Кіріспе

1962 жылғы Джеймс Клавеллдің романы

Джеймс Клавеллдің 1962 жылғы романы «Кеңеш патшасы» – автордың әдебиеттегі тұңғыш шығармасы. Роман Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сингапурдағы жапон лагерінде америкалық, австралиялық, британдық, голландиялық және жаңазеландиялық соғыс тұтқындарының өмір үшін күресін көрсетеді. Клавелл осы романның оқиғасы орын алған Чанги түрмесі лагерінде тұтқын болған. Романның үш басты кейіпкерінің бірі – Питер Марлоу Клавеллдің өзінен үлгі алған. «Кеңеш патшасы» Клавеллдің «Азия сагасы» атты ірі сериясының алғашқы жарық көрген кітабы және хронологиялық ретімен төртіншісі. «Кеңеш патшасынан» екі кейіпкер «Асыл үй» (1981) романында да кездеседі.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Роман 1945 жылдың басында басталады. Питер Марлоу, жас британдық RAF ұшқыш лейтенанты, 1942 жылдан бері соғыс тұтқыны. Марлоу "Корольдің" назарына ілігеді – Чангидегі ең табысты саудагер және қара нарықтың иесі болған американдық қара сержант. Марлоудың тілдерді білуі, зиялылығы, адалдығы және мінезі Корольге онымен дос болуға және оны қара нарық мәмілелеріне тартуға себеп болады. Бұл Марлоуды британдық офицер және лагерьдің провисты Маршалы Робин Грейдің назарына түсіреді. Грей тұтқындар арасында әскери тәртіпті сақтауға тырысады және Корольді өзінің қағидаларына қарсы деп санайды. Жұмысшы табының баласы болғандықтан, Грей ережелерді өзінің мүддесі үшін сақтайды, ал Провист Маршал лауазымын британдық қоғамда оған қол жетімсіз мәртебеге ие болу үшін пайдаланады. Король, қара сержант болғанымен және бейбіт өмірде көзге түспегенімен, өзінің харизмасы мен зиялылығы арқасында соғыс тұтқындары лагерінің жабық қоғамында үлкен күшке ие болады. Кореялық күзетшілермен, жергілікті малайлықтармен және басқа тұтқындармен азық-түлік, киім, ақпарат және сирек кездесетін сәндік заттарға сауда жасау арқылы Король өзін және американдық әріптестерін тірі ұстайды. Жоғары шенді офицерлер оған азық-түлік сатып алу үшін құнды заттарын сатуға көмектесу үшін келеді, ал басқа офицерлер жасырын түрде оның қызметінде жұмыс істейді. Марлоу Корольдің көзқарасы мен мінез-құлқына наразы болады, себебі бұл оның британдық жоғарғы сыныптың идеалдарына қайшы келеді. Ол Корольмен табысты бизнес серіктестігінен бас тартады, өйткені "Марлоулар саудагерлер емес. Бұл жөн емес, дос". Бірақ Марлоу көп ұзамай Корольдің Грей айтқандай ұры немесе алаяқ емес екенін түсінеді. Керісінше, Король әрбір адамнан ең жақсысын күтеді және оған сыйлық береді, оның лауазымына немесе әлеуметтік статусына қарамастан. Марлоу, Король және басқа кейіпкерлердің басынан өткен оқиғалар арқылы роман қатыгездік ортада аман қалу шегіне жеткен адамдардың жанды, көбінесе алаңдататын суретін ұсынады. Жапондықтар соғыс тұтқындарына тұруға лайықсыз лашықтар мен ең төменгі деңгейдегі тамақтан басқа ештеңе бермейді. Британияның Азия империясының әртүрлі бөліктерінен келген офицерлер, күн сайын оларға таза кір жуатын жергілікті қызметшілер қызмет көрсетуге үйренген, жыртық киімдер мен қолмен жасалған аяқ киім киюге мәжбүр болады. Көптеген адамдар үшін ең маңызды мәселе – күннен-күнге аман қалу үшін жеткілікті тамақ табу және аурудан немесе жарақаттан сақтану, себебі медициналық көмекке қол жеткізу мүмкін емес. Кейбіреулері адамгершілігінен айырылып, құлдырап кетеді, ал басқалары күтпеген батылдық пен мейірімділік көрсетеді. Кейбіреулері достарының аузынан тамақ ұрлап алады, ал басқалары барлық нәрсесін сыйға береді немесе достарына көмектесу үшін қауіпке тіледі. Король өзінің достарымен бірге сату үшін тышқан өсіруді ұсынады. Оның серіктері, өзі де аштықтан өлімге жуықтап бара жатса да, тышқан етін жеу идеясына қарсы шығады, сондықтан Король тек офицерлерге ет сатуды жоспарлайды, оларға оның шынайы көзін жасырады. Ақша ұрлаған офицерлер тобы кейіннен оларға мысық бұғысы (малай тілінде rusa tikus) деп айтылған тамақты ашкөздікпен жеп отырғанын көреді, олардың шындығында тышқан етін жеп жатқанын білмейді. Лагерь азат болғаннан кейін көптеген сарбаздар еркіндікке бейімделуде қиындық көреді. Король билігін жоғалтады және басқалар одан қашып жүреді. Грей ирониямен Корольге оның Корольге деген жеккөрушілігі оны тірі ұстап тұрған жалғыз нәрсе болғандықтан алғыс айтады. Соңында, лагерь тасталғанда, тышқандар қоршауда қалған күйі қалдырылады. Соңғы сахнада тышқандар бірін-бірі жейді, ал соңғы аман қалған тышқан "тышқандардың патшасы" болады.

Фильмге бейімделу

1965 жылы Клавэллдің романдарының көптеген фильмге түсірілгендерінің алғашқысы жарық көрді.