Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
жоқ 1934 жылғы Нью-Орлеанс қала әкімінің сайлауы 1934 жылдың 23 қаңтарында өтті. Нәтижесінде Т. Семес Уолмсли Нью-Орлеанс қаласының мэрі болып қайта сайланды.
none
The New Orleans mayoral election of 1934 was held on January 23, 1934. It resulted in the re election of T. Semmes Walmsley as Mayor of New Orleans.
Кандидаттар
Қазіргі мэр Т. Семмс Уолмслиді Регулярлы демократиялық ұйым, қалада ондаған жылдар бойы билік еткен қуатты саяси машина, сондай-ақ қаланың Uptown маңындағы бай тұрғындар қолдады. Сенатор Хьюи Лонгтің көптен бері жауы болған Фрэнсис Уильямсқа өзінің және ағасының бастауындағы тәуелсіз саяси ұйым қолдау көрсетті. Лонг, "Ескі тұрақтылардың" Нью-Орлеандағы ұстанымын бұзуға тырысып, өзінің үміткерін іздеді, бірақ әлеуетті үміткерлер Пол Х. Малони мен Джо О'Хара "Ескі тұрақтыларға" қарсы шығуға асықпайтын. Ақырында Лонг Джон Клорер ағаны, құрметке ие инженерді және Лонгтің "Американдық прогресс" газетінің редакторының әкесі Лонгтің билетін басқаруға көндірді.
The incumbent mayor, T. Semmes Walmsley, was backed by the Regular Democratic Organization, a powerful political machine which had dominated the city for decades, as well as by the wealthy residents of the city's Uptown neighborhood. Francis Williams, a longtime enemy of Senator Huey Long, was backed by an independent political organization led by himself and his brother. Long, looking to break the hold of the Old Regulars over New Orleans, searched for his own candidate, but potential nominees Paul H. Maloney and Joe O'Hara were reluctant to face the Old Regulars. Long eventually convinced John Klorer, Sr., a respected engineer and father of the editor of Long's American Progress newspaper, to head the Long ticket.
Науқан
Бұл науқан өте күшті болды, тіпті Нью-Орлеанс стандарттарына қарағанда, өте қызу болды. Уолмсли өзінің танымал президент Франклин Делано Рузвельтпен тығыз байланысына баса назар аударды және науқанды Хьюи Лонгке арналған референдум ретінде суреттеді. Клорер тыныш, қарапайым адам болғандықтан, ол көпшілік назарына тартылған, ал Хьюи Лонг Клорердің науқаны үшін көпшілік алдында сөйлеген. Хьюи күнделікті радио хабарларын беріп, "Түркі басы" Уолмсли деп атаған мэрге қарсы күлкілі әндермен араластырды. Уильямс та, Лонг та Ескі Регулярларды арамдыққа төзбеу және муниципалды қаражатты талан-таражға салуда айыптап отырды. Уолмсли Хьюидің қорлауына жауап ретінде "келесі кездескенде сол сөздерді оның қорқынышты тамағына құшамын" деп қорқытады. Үгіт-насихаттың соңғы күндері Лонгтың жақтастары сайлаушылар тізімінен Ескі Регламенттік жақтастардың аттарын алып тастаған кезде ұсталды, сондықтан тіркеу кітаптарын азаматтық шериф басып алды және оларды Орлеанс шіркеуінің түрмесіне сақтап қалды. Лонгтың одақтасы губернатор Оскар К. Аллен Луизиана Ұлттық гвардиясына Нью-Орлеанға тіркелімнің кеңсесін қорғауға жұмылдыруға бұйрық берді, ал Уолмсли он мың "арнайы полиция" тағайындап, қорқытты. Ұлттық гвардия мен Уолмсли полициясы арасындағы қарулы қақтығыстар күтіліп тұрғанда, төрелік комитетіне тапсыру туралы соңғы минуттағы келісім дағдарысты болдырмады.
The campaign was a vigorous one, with a level of vitriol and excitement uncommon even by New Orleans standards. Walmsley emphasized his close ties with popular President Franklin Delano Roosevelt, and portrayed the campaign as a referendum on Huey Long. Klorer, a quiet unassuming man, kept a low profile while Huey Long did most of the public speaking for the Klorer campaign. Huey gave daily radio broadcasts interspersing tirades against the mayor he called "Turkey Head" Walmsley with amusing songs. Both Williams and Long accused the Old Regulars of tolerating vice and embezzling municipal funds. Walmsley responded to Huey's insults by threatening to "choke those words down his cowardly throat next time we meet." In the final days of the campaign, Long supporters were caught removing names of Old Regular supporters from the voter rolls, so the registration books were seized by the civil sheriff and placed in the Orleans Parish Prison for safekeeping. Long's ally Governor Oscar K. Allen ordered the Louisiana National Guard to mobilize for New Orleans to defend the registrar's office, while Walmsley threatened to deputize ten thousand "special police." With potential armed clashes between the National Guard and Walmsley's police looming, a last minute agreement to submit to an arbitration committee averted a crisis.
Нәтижелер
Уолмсли 47 753 дауыспен (44%) қайта сайланды, одан кейін Клорер 32 066 (30%) және Уильямс 28 085 (26%). Уолмсли мен Клорер екінші турда сайлауға тап болды, бірақ Уильямс Лонг кандидатын қолдаудан бас тартқандықтан, Клорер жарыстан бас тартты. Нәтиже бүкіл штатта және бүкіл елде Лонгтің жеңілісі ретінде көрінді.
Walmsley won reelection with 47,753 votes (44%), followed by Klorer with 32,066 (30%) and Williams with 28,085 (26%). Walmsley and Klorer faced a runoff election, but with Williams adamantly refusing to endorse a Long candidate, Klorer withdrew from the race. The results were seen across the state and nation as a defeat for Long.