Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мандфорд - ағылшынның Норфолк графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол екі негізгі жолдың қиылысында орналасқан, A134 Колчестер - Кингс-Линн жолы және A1065 Милденхолл - Факенхэм жолы, Тетфордтан солтүстік-батысқа қарай 8 миль (13 км). Ауыл Норвич қаласынан 56 шақырым, ал Лондоннан 142 шақырым қашықтықта орналасқан. Ауылдың атауы "Мунданың бұғазы" дегенді білдіреді. 1845 жылы азаматтық приходтың 437 тұрғыны және 1609 акр жері болды, 190 акр жалпы жерді қоспағанда, сонымен қатар 90 акр шөптік жер, мұнда приходшылар отын мен қоянға құқылы болды, бірақ жайылым жоқ. Бүгінде оның ауданы 2000 га, ал 2001 жылғы санақта 669 үй шаруашылығындағы 1591 адам болды. 2011 жылғы санақ бойынша халық саны 652 үй шаруашылығындағы 1526 адамға дейін азайды. Қауымның шекарасы Дидлингтон, Кранвич, Уитинг, Брумхилл, Линфорд және Икбург қалаларының көршілес қауымдарымен бөліседі. Парафия Брекланд ауданына жатады. Жергілікті билік міндеттері жергілікті, аудандық және округтік кеңестер арасында бөлінеді.
Mundford is a village and civil parish in the English county of Norfolk. It is situated at the intersection of two major routes, the A134 Colchester to King's Lynn road and the A1065 Mildenhall to Fakenham road, about 8 mile (13 km) north west of Thetford. The village is 35 mile (56 km) from the city of Norwich and 88 mile (142 km) from London. The village's name means 'Munda's ford'. The civil parish, in 1845, had 437 inhabitants, and 1609 acres of land, exclusive of a common of 190 acres, and also 90 acres of heath, where the parishioners had the right of fuel and rabbits, but no pasturage. Today it has an area of and in the 2001 census had a population of 1,591 in 669 households. The population at the 2011 Census had reduced to 1,526 in 652 households. The parish shares boundaries with the adjacent parishes of Didlington, Cranwich, Weeting with Broomhill, Lynford and Ickburgh. The parish falls within the district of Breckland. Local government responsibilities are shared between the parish, district and county councils.
Жергілікті тарих
Мундфордтағы Линфорд карьеры - бұл 60,000 жыл бұрын пайда болған, Неандертальдықтардың белсенділігінің дәлелін көрсететін орта палеолиттік ашық ауада жақсы сақталған.
Lynford Quarry in Mundford is a well preserved in situ Middle Palaeolithic open air site dating to 60,000 years ago that is believed to show evidence of Neanderthal activity.
Шіркеу
Сент-Леонард - ежелгі Англия шіркеуінің приход шіркеуі. Бұл ІІ* санаттағы ғимарат. Ғимараттың ең көне бөліктері 1220 жылы салынған; фонты 14 ғасырдан, ал қақпағы 17 ғасырдан. 1911-12 жылдары Линфорд Холлдың капитаны Ф. Дж. О. Монтагю Ниниан Комперге кемежайдың алдыңғы орындықтарын, амбулаторияны, оқу үстелін, орган төбешігін және корпусын, рередоларды, шанселдің дүкендерін және төбелерді аяқтауды тапсырды. Мұнда алты қоңыраудың жақсы сақинасы бар, олардың барлығын 1945 жылы Джон Тейлор & Co құйды. Орган - 1912 жылы Дархэмдегі Харрисон және Харрисон компаниясы жасаған үш қол аспап. Бұл шіркеудің дәстүрі - католиктер дініне мойынсұнушылық танытады және киімді киеді. 16 ғасырда Киллингворттар отбасы меценаттар болды (төменде қараңыз). 1845 жылы сэр Ричард Саттон қамқоршы болды, ал викарий - Rev. Джон Рейвен, Б. А. А.
