Кіріспе

Лакросс ойынын ойнау үшін қолданылатын таяқ Лакросс таяғы немесе кросс лакросс ойынын ойнау үшін қолданылады. Ойыншылар лакросс таяғын допты ұстауға және қарсыластардың таяқтарын соққыға немесе "тексеруге" пайдаланады, бұл олардың допты түсіруіне әкеледі. Лакросс таяғының басы шамамен үшбұрышты және еркін тормен байланған, бұл допты ұстауға, алып жүруге ("бақшаға салу" деп аталады), өткізуге немесе атуға мүмкіндік береді.

Жергілікті таяқ тарихы мен түр-түрлері

Қазіргі лакросс түрлі америкалық жергілікті қауымдастықтар ойнайтын ойындарға ұқсас. Бұл ойындардың көбісі қазіргі стикбол ойынына ұқсас. Бастапқыда stickball таяқшалары желісіз ағаш қасықтардан жасалатын. Алдымен бір ұшы 4 - 5 см диаметрлі шеңберге бүгілген ұңғылар пайда болды. Бұл шеңбердің аулы ваттаптан, кейіннен бұғы суыртынан жасалатын. Тенниспен ойнаған кездегідей, шәкірттер ұрықпен шарды соққыға тартады. Бұл таяқтар әдетте 2-5 фут ұзындықта болады және бумен жұмсартқаннан кейін формаға айналады. Бұл түрді Ұлы көлдердегі көптеген тайпалар ойнайды. Кейбір тайпалар ойнау үшін екі таяқты қолданады. Ойыншы екі таяқтың арасына топты салып, оны алып жүретін. Бұл екі таяқ түрін көптеген оңтүстік-шығыс және оңтүстік-батыс тайпалар ойнайды. Лакростың қазіргі заманғы бір таяқшалы нұсқасы ирокездер үлгісіне жақын. Ирокездер қолданған таяқтардың басы дөңгелек емес, U пішінді болған, олар қазіргі кездегі ағаш таяқтарға ұқсас. Ойыншылар туылған кезде таяқ алып, қайтыс болған кезде онымен бірге жерленеді. Бұл дәстүр әлі күнге дейін белгілі бір дәрежеде сақталған, бірақ америкалықтар пластикалық лакросс таяғымен жерленуге немесе жерленуге болмайды. Көптеген стикболшылар өз таяқтарын жылқылар немесе еншілес жануарлар сияқты жүнді жануарлармен әшекейледі, олар жануарлардың жылдамдығы мен шапшаңдығына сәйкес келеді деп үміттенеді. Үлкен матчтар немесе арнайы іс-шаралар кезінде кейбір ойыншылар өз таяқтарын қауырсынмен безендіреді немесе оларды түрлі түстерге бояйды. Ол құрастыру желісінің стильді процесін жеңілдету үшін түрлі жергілікті штык жасаушыларды жалдады. Бұл компания Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жабылып, жабдықтарын Чильсхолм Лакросс Өндірістік Компаниясына сатып жіберді. Ұлы депрессия кезінде Колин Чишолм және Раундпойнт бауырлары (бұрын Лалли зауытында жұмыс істеген) Чишолм Лакросс Өндірістік Компаниясы деп аталатын лакросс өндіруші компанияны құрды. Бұл компания Cornwall аралында жұмыс істеді, ол Akwesasne Mohawk қорығының бір бөлігі болды және онда ондаған Mohawk таяқ жасаушылары жұмыс істеді. Бір кезде Чишолм фабрикасы әлемдегі лакросс таяқшаларының 97 пайызын өндіреді деп есептелді. Олар сонымен қатар колледж командаларын және Брайн сияқты ірі лакросс компанияларын таяқпен қамтамасыз етті. 1968 жылы Чишолм зауыты өртеніп кетті. Лакросс таяқшаларының жетіспеушілігі пластикалық лакросс таяқшаларына көшуді тездетті. 1937 жылы Роберт Пул бірінші қос қабырғалы таяқ басын жобалады, ол сол кезде қолданылмаған, бірақ дизайн бүгінгі пластикалық лакросс басының жасалуына әсер етті.

