Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барикот (пашту: بریکوټ) - Пәкістанның Хайбер-Пахтунхва аймағында Сват өзенінің орта ағысында орналасқан қала. Бұл ғимарат Миңгора мен Буткара ступасынан алыс орналасқан. Бұл қала Сват аңғарының орталық бөлігіне кіретін қала. Оның тұрғындарының саны шамамен 25 000 адам. Барикот - ежелгі цитадельдің орналасқан жері, оны Ұлы Александр басып алған, оның қазба қалдықтары б.з.д. Джузеппе Туччи құрған Италияның археологиялық миссиясы (ISMEO деп қайта аталды) 1984 жылдан бері Барикоттың Базира көне қаласының қираған жерлерін қазып жатыр.
Barikot (Pashto: بریکوټ) is a town located in the middle course of the Swat River in Khyber Pakhtunkhwa, Pakistan. It is located about away from Mingora and the Butkara Stupa. It is the entrance town to the central Swat Valley with a population of approximately 25,000 people. Barikot is the location of an ancient citadel captured by Alexander the Great, with Chalcolithic remains dating back to c. 1700 BCE, and an early historic period town dating back to c. 600 BCE. The Italian Archaeological Mission (renamed ISMEO) founded by Giuseppe Tucci has been excavating ruins of the ancient town of Bazira under Barikot since 1984.
Қазба жұмыстары
Барикоттың астындағы ең көне қабат б.з.д. 1100-1000 жылдарынан басталған ауыл деп саналады. Бұл қазбалар б.з.д.
It was thought the oldest layer under Barikot was a village which has been dated to 1100–1000 BC, these are pit remains attested since around 1700 BC.
Қола / темір дәуірі (б.з.д.
2016-2017 жылдардағы қазба науқандары кезінде Италияның археологиялық миссиясы соңғы қола дәуірінен темір дәуіріне дейінгі ауысу кезеңін анықтап, оны шамамен б.з.д. Қазба жұмыстары BKG 12 W траншеясында жүргізілді, мұнда археологтар 1b макрофазасында тұрғын үй құрылыстары мен шеберханаларды, сонымен бірге ойыншық арба, екі қаринатты қыш бұйымдар, шағын ыдыстар, тас құралдар мен кесінді қыш бұйымдарды тапты, барлығы 1196 және 1021 жылдар аралығында радиокөміртекпен даталанған (шамамен 95,4% ықтималдылық моделі). Осы уақыт аралығында, шамамен б.з.д. 1200-800 жылдары археологиялық деректер үлкен елді мекеннің (15 га шамасында) бар екенін көрсетеді, оның ішінде адырдың үстіндегі акрополь, Каллиери және басқалар түсіндірді. (2000) жылы салынған. Бұл жерді тастап кетті және жерді 1c/2a интерфазасында 800 және 600 жылдар аралығында аллювиум жауып тастады.
During excavation campaigns in 2016–2017, the Italian Archaeological Mission was able to identify the transitional phase from Late Bronze to Iron age, dating it c. 1200–800 BC. Excavations were performed in trench BKG 12 W, where archaeologists found, in Macrophase 1b, residential structures and workshops, along with a toy cart, bi carinated pottery, miniature vessels, stone tools, and incised pottery, all radiocarbon dated between 1196 and 1021 BC (95.4% probability model). During this time, c. 1200 to 800 BC, archaeological data show the presence of a large settlement (around 15 ha), including a hilltop acropolis, commented by Callieri et al. (2000), an inner stronghold, and an extensive outer graveyard. The site was abandoned and alluvium covered the place in Interphase 1c/2a, between c. 800 and 600 BC.
Қаланың басталуы және Ахеменидтер мәдениетінің даму кезеңі (б.з.д.
Қаланың тасталуынан кейін оның археологиялық басталуы 600 және 500 жылдар аралығында 2а1 макрофазаға, ал Ахеменидтер мәдениетінің 2а2 макрофазасына, 500 және 400 жылдар аралығында басталған. Сондай-ақ 2b макрофаза кезінде BKG 11 траншеясында 349282 б.з.д. (95,4% ықтималдық моделі) радиокарбонмен даталанған Маврий монетасы табылды, бұл 315 + / 34 б.з.д.
After the abandonment, the beginning of the city can be traced back archaeologically to Macrophase 2a1, between 600 and 500 BC, and Achaemenid acculturation phase to Macrophase 2a2, from 500 to 400 BC. Also during Macrophase 2b, in trench BKG 11, a Mauryan coin was found, radiocarbon dated to 349–282 BC (95.4% probability model), what is 315 +/ 34 BC.
Маурь және Греко-Бактрия патшалықтарының байланысу кезеңі (шамамен б.з.д.
