a café in Mostar, located in proximity of the famous Old Bridge. When the Bosnian War broke out in 1992, Željko was wounded sitting in his apartment while chaotic fighting was raging outside. A stray bullet entered his leg and exited his hip. After much trouble, along with his wife and their daughter, he managed to flee the city through the Croat controlled western part of Herzegovina and eventually reach Serbia after going through Croatia, Slovenia and Hungary. Once in Serbia, they lived in the Belgrade suburb of Borča and Samardžić soon started getting low paying gigs in various discothèques and cafés, building up a fairly devoted niche audience. Almost 40 years old at this point, his big break came unexpectedly when some businessmen who enjoyed his nightclub performances brought him to the elite club Ambassador and also financed him with DM30,000 to record an album with Marina Tucaković and Aleksandar "Futa" Radulović. In 1995, he also appeared at the Pjesma Mediterana festival in Budva, where he left a great impression singing "Sipajte mi još jedan viski", which further opened the doors to show business.
Жеке өмір
Самарджич босниялық Майя Джаферовичке тұрмысқа шыққан. Оның үш қызы бар.
Samardžić is married to Maja Džaferović, an ethnic Bosniak, with whom he has three daughters, Sanja, Danijela and Minja, and has three grandchildren Luka, Aleksa and Nina.