1970 жылға дейінгі

1950-1960 жылдары Brine және STX сияқты компаниялар лакросс таяқтарын әзірлеу үшін әртүрлі материалдармен тәжірибе жүргізе бастады. Brine компаниясы 1920 жылдардың басында құрылған және басқа да ағаш таяқтарды жасады. Сондай-ақ, ламинатталған ағаш, шыны талшығы, пластик және алюминий сияқты материалдармен тәжірибе жүргізді. STX 1960-шы жылдары Балтиморда WT Burnett, пластик компаниясында жұмыс істейтін лакросс ойыншылары құрды. Олар әр түрлі жеңіл синтетикалық материалдарды сынап көрді. Сорғау "Сурлин" деп аталатын Дюпон пластикасына, ал STX "Адипрен" деп аталатын Дюпон уретан каучугіне орналасты. Бұл таяқтар қазіргі кезде "оффсетсіз" немесе "оффсетсіз" деп аталады. Оффсет лакросс бас 1990 жылдардың ортасында енгізілетін болады және жаңа лакросс басларында өте жиі кездеседі. Алғашқы лакросс таяқтары өте қарапайым, жабдықтарды таңдау өте күрделі емес еді. Ойыншылар тек өздері қалаған таяқ маркасын таңдап, содан кейін өздерінің позициясына арналған таяқты таңдап алады. 1974 жылдың 2 шілдесінде STX компаниясына қалталы торға патент берілді. 1980 жылдары желілі торлар әдеттегі торларды алмастырды. 1981 жылы "Срайн" "Магнум" атты "Срайн" атты шығарды, ол қысып алынған бастың алғашқы әрекеті болды. 1980 жылдардың соңында Brine компаниясы "Shotgun" және "Shotgun II" модельдерін шығарды.

Оффсеттік бас

1995 жылы 18 тамызда Брайн біз қазір офсет деп білетін "скупированный" басты патенттеуге өтініш берді. Бастапқы патентте көрсетілгендей, ауытқу - бұл жақтау қабырғасы бұрылысқа ұқсас пішінге ие болған кезде. 1995 жылы 5 желтоқсанда Brine компаниясы Brine "Edge" үшін патент алды. Бұл офсеттік дизайнды көрсететін алғашқы бас болады және ол тез арада ойын кеңістігінде үстемдік ете бастады. Brine Edge-тегі офсеттің патенті бастапқы офсеттің патентінен сәл өзгеше болды, ол негіздің жоғарғы жағынан тек иіліп тұрғаннан гөрі, негіздің төменгі нүктесінен созылып жатқан қабырғаларды көрсетті. Оффсет технологиясын жасау лакросс бас үшін революциялық технология болды, ол допты оқпан осімен төмен орналасуға мүмкіндік берді, бұл допты бақылау мен сезуді арттырды. Бірнеше жыл ішінде офсеттік таяқтар әдетке айналды. 1999 жылы Брайн STX-ге қарсы патент бұзушылық туралы өтінішті үш офсеттік (немесе алдыңғы жаққа қарай) бас үшін берді: "X2", "Протон" және "Октане". Соттан кейін STX компаниясы Brine Edge патентін қасақана бұзғаны анықталып, Brine пайдасына зиянды өтеу тағайындалды. STX-ге үш офсеттік бас сатуға тыйым салынды, алайда X2 және Proton кейін басқа нұсқалар жасалды. Лакросс таяқшасы оның пішінін бумен иілу арқылы алады. Бастың жоғарғы бөлігінде және бүйір қабырғасында (яғни, таяқ басының жағында) саңылаулар бұрғыланады, содан кейін оларды шайырға батырып, қатайтатын жіпті тоқуға мүмкіндік береді. Бұл "басының" жоғарғы жағынан таяқтың "қарындарына" дейін теріден жасалған "жүгірткілер" ілінеді. Содан соң нейлон жіппен тоқылған қалта пайда болады. Лакросс таяқшасы спорттың пайда болуына дейін жалғасып келеді және оны әлемдегі қолөнершілер әлі күнге дейін жасайды. Қазіргі лакросс таяғы металл немесе композиттік білікке бекітілген пластиктен жасалған бастан тұрады. Басы нейлон немесе былғары жіппен ілінеді. Таяқтың өлшемдері (ұзындығы, ені, бүйір қабырғасының биіктігі және қалтаның тереңдігі) лига ережелерімен реттеледі, мысалы NCAA ережесі колледждік ойыншылар үшін немесе халықаралық ойыншылар үшін World Lacrosse ережесі. Ерлер лакросының алаңдағы ойыншылары үшін таяқтың басы NCAA ережелеріне сәйкес ең кең нүктесінде кең болуы керек. Топтың кронштейнге тығылып қалуын болдырмау үшін екі бүйір қабырғасы бас омыртқасынан 1,25 дюйм, бас омыртқасынан 5 дюйм аралығында кез-келген жерде 3 дюймнен жақын болмауы керек. Бастың мойыннан 5 дюймге жеткенде, бүйір қабырғалары 3.5 дюйм арақашықтықта және 4 дюйм арақашықтықта болуы мүмкін, ал бастың артқы жағында 3,5 дюйм арақашықтықта болуы керек. Басты таяқтың ұзындығы кем дегенде 10 дюйм болуы керек; ұзындығы басынан бастап кеудеге дейін өлшенеді. Қақпашының таяғының басы әлдеқайда үлкен және NCAA ережелеріне сәйкес ені 10 және 12 дюйм арасында немесе World Lacrosse ережелеріне сәйкес ені 15 дюймге (38 см) дейін болуы керек. Қақпашының басы ұзындығы 16,5 дюймнен аспауы тиіс.

