Кіріспе
Тұтқынға алынған азамат Азаматтық тұтқын - қауіпсіздік себептерімен соғыс тараптары тұтқындаған азамат. Интернатталғандар әдетте интернациялық лагерьлерде тұруға мәжбүр болады. Тарихи мысалдарға Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапониялық америкалықтардың интернирленуі мен АҚШ-та неміс америкалықтарының интернирленуі жатады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапония Азияда 130 000 голландиялық, британдық және американдық бейбіт тұрғындарды тұтқындады.
A civilian internee is a civilian detained by a party to a war for security reasons. Internees are usually forced to reside in internment camps. Historical examples include Japanese American internment and internment of German Americans in the United States during World War II. Japan interned 130,000 Dutch, British, and American civilians in Asia during World War II.
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондықтардың азаматтық тұрғындарды тұтқындауы
Жапония интерниялаған бейбіт тұрғындардың саны мен орналасқан жері Интернияланғандар саны Интернияланғандар өлім-жітімі Өлім-жітімі Ең көп таралған ұлты Жапония 690 32 4.6% Британдық Қытай 9,350 250 2.6% Британдық Гонконг 2,535 127 5.0% Британдық Филиппин 7,800 453 5.8% Америкалықтар Малайя мен Сингапур 4,525 218 4.8% Британдық Голландиялық Шығыс Үндістан (Индонезия) 105,530 13,567 12.8% Голландиялық Индокитай, Таиланд, Бирма 465 >10 ? ? Жалпы 130,895 14,657 11,2% 1941 жылдың желтоқсанынан 1942 жылдың сәуіріне дейін Екінші дүниежүзілік соғыста Жапония Оңтүстік-Шығыс Азия мен Тынық мұхит аймағының көп бөлігін жаулап алды. Осылайша Жапония Ұлыбритания, Нидерланды және АҚШ-тың отарларын иеленді. Бұл аймақтарда Жапониямен соғысып жатқан елдердің он мыңдаған бейбіт азаматтары тұратын. Жапония бейбіт тұрғындардың көпшілігін аймақта және Қытай мен Жапонияда орналасқан уақытша лагерьлерге орналастырды. Көптеген бейбіт тұрғындар үш жылдан астам уақыт бойы 1942 жылдың басынан бастап 1945 жылы соғыс аяқталғанға дейін тұтқында болды. Жалпы алғанда, жапондықтардың азаматтық тұтқындары әскери тұтқындарға қарағанда аз қатал қарастырылды. Жапонияның Сыртқы істер министрлігі интернированный лагерьлерді, ал Соғыс министрлігі POW лагерьлерін басқаратын. Жапондықтар лагерьлердің ішкі басқаруын негізінен интернирлердің қолына қалдырды, интернирлерге азық-түлік, отын және басқа да қажеттіліктерді аз мөлшерде ғана берді. Соғыстың сәттілігі Жапонияға қарсы болғандықтан, интернированнымдардың жағдайы нашарлап, соғыс аяқталған кезде көптеген лагерьлерде аштық қаупі төнді. Жапондықтардың өз-өзіне қол жеткізуі, өзін-өзі қамтамасыз етуі және интернированныйлардың ынтымақтастығы жапондықтарға интернированныйлар лагерін басқаруға мүмкіндік берді. Интернирленгендер үшін жағдай Голландиялық Шығыс Үндістандағы (қазіргі Индонезия) ең нашар болды, онда көптеген кеңінен таралған интернирленгендер, көбінесе голландиялықтар, жапондық ресурстар мен мүмкіндіктерді басып, интернирленгендердің өлім-жітімі жоғары болды.
From December 1941 to April 1942 in World War II, Japan conquered much of Southeast Asia and the Pacific region. In doing so, Japan acquired colonies of the United Kingdom, Netherlands, and the United States. Tens of thousands of non combatant civilians of countries at war with Japan resided in those territories. Japan interned most of the civilians in makeshift camps located throughout the region and in China and Japan. Many of the civilians were interned for more than three years from early 1942 until the end of the war in 1945. In general, civilian internees of the Japanese were treated less harshly than were prisoners of war (POWs). Japan's Ministry of Foreign Affairs administered the internee camps while the Ministry of War administered the POW camps. The Japanese left the internal administration of the camps mostly in internee hands, providing only small amounts of food, fuel, and other necessities to the internees. As the fortunes of war turned against Japan, conditions for internees worsened and by the end of the war starvation threatened in many camps. The self rule, self sufficiency, and cooperation of the internees permitted the Japanese to control internee camps with a minimum of resources and personnel, amounting at times to only 17 administrators and 8 guards for more than 3,000 internees at Santo Tomas Internment Camp in the Philippines. Conditions for internees were worst in the Dutch East Indies (now Indonesia) where large numbers of widely dispersed internees, mostly Dutch, overwhelmed Japanese resources and capabilities resulting in a high death rate for internees.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германияда бейбіт тұрғындарды интернациялау
1945 жылға дейін жоғары штабтың одақтас экспедициялық күштері автоматты түрде тұтқындау санаттарын әзірледі. Олар нацистік партияның жоғары басшылығынан бастап орцгруппенлейтерге (жергілікті топ жетекшісі) дейін, Гестапоның жоғары агенттерінен бастап Гитлер жастары, шаруалар лигасы және Еңбек фронтының басшыларына дейін. 1945 жылдың мамыр мен маусым айларында күніне 700-ге жуық, ал тамыз айында барлығы 18000-нан астам азамат тұтқындалды. 1945 жылдың қыркүйегінде 82,000 күдіктілер интернациялық лагерьлерде ұсталды, олар қылмыстық ұйымдардың мүшелері ретінде сотталып, сотталуы мүмкін. Харольд Маркуздың айтуынша, 1945 жылдың желтоқсанына дейін 100 000-нан астам неміс тұтқындалған. "Автоматты тұтқындау" категориясына жататын СС мүшелері мен нацистік партияның және оған қатысты ұйымдардың функционерлері АҚШ-тың басқыншы билігі тарапынан бұрынғы Дахау концентрациялық лагеріне қамалды. Алғашқы тұтқындар 1946 жылдың басында босатылды. Кеңес Одағы Кеңес Одағының Отарлау аймағында он арнайы лагерь құрды, бұрынғы Бухенвальд концентрациялық лагері No No арнайы лагерь болды. 2 , ал Заксенхаузен концентрациялық лагері No 7. Ауысым. Оларды НКВД басқаратын. Британдықтар сонымен қатар бірқатар лагерьлер құрды: Гамбургке жақын орналасқан бұрынғы Нойенгамм концентрациялық лагері No. 6 Азаматтық интернат лагері және KZ Esterwegen No. 9 Азаматтық интернат лагері.