2011 жылы басталған қазба жұмыстары нәтижесінде солтүстік-батыс бұрышында күткеннен де ескі қоныстар табылды. Индо-грек тілінің бір деңгейі б.з.д. Осы уақыт аралығында археологиялық тұрғыдан 3а1 макрофаза деп аталады,
Beginning in 2011, an excavation in the south west corner of the site discovered several older settlements than expected. One pre Indo Greek level was dated to the mid 3rd century BC or in the middle of the Mauryan era. During this time, known archaeologically as Macrophase 3a1,
Ескі Апсида ғибадатханасы
2021 жылдың желтоқсан айында Ка Фоскари университетінің және Италияның археологиялық миссиясының археологтары Пакистанның археология және мұражайлар провинциялық департаментімен бірлесіп, доктор Лука Мария Оливьери бастаған Барикотта (көне Базира) ең ежелгі буддалық апсидалық ғибадатхананың ашылғанын жариялады. Олар бұл ғимарат Ашоканың Мауриан дәуірінде, шамамен б.з.д. Бұл құрылымның б.з.б. екінші ғасырдың ортасында Индо-грек патшасы Менандр I билік құрған кезде әлі де жұмыс істеп тұрғаны анықталды, бірақ кейіннен жақсартылғанымен, біздің заманымыздың үшінші немесе төртінші ғасырында қала жер сілкінісіне байланысты Кушан билеушілері тастап кеткендіктен, ол аяқталды. Бұл Пәкістанда табылған ең көне апсидалық ғибадатхана. Бұл революциялық табылған, өйткені ол б.з.д. "Біз күміс монеталар таптық, оның ішінде патша Менандер шығарған күміс үлгісі, грек киіміндегі жас жігіттің бейнесі бейнеленген эллиндік кескінмен безендірілген оникспен жасалған мөр, харости жазуы, монументалды харости эпиграфиясы, ыдыстардағы көптеген басқа харости жазулары және индо-грек мәдени аясына жататын қыш құмыралары, мысалы, балық табақтары мен аттик үлгілерін еліктейтін жылтыратылған қара қыш бұйымдары", - деді итальяндық миссияның мүшесі, археолог доктор Микеле Минарди. Индо-грек кезеңінде Барикоттың айналасында салынған бұл қорғаныс қабырғасы Макрофаза 3а2 кезеңіне жатады, б.з.д. 200 жылдан кейін, осы Индо-грек қала қабырғасының құрылысына байланысты жерлеу (б.з.д.
In December 2021, archaeologists of Ca’ Foscari University and Italian Archaeological Mission in collaboration with the provincial department of archaeology and museums in Pakistan, led by Dr. Luca Maria Olivieri, announced the discovery of the earliest Buddhist apsidal temple in Barikot (the ancient Bazira). They claim it was constructed in the times of Ashoka's reign in Mauryan period, around 250 BC. It was also found that this structure was still in function during the reign of Menander I, the Indo Greek king, in the mid second century BC, but even though it was enhanced in later times, it came to an end around the third or fourth century of the Common Era, as the city was abandoned by the Kushan rulers of the time due to an earthquake. This is the earliest apsidal temple found in Pakistan until now, and is a revolutionary discovery also because it proves the presence of Buddhism in Swat since the 3rd century BC, and confirms that Menander I, known as Milinda by early Buddhists, supported this cult. “We have found coins, among which a silver specimen issued by King Menander, an onyx made seal decorated with a Hellenistic intaglio depicting the image of a youth in Greek attire with a Kharosthi inscription, a monumental Kharosthi epigraph, many other Kharosthi inscriptions on pots, and potsherds belonging to the Indo Greek cultural horizon such as fish plates and polished black pottery that imitates Attic models,” said the archaeologist Dr Michele Minardi, member of the Italian mission. This defensive wall, constructed around Barikot during the Indo Greek phase belongs to Macrophase 3a2, after 200 BC, A burial associated with the construction of this Indo Greek city wall was dated to (c. 130–115 BC), between the final part of Menader I's reign and the beginning of that of Antalkidas.
Сакалар мен парфтар кезеңі (шамамен б.з.д.50-70 жж.)
3b макрофазаға жататын бұл кезең Барикотта "сақалар мен парфяндар Сватты басып алғандығын тарихи және мәдени тұрғыдан растайды", өйткені 80 жылы қорғаныс қабырғасы нығайтылды.
Belonging to Macrophase 3b, this period in Barikot attests "historically and culturally [ ] the annexation of Swat by Sakas and Parthians [ ]" as before 80 AD the Defensive Wall was reinforced.
Кушан дәуірі
Кушан империясы кезінде ол біздің заманымыздың 3-ші ғасырында болған жер сілкіністерінің салдарынан қирағанға дейін ірі қалаға айналды. Жер сілкіністерінен болған зақымдануларға, сондай-ақ Кушан империясының құлдырауына байланысты, Базира III ғасырдың аяғында тасталып кетті. Қазба жұмыстары барысында тұрғындардың күнделікті өмірін баяндаған көптеген бұйымдар, соның ішінде монеталар, қыш бұйымдар мен қару-жарақтар табылды. Бірнеше ірі артефакттар, соның ішінде Сиддхартха Будданың Кантхака атты атты үлкен жасыл тас мүсіні және екі арыстан бейнеленген ступаның оюы Базираның будда тарихын куәландырады. Тағы бір мүсінде ұзын, қырлы шашы бар, қолында шарап құйылған тостаған мен ешкінің кесілген басын ұстап отырған белгісіз құдай бейнеленген.
Under the Kushan Empire it grew into a major town before a series of earthquakes in the 3rd century AD devastated it. Probably due to the damage from the earthquakes as well as the decline of the Kushan Empire, Bazira was abandoned by the end of the 3rd century. The excavations have discovered a number of artifacts which document the daily life of the residents, including coins, pottery and weapons. Several large artifacts including, a large green schist statue of Siddhartha Buddha riding his horse Kanthaka and a carving of a stupa with two lions, document the Buddhist history of Bazira. Another statue depicting an unknown deity sitting on a throne, with long, curled hair, holding a wine goblet and a severed goat head in his hands may represent Dionysus, the Greek god of wine or another local deity.