Мунтазы

Мүлікті бас жағына алып, ұстап отырады. Ол басына байланған, бір-біріне тігілген жіптен тұрады. Наилтонмен араласқан былғары жіптерден жасалған дәстүрлі жіптер синтетикалық тор жіптерге қарағанда аз танымал болды. Желі әдетте нейлоннан жасалады және түрлі алмаз пішінде болады, бұл қалтаның лақтыру және ұстау сипаттамаларына әсер етуі мүмкін. Үлгілі тор қалтаның басына торды бекіту үшін төрт негізгі нейлон жіп қолданылады: жоғарғы жіп, екі бүйір қабырғасы және төменгі жіп. Жоғары жиек көбінесе шақты көтеруден болатын абразивтік күштерге төтеп беру үшін сәл қалың жиектен жасалады. Бүйір қабырғалары жеке тор алмастарын бас қабырғасының бүйір қабырғасындағы тесіктерге бекіту үшін қолданылады. Бүйір қабырғалары қалтаның жұмыс істеуіне барынша әсер етеді, өйткені олар қалтаның бас жағында орналасуын, қалтаның арнасының тығыздығын және тіпті қалтаның тереңдігін анықтайды. Төменгі жіп қалтаның тереңдігін толығымен реттеуге арналған және допты қалтаның түбіне құлап кетпеу үшін қызмет етеді. Тордың төрт жиегінен басқа, тордың алмаздары арқылы ұшқыш жіптер тоқылған, бұл қалтаның ерекшеліктерін жетілдіруге көмектеседі. Олар әдеттегі нейлон жіптен немесе хоккей стиліндегі байламнан жасалуы мүмкін. Атыс жіптері көбінесе тура, U немесе V пішінде қолданылады. Олар қалтаның допты ұстап тұруы үшін, сондай-ақ таяқтың лақтыру әдісін жақсылатуға қызмет етеді. Олар қалтаның әртүрлі бөліктерінің кернеуін өзгертуге әсер етеді, бұл допты қалтадан шығатын кезде дөңгелетіп жүруге көмектесетін "рампа" жасауға көмектеседі.

Әйелдер үшін заманауи таяқ

Бұл бөлім World Lacrosse ресми әйелдер лакросы ережесі кітабын пайдаланады. Ойынның әр түрлі деңгейлерінде нақты өлшеулерде айырмашылықтар болуы мүмкін.

Бас

NCAA ережелері бойынша әйелдердің таяғының ұзындығы ең кең жерінде 7-9 см болуы керек. World Lacrosse ережелері бас жағының ең кең нүктесі кемінде 16 сантиметр немесе пластикалық бас үшін шамамен 6,3 дюйм болуы керек. Шеңбердің ішкі ені доптың тұйықталу нүктесінен бастау алып, оның ең кең нүктесіне дейін үнемі ұлғая береді. Қақпашы таяқшаларының ең үлкен ұзындығы 42 сантиметр (16,5 дюйм). Бүйір қабырғасының биіктігі кем дегенде 2,54 сантиметр (1 дюйм) және ең көп 5,1 сантиметр (2 дюйм) болуы тиіс. дәстүрлі аспаптар әлі де кең тараған. Дәстүрлі түрде тігілген кезде қалтада екіден беске дейін жүгіруші және сегізден он екіге дейін тігіс болуы мүмкін. Әрбір жүгіруші бас бойына жүгіруі керек. Таяқтың ілгіштері жоғарыдан емес, төменгі қабырғаға бекітілуі тиіс. Әйелдер лакросс таяқшаларында екі ату жиегі болуы мүмкін. Жоғарғы ату жиегі бастың жоғарғы үштен бір бөлігіне бекітілуі тиіс. Ерлер лакросынан айырмашылығы, төменгі ату жиегі "қайтарылған U" пішінде болуы мүмкін, егер ату жиегі бастың жоғарғы жартысындағы бүйір қабырғаға қосылса. Әйелдер таяқшасының қосалқы қалтасының заңды тереңдігі келесі сынақпен анықталады: лакросс доптың жоғарғы бөлігі қалтаға орналастырылған кезде, бүйір қабырғасының жоғарғы жиегінен жоғары тұруы керек. Қақпашы таяғын байлау ережесі алаңдағы ойыншылардың таяғынан өзгеше. Қақпашы таяғын дәстүрлі түрде тігіп отырғанда, олардың 6 немесе 7 жүгірушілері болуы керек, сонымен қатар сегізден он екіге дейін тігіс тігіс қолданылады. Қақпашыда шардың таяқта еркін қозғала алатын уақытқа дейін штурлер жіптерінің орналасуы немесе дизайны үшін шектеулер жоқ. Қақпашы таяғының қалтасы шексіз болуы мүмкін, егер доп еркін қозғалса. Қақпашылар ұзындығы 90 - 135 см болатын ұңғымен ойнайды. 15 жасқа толмаған ойыншыларға 90 см-ден қысқа таяқтарды қолдануға рұқсат етіледі, осылайша ойын ыңғайлырақ болады. Шахталар ағаштан, металл қорытпасынан немесе басқа құрамдас материалдардан жасалуы мүмкін.