Жануарлар әлемі: Procyonidae тұқымдасы – ракун, коати, кинкажу сияқты жаңа дүниедегі сүтқоректілер. Орташа денелі, көп жейтін жануарлар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Procyonidae (/p//r//oʊ//s//iː//j//ɔː//n//ɪ//d//iː/) – сүтқоректілер классына жататын, Жаңа дүниеде кездесетін етті қоректілер отрядының бір туысы. Оған егершелер, сақиналы егершелер, какомистльдер, коатилер, кинкажулар, олингoлар және олингвитолар кіреді. Прокионидтер әртүрлі ортада тіршілік етеді және көбінесе бәсекелес қоректілер болып табылады.
Family of mammals
Procyonidae (/p//r//oʊ//s//iː//j//ɔː//n//ɪ//d//iː/) is a New World family of the order Carnivora. It includes the raccoons, ringtails, cacomistles, coatis, kinkajous, olingos, and olinguitos. Procyonids inhabit a wide range of environments and are generally omnivorous.
Сипаттамалары
Прокионоидтар салыстырмалы түрде кішкентай жануарлар, көбінесе олардың денесі жұқа және құйрығы ұзын, бірақ жалпы ендіктер ірілеу болады. Жалпы құрылысының ерекшелігіне байланысты, Procyonidae отбасы көбінесе аюлар отбасының кіші туыстары ретінде қарастырылады. Бұл олардың неміс тіліндегі атауларынан жақсы көрінеді: ендік – Waschbär (жуатын аю, себебі ол тамақты жеу алдында «жуады»), коати – Nasenbär (мұрын аю), ал кинкажу – Honigbär (бал аю). Голланд тілінде де осыған ұқсас атаулар қолданылады: тиісінше wasbeer, neusbeer және rolstaartbeer (орамды құйрықты аю). Дегенмен, қазіргі таңда прокионоидтардың аюларға қарағанда мыстықтармен (mustelids) жақын туыс екені есептеледі. Прокионоидтардың ортақ морфологиялық ерекшеліктеріне қысқартылған рострум, алисфеноидтық каналдардың болмауы және салыстырмалы түрде жалпақ мандибулярлық ойыс кіреді. Кинкажулардың ағашқа бейімделген қимыл-қозғалысына байланысты ерекше морфологиялық белгілері бар, оларға тұтқалы құйрық және ерекше жамбас құрылымы жатады. Прокионоидтардың барлық жейтін тамақтануына байланысты, олар ет жейтін туыстарында кездесетін ет жеуге бейімделудің кейбірін жоғалтқан. Оларда карнассальді тістер болғанымен, олар көптеген түрлерде, әсіресе ендіктерде нашар дамыған. Кинкажудан басқа прокионоидтардың тіс формуласы: барлығы 40 тіс. Кинкажудың әр қатарында бір премоляр кем, яғни барлығы 36 тіс. Procyonidae отбасының көпшілігі жеке өмір сүреді, бірақ кейбір түрлері топтар құрайды. Аналық коатилер 4-24 жеке бастан тұратын топтар құрап, бірге азық іздейді, ал кинкажулар екі аталықтан және бір аналықтан тұратын әлеуметтік топтар құрайтыны анықталды. Кейбір прокионоидтар, мысалы, рингтейлдер, олинголар және кинкажулар сияқты бір туады, ал ендіктер мен коатилер 2-6 туады.
Procyonids are relatively small animals, with generally slender bodies and long tails, though the common raccoon tends to be bulky. Because of their general build, the Procyonidae are often popularly viewed as smaller cousins of the bear family. This is apparent in their German names: a raccoon is called a Waschbär (washing bear, as it "washes" its food before eating), a coati is a Nasenbär (nose bear), while a kinkajou is a Honigbär (honey bear). Dutch follows suit, calling the animals wasbeer, neusbeer and rolstaartbeer (curl tail bear) respectively. However, it is now believed that procyonids are more closely related to mustelids than to bears. Procyonids share common morphological characteristics including a shortened rostrum, absent alisphenoid canals, and a relatively flat mandibular fossa. Kinkajous have unique morphological characteristics due to their arboreally adapted locomotion, including a prehensile tail and unique femoral structure. Due to their omnivorous diet, procyonids have lost some of the adaptations for flesh eating found in their carnivorous relatives. While they do have carnassial teeth, these are poorly developed in most species, especially the raccoons. Apart from the kinkajou, procyonids have the dental formula: for a total of 40 teeth. The kinkajou has one fewer premolar in each row: for a total of 36 teeth. Most members of Procyonidae are solitary; however, some species form groups. Coati females will form bands of 4 to 24 individuals that forage together, while Kinkajous have been found to form social groups of two males and one female. Certain Procyonids give birth to one offspring like ringtails, olingos, and kinkajous while raccoons and coatis give birth to litters that range in size from 2 to 6 offspring.
Эволюция
Прокионидтердің қазба қалдықтары, бұрын қазіргі сақиналы құйрық пен какомистльді қамтитын Бассариск туысына жататын деп саналған, шамамен 20 миллион жыл (Ma) бұрынғы миоцен дәуірінен табылды. Алғашқы прокионидтердің барлық жейтін қандылардың бір тармағынан пайда болғаны болжамдалады. Прокионидтердің жаңағы эволюциясы Орталық Америкада (олардың түрлері ең көп) жүрді; шамамен 7,3 миллион жыл бұрын, Миоценнің соңында, Ционасуаның пайда болуымен басталды. Стромериелла сияқты кейбір қазба прокионидтер Плиоценде жойылып кеткенге дейін Ескі әлемде де кездесетін. Гендік зерттеулер кинкажулардың қалған барлық тірі прокионидтердің туыс тобы екенін көрсетті; олар шамамен 22,6 миллион жыл бұрын бөлініп шықты. Коати мен олингоға апаратын бір тармақ, ал шағалақ пен енотқа апаратын екінші тармақ шамамен 17,7 миллион жыл бұрын бөлінді.
Procyonid fossils once believed to belong to the genus Bassariscus, which includes the modern ringtail and cacomistle, have been identified from the Miocene epoch, around 20 million years (Ma) ago. It has been suggested that early procyonids were an offshoot of the canids that adapted to a more omnivorous diet. The recent evolution of procyonids has been centered on Central America (where their diversity is greatest); beginning about 7.3 Ma ago in the late Miocene, with the appearance of Cyonasua. Some fossil procyonids such as Stromeriella were also present in the Old World, before going extinct in the Pliocene. Genetic studies have shown that kinkajous are a sister group to all other extant procyonids; they split off about 22.6 Ma ago. The clades leading to coatis and olingos on one branch, and to ringtails and raccoons on the other, separated about 17.7 Ma ago.
Филогения
Соңғы кездегі бірнеше молекулалық зерттеулер прокионидтердің филогенетикалық байланыстарын анықтады, бұл төмендегі кладограммада көрсетілген.
Several recent molecular studies have resolved the phylogenetic relationships between the procyonids, as illustrated in the cladogram below.