St Leonard's is the ancient Church of England parish church. It is a Grade II* listed building. The earliest parts of the church were built in 1220; the font is 14th century with a 17th century cover. In 1911–12, Captain F. J. O. Montagu of Lynford Hall commissioned Ninian Comper to complete the front pews of the nave, the pulpit, reading desk, organ loft and case, reredos, chancel stalls and ceiling. There is a good ring of six bells, all of which were cast by John Taylor & Co in 1945. The organ is a three manual instrument built by Harrison & Harrison of Durham in 1912. The tradition of this Church is moderate Catholic and vestments are worn. In the 16th century the Killingworth family were the patrons (see below). In 1845 Sir Richard Sutton was patron, and the vicar was the Rev. John Raven, B. A.
Елді мекендер
Мундфордта (бұрынғы Монфорт сол отбасынан шыққан) екі есімдік бар, екеуі де бастапқыда шіркеудің иелігінде болған. Бірі Батыс залы еді. 1561 жылы 26 шілдеде Ричард Киллингворт (1586 жылы қайтыс болды) Мундфорд приходындағы Вест-Холл әулетінің лорды ретінде ол жердегі шіркеуге ұсынды, ол оның қамқоршысы болды. Оның ұлы және мұрагері Джон Киллингворт (1617 ж. қайтыс болды), 1574 жылы, ал Ричард әкесі 1577 жылы 16 тамызда. Джайлс Киллингворт [Джонның ұлы және мұрагері] 1608 жылдың 21 шілдесінде ұсынды. Джайлз 1634 жылы 26 ақпанда қайтыс болды. Ол Лондон қаласында Самуэль Хардың қызы Елизаветамен екінші әйелі, 15 жастағы Джеймс деген ұлы мен мұрагерімен қалды. Көп ұзамай осы иелікті оның ағасы, сэр Джайлс Эллингтон сатып алды. Ол 1638 жылы қайтыс болды. Джеймс жылқыдан құлап, жас кезінде қайтыс болды, ал әулет оның туғаннан туған ағасы Уильямға, 1-ші лорд Эллингтонға (1610-1648 жж.) өтті. 1845 жылы Лорд Бернерс Вест-холлға ие болды. Екіншісі - Ист-Холл сарай, оны да 1630 жылы сэр Джайлс Эллингтон сатып алды, бірақ 1845 жылы приходтың көп бөлігі Ист-Холл лорды сэр Ричард Саттонға тиесілі болды. Ол сымсыз, тапаншамен, цианидті капсуламен және 1000 фунт стерлингпен жабдықталған және басқа да нәрселермен қатар, Хэтфилдтегі де Гавиленд ұшақ фабрикасын саботаж жасау міндеті жүктелді. Ұшақ ұшып келе жатып, оның мұрнынан қан ағып, оттегі маскасы нашар тартылғандықтан, Чэпмен ұшақтан шығуға тырысқанда люкте қалады. Ақырында ол өздігінен ажыратылып, Кембриджширдің Литтлпорт ауылының маңында Мандфордтың нысанасынан біраз қашықтықта жерге қонды.
There were two recorded manors at Mundford (anciently Montfort after that family) both originally held of the Church. One was West Hall. On the 26 July 1561, Richard Killingworth (d.1586), as Lord of West Hall manor in the parish of Mundford, presented to the church there, of which he was Patron. His son & heir apparent, John Killingworth (d.1617), presented in 1574, and Richard the father again on 16 August 1577. Giles Killingworth [John's son and heir apparent] presented on 21 July 1608. Giles died seized of the manor etc., on 26 February 1634, leaving by his second wife Elizabeth, daughter of Samuel Hare in the City of London, a son and heir, James, then aged 15. Soon after this the manor was purchased by his cousin, Sir Giles Alington of Horseheath, Knt., (d.1638) and settled on James, his son by his second wife Dorothy, daughter of Michael Dalton. James died young after a fall from a horse, and the manor passed to his half brother, William, 1st Lord Alington (1610–1648). By 1845 Lord Berners possessed West Hall. The other was East Hall Manor, also purchased about 1630 by Sir Giles Alington but by 1845 most of the parish belonged to Sir Richard Sutton, Lord of East Hall. He was equipped with wireless, pistol, cyanide capsule and £1,000 and, amongst other things, was given the task of sabotaging the de Havilland aircraft factory at Hatfield. After an uncomfortable flight, during which he suffered a nosebleed due to a poorly tightened oxygen mask, Chapman became stuck in the hatch as he tried to leave the aircraft. Finally detaching himself, he landed some distance from the target location of Mundford, near the village of Littleport, Cambridgeshire.