Кіріспе

Ингельмунстер () — Бельгияның Батыс Фландрия провинциясында орналасқан муниципалитет. Бұл муниципалитетке тек Ингельмунстер қаласы және Крик ауылы кіреді. 2006 жылдың 1 қаңтарына дейін Ингельмунстердің жалпы халқы 10 617 адамды құрады. Оның жалпы ауданы 16,16 км²-ды құрайды. Сөйтіп, халық тығыздығы шаршы километрге 657 адамға тең.

Орта ғасырлар

Белгілі фламанд тарихшысы Сандерс Ингельмунстерді "Англо Монастериум" ("Ағылшын монастыры") деп атады, бірақ бұл атау "Англо Монастере" ("бұрыштағы монастырь") терминінен туындауы да мүмкін, себебі ол феодалдық иеліктің шетінде орналасқан еді. Әулие Аманд жергілікті тұрғындарға ауылда шіркеу салуды бұйырған, тіпті монастырь салуды жоспарлаған. Сонымен қатар, Фризиялық Роберт ауылды стратегиялық маңызды нүкте деп санады және бекініс салуға лайық деп есептеді. 1200 жылы приход Харлебеке тарапына берілді. 1300 жылы қамал мен феодалдық иелік Дендермонде аймағынан Род ақсүйектерінің меншігіне өтті. Орта ғасырларда Ингельмунстер, ішінара бекінісінің арқасында, Кортрейк кастелланиясы мен Харлебеке кантонында маңызды орынға ие болды. Род әулетінен кейін ауылдық феодалдық иелік Гизтель ақсүйектерінің билігіне көшті. Содан кейін ол Бургундия және Клевестің құрамына кіріп, ақырында француз тәжіне бағынды. Ауылдың ең танымал патшалық тұрғыны – Франция королі Филипп Әділ, ол 1297 жылы, Алтын шұңқыр шайқасынан бес жыл бұрын қамалға қоныстанды. Ол кезде Филипп Брюггеге жазалау үшін аттанған еді. Брюгге халқы оны жарты жолда қарсы алып, оның үкіміне бағынуға дайын екенін білдірді, егер оларға Қасиетті қанның қадірлі реликвиясын сақтауға рұқсат берілсе. Француз королі келісім берді.

Діни қақтығыс

XVI ғасырдағы діни соғыстар кезінде Ингельмунстер екі жақты соғыстың құрбаны болды. 1566 жылдың тамызында Бельденстормерлер ауылдан өтіп, шіркеуді тонап, қиратты. Шіркеу ортасында мұнарасымен қайта салынды. 1739 жылы ол мұнара бұзылып, жаңасы шіркеудің алдына орнатылды. Жаңа мұнара бүгінге дейін тұр. 1580 жылы Ингельмунстер француз гугеноттары, Франсуа де ла Нуэ бастауында, мен испандықтар арасындағы шайқас алаңына айналды, олар қамалға иелік етіп отырды. Ауыл қиратылды, бірақ де ла Нуэ тұтқындалып, Парма мен Пьяченца герцогы, испандық Алессандро Фарнезеге жіберілді. 1878 жылы жергілікті фабрикаларда "Ингельмунстер шайқасы, 1580" естелігіне арналған үлкен гобелен тоқылды. Бұл гобелен қазір қала әкімдігі ғимаратының қабырғасында ілінген. Францияда және Оңтүстік Нидерландыдағы үздіксіз соғыстар француз коронасының қаржысын сарқып жіберді. Париж неміс полковниктеріне жалақы төлеуге мүшкел болды. Ингельмунстер-Вийве-Дендермонде феодалы полковниктерге жалақы ретінде берілді. 1583 жылы француз армиясында қызмет ететін неміс полковнигі Отто фон Плото бұл феодалды сатып алды. Осылайша ол жоғары тұрған офицерлерінің қажеттіліктерін қанағаттандырып, өзіне де мол байлық жинады. Отто фон Плото өзінің бейлігі Франсуа де Кабутерге Фландрия аймақтарын ұйымдастыру және заң тәртібін орнату міндетін тапсырды. Ингельмунстер аймақтың орталығына айналды, ал оның әкімшілігі абсолютті билікке ие болды. Аймақтағы өлім жазалары да Ингельмунстерде орындалды. 1789 жылы соңғы өлім жазасы орындалды, ал мәйіті "'t Leestje" деп аталатын кафе артындағы алаңға қойылды. Феодалдыққа он бес ұрпақ иелік етіп, басқарды, бірақ сәттілік әртүрлі болды. Бірақ 400 жылдан кейін байлық таусылып, ескі феодалдық жердің соңғы қалдықтары – саябақ пен қамал 1986 жылы Ванхонсбрук ағайындыларына сатылды. XVII ғасыр аймақ үшін қиын кезең болды. Ингельмунстерде ағылшын, француз және испан әскерлері арасындағы көптеген шайқастар мен қақтығыстар ауыл тұрғындарының өмірін қиындатты. 1695 жылы қамал мен ауыл тағы да толығымен қиратылды. Ғасырдың басына дейін тек 1050 адам тірі қалды. Осы кезде Франция өзінің билігін Эмельгеммен шектес ауылға дейін кеңейтті.

