Кіріспе
Өсімді агрегаттаудың әдісі Домарлық агрегаттау - сектордың немесе ұлттық жиынтық өсу қарқынын арттыру үшін салаларға байланысты өсуді агрегаттау әдісі. Бұл мәселе ұлттық есептер мен көп факторлы өнімділік статистикасы аясында көтеріледі. Мақсаты - жалпы МФҚ қалдықтарының өсу қарқынын, салалық немесе ұлттық жиынтықты құрайтын салалар немесе кәсіпорындардың МФҚ қалдықтарының өсу қарқынының орташа салмағы ретінде құру, әдетте салалық өзгерістердің жиынтықты қалай әсер еткенін талқылау. Әр саланың салмағы Домар салмағы деп аталады. Әрбір саланың жалпы өнімінің номиналды құнының ЖІӨ-ге қатынасы, барлық салалардың қосылған құндық өнімінің қосындысы. Құрылымы бойынша Домар салмақтары 1,0-ден жоғары санға тең, өйткені кейбір фирмалардың кірісі аралық өнімдерді басқа фирмаларға сатудан келеді, сондықтан кейбір кірістер фирмада фирмалық есеппен, Домар салмақтарының санағыштарында көбейтіледі, бірақ ЖІӨ-де есептеледі. Мысалы: дөңгелек жасаушының сатулары негізінен автомобиль, жүк машинасы, велосипед және т.б. өндірушілерге келуі мүмкін, олар өз өнімдерін дөңгелектермен қоса сатады, сондықтан дөңгелектерден түсетін кірістер еселенеді. Экономист Чарльз Хюльтен бұл теорияны жабық экономиканың үлгісінде формальды түрде дамытты. Hulten (1978) "көзделген шығындар үлесін" салмақ ретінде қолданды және сол модельде "фирмаға немесе салаға ТФП шогының өнімге бірінші реттік әсері өнімнің үлесі ретінде осы саланың немесе фирманың сатылуына тең". Хюльтеннің қоршауы стандартқа айналды.
Domar aggregation is an approach to aggregating growth measures associated with industries to make larger sector or national aggregate growth rates. The issue comes up in the context of national accounts and multifactor productivity (MFP) statistics. The objective is to construct the growth rate of an aggregate MFP residual, a sector or national total, as a weighted average of the growth rates of the MFP residuals of its component industries or firms, usually to discuss how industry specific changes affected the aggregate. The weights on each industry are called Domar weights. The Domar weight for each industry when adding their MFPs together is the ratio of the nominal value of each industry's gross output to GDP, the sum of value added output of all the industries together. By construction, Domar weights sum up to a figure larger than 1.0, because the revenue of some firms comes from the sales of intermediate to other firms so some revenues are multiply counted in the firm by firm accounting, in the numerators of the Domar weights, but are netted out in GDP. Example: a tire maker's sales might go mainly to the makers of cars, trucks, bicycles, and so forth who sell their products with tires included, so tire revenues are multiply counted. Economist Charles Hulten developed this theory more formally in a model of a closed economy. Hulten (1978) used "observed expenditure shares" as weights, and in that model "the first order impact on output of a TFP shock to a firm or an industry is equal to that industry or firm’s sales as a share of output." Hulten's framing became standard.
Ұлттық есептік ауытқулар
Reinsdorf және Yuskavage (2010, 88) өндірістік және өңірлік деректерді өнімділік өзгерісі туралы ұлттық дерек ағынына қорыту мен бөлшектеудің бірнеше жолдарын бағалайды: Бакаи мен Фархи модельдерінде кіріске негізделген Домар салмақтары өндіруші фирмалар үшін олардың "сату үлесі", олардың кірісі ЖІӨ-ге бөлінген, дәстүрлі Домар салмағы бойынша анықталады. Өндіруші фирмалардың баға / шығындар (жекелеспейтін бәсекелестік) бойынша үстемеақыларын қамтитын осы модельдерде авторлар олар шығынға негізделген Домар салмақтары деп аталатын ұқсас тұжырымдаманың өнімділікті ұлттық жиынтық деңгейге шоғырланғанда дәл бөлуін көрсетеді. Қарапайым модельде Hall (1990) ұқсас нәтижеге қол жеткізді. Бақаи Фархи әдісі өсуді есепке алуға мүмкіндік береді, онда (1) еңбек, капитал және энергия сияқты кіріс факторлары Домар салмақтарына ие болуы мүмкін, дәл өнеркәсіптер немесе фирмалар сияқты, және (2) жалпы технологиялық жақсартудың әсерін және "аллокациялық тиімділікті" бөлек бағалауға болады, ол кемелді бәсекеде жоғары және баға мен шығындардың бағасы үлкен болса төмен. Маркуптар олигополиялық фирмалардың нарықтық күші бар шамада жоғары болады.
In the models of Baqaee and Farhi, revenue based Domar weights are defined for producer firms by their "sales share", their revenue divided by GDP, the traditional Domar weight. In these models, which include price/cost markups by the producing firms (imperfect competition), the authors show that an analogous concept which they call cost based Domar weights more accurately apportions productivity when aggregating to the national aggregate level. In a simpler model, Hall (1990) had a similar result. The Baqaee Farhi approach enables a growth accounting in which (1) input factors like labor, capital, and energy can have Domar weights, just as industries or firms do, and (2) it is possible to separately estimate effects of overall technological improvement and of "allocative efficiency" which is higher in perfect competition and lower if price to cost markups are large. Markups tend to be higher to the extent that oligopolistic firms have market power.