Габсбургтердің билігі

1713 жылы Утрехт шарты туындаған дау-жанжалды басып тындырды. Оңтүстік Нидерланды Австрия үкіметіне өткізілді. 1716 жылдан 1794 жылға дейін жергілікті басқаруды бес генерал-губернатор жүргізді. Ингельмунстердің қайта жандануының куәсі – қамалдың қайта салынуы болды. Ескі бекініс бұзылып, 1736 жыл шамасында оның орнына тұрғын үй сарайы салынды. Мария Терезия билігі тұсында Кортрейк-Брюгге жолы жаңартылды. Ингельмунстерде Мандель өзені үстіндегі көпір күрделі жөндеуден өтті және 1751 жылы жол төлемі сатылды. Жеке компания Кортрейк пен Брюгге арасындағы байланысты қамтамасыз етіп, Ингельмунстерде пошта бөлімін басқарды. Пастор Якоб Дюфорт жергілікті балалардың біліміне қатысты бірдеңе жасау қажет деп санады. Жеке қаржысынан төлеп, ол жеті қарындасқа жұмыс берген, кедей балаларға арналған Дуфорт институтын (кейін "Марулленсшкола" деп аталды) салғызды. Осы мектептің негізінде 1881 жылы жергілікті монастырь құрылды. Бұл монастырь бүгінге дейін Ингельмунстер құрамында сақталып қалған.

Француз төңкерісі

1789 жылғы француз төңкерісі еуропа тарихындағы маңызды бетбұрыс болды. Тіпті сауатты австриялықтар да ойран қалды, тіпті Ингельмюнстер де қоғамдағы радикалды өзгерістерден қалысқан жоқ. Қала маңызды билігінен айрылып, салық төлеуге міндеттелді. Жергілікті билік реформаланды және 4705 "азамат" үшін мэрі бар муниципалдық кеңес құрылды. Режимге қарсы көтеріліс Боренкриг көтерілісіне әкелді, бірақ 1798 жылғы 28 қазандағы Бригандзондагдан кейін барлық қарсылық тоқтатылды. Ингельмюнстер осы тарихи оқиғадан "Бригандсгементе" деген есім алды. Ауылдық ауыл өмір сүруін жалғастырды және өзгерістер енгізілді, бірақ ауыл тұрғындарының өмірі бұрынғы қалпына келді. Жергілікті тұрғындар жексенбі күні қайтадан қасиетті миссаға қатыса алғанына қуанды. Шындығында, 1815 жылы Ватерлоо шайқасында Наполеон жеңілгенде, Ингельмюнстерде ешқандай той-думандар болған жоқ.

XIX ғасыр

Голландияның Вильгельм I 1825 жылы Ингельмунстерге нарық күнін берді, бұл ауыл тұрғындарына қаладан шықпай-ақ, қажетті тауарларға қол жеткізуге мүмкіндік берді. Бұл бастама оранжистер тарапынан жоғары бағаланды. 1830 жылдар шамасында муниципалитет аумағында ондаған жел тегершіктері орнатылды. 1830 жылғы Бельгия революциясы алғаш рет Ингельмунстерге 11 қарашада, жаңа кеңес сайлауының күні жетті. 5585 тұрғынның ішінде тек 114 жоғары топқа жататын азамат сайлау құқығына ие болды. Оранжистер жеңіліске ұшырады, ал жергілікті шаруа Якобус Куссенс 66 дауыспен жаңа мэр болып сайланды. Осы кезде католиктер саяси партия құрды. Ол бірден үлкен қолдауға ие болды және содан бері ешқандай басқа саяси партия кеңеске немесе мэрлікке ие бола алмады. 1845-1850 жылдар аралығында картоп егіні сәтсіз аяқталды. Осы аралықта өнеркәсіптік революция жергілікті тоқыма өнеркәсібіне зор зиян келтірді. Сонымен қатар, аймақта холера және тиф эпидемиясы кеңінен тарады. 1847 жылы ауыл арқылы теміржол салынып, дамуға мүмкіндік болды. Болашақта көлік инфрақұрылымының жақсаруы Ингельмунстер үшін пайда да, зиян да әкелуі мүмкін еді. Мысалы, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қамал немістер тарапынан штаб ретінде пайдаланылды, ал соғыс жылдарында ұрылар жергілікті кәсіпорындарды жиі тонады. Теміржол құрылысымен салыстырғанда, екінші қала құрылысы жобасы азырақ сәттілікке жетті. Розеларе қаласын Лей өзенімен байланыстыру жоспарлары қамал паркінің орналасқан жеріне байланысты Ингельмунстерде қарсылық тудырды. Алайда, 1872 жылы Лей өзенімен алғашқы кеме жүзіп өтті және ауылдық көпірдің жанында кемежай салынды.

ХХ ғасыр

Ингельмунстер қазірге дейін ауыр өнеркәсіп пен күшті ластанудан сақталды және ауылдың орталығында сарай паркі мен табиғи қорық бар. 1976 жылы қала көршілес Мюлебеке және Острозебеке қалаларымен біріктірілуден сақталды. Ол кездегі әкім Ванкерсбильк Мюлебеке және Острозебеке қалаларын да біріктіруден қорғауға жетістікке жетті.