Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Ағылшын суретшісі, карикатурист, иллюстратор және медаль дизайны жасаушы (1920–2011)
the Canadian politician
English artist, cartoonist, illustrator and medal designer (1920–2011)
Рональд Уильям Фордхэм Сёрл (3 наурыз 1920 – 30 желтоқсан 2011)
Ronald William Fordham Searle (3 March 1920 – 30 December 2011
Өмірбаян
Серл Кембридж қаласында дүниеге келді, оның әкесі пошта бөлімінде телефон желілерін жөндеуші болған. 1939 жылдың сәуір айында соғыс болатынын түсінген ол суретшілікті оқуды тастап, Корольдік инженерлер қатарына қосылды. 1942 жылдың қаңтар айында ол Сингапурдағы 287-ші далалық инженерлік ротада болды. Малайяда бір ай шайқасқаннан кейін, Сингапур жапондықтарға түскенде ол өзінің туысы Том Фордхэм Сёрлмен бірге тұтқынға алынды. Соғыстың қалған бөлігін ол тұтқын ретінде өткізді, алдымен Чанги түрмесінде, содан кейін Квай орманында Сиам-Бурма өлім теміржолында жұмыс істеді. Тұтқындық кезінде ол берибери және безгек ауруларына шалдықты, сондай-ақ көп рет ұрып-сапалап, салмағы 40 килограмнан асты. 1945 жылдың соңында жапондықтардың жеңілісімен босатылды. Соғыстан кейін ол Нюрнберг процесінде, содан кейін 1961 жылы Адольф Эйхманның процесінде сот суретшісі болып жұмыс істеді. Кейіннен ол суретші, театр және әшекей бұйымдарының дизайнері Моника Кенигке үйленді. 1975 жылдан кейін Серл және оның әйелі Жоғарғы Прованс тауларында тұрып, жұмыс істеді. Серлдің әйелі Моника 2011 жылдың шілдесінде қайтыс болды, ал ол өзі 2011 жылдың 30 желтоқсанында 91 жасында дүние салды.
Searle was born in Cambridge, England, where his father was a Post Office worker who repaired telephone lines. In April 1939, realizing that war was inevitable, he abandoned his art studies to enlist in the Royal Engineers. In January 1942, he was in the 287th Field Company, RE in Singapore. After a month of fighting in Malaya, he was taken prisoner along with his cousin Tom Fordham Searle, when Singapore fell to the Japanese. He spent the rest of the war as prisoner, first in Changi Prison and then in the Kwai jungle, working on the Siam Burma Death Railway. Searle contracted both beriberi and malaria during his incarceration, which included numerous beatings, and his weight dropped to less than 40 kilograms. He was liberated in late 1945 with the final defeat of the Japanese. After the war, he served as a courtroom artist at the Nuremberg trials and later the Adolf Eichmann trial (1961). Later he married Monica Koenig, a painter, theatre and jewellery designer. After 1975, Searle and his wife lived and worked in the mountains of Haute Provence. Searle's wife Monica died in July 2011 and he himself died on 30 December 2011, aged 91.
Тұтқында болған кездегі соғыс суретшісі
Серл 1941 жылы «Lilliput» журналында алғашқы «Сент-Триниан» карикатурасын жариялағанмен, оның кәсіби мансабы Екінші дүниежүзілік соғыста жапондықтардың соғыс тұтқыны болған кезеңіндегі лагерьдегі қатыгез жағдайларды суреттер сериясында бейнелеуімен шын мәнінде басталады. Ол холерадан көз жұмқан тұтқындардың матрастарының астына осы суреттерді жасырған. Серл: «Болып жатқан жағдайды қалпына келтіргім келді, себебі егер қандай да бір жазба қалса, тіпті мен қайтыс болсам да, біреу оны тауып, не болғанын білуі мүмкін деп ойладым», – деп еске алады. Бірақ Серл шамамен 300 суретімен бірге аман қалды. 1945 жылдың соңында босатылған ол Англияға оралды, онда бірнеше суретін бірге тұтқын болған Рассел Брэддонның «Жалнақ арал» (The Naked Island) кітабында жариялады. Оның тағы бір тұтқыны кейін: «Егер сіз алты тас салмақты, өлімге жақын, адамдық қасиеттерінен айырылған, тыныш жатып, қарындаш пен қағазды ұстап сурет салатын бір нәрсені көзге елестетсеңіз, онда сіз бұл адамның қалыпты адамнан қаншалықты ерекшеленетінін түсінесіз», – деп айтқан. Осы суреттердің көпшілігі 1986 жылы жарық көрген «Рональд Сёрл: Квайға және кері, 1939–1945 соғыс суреттері» атты кітабында жинақталған. Кітапта Серл тұтқындық кезеңіндегі оқиғаларын, соның ішінде оянғанда екі жағында өлі достарының жатқанын және басының астында тірі жыланның болғанын да баяндаған.
Although Searle published the first St Trinian's cartoon in the magazine Lilliput in 1941, his professional career really begins with his documentation of the brutal camp conditions of his period as a prisoner of war of the Japanese in World War II in a series of drawings that he hid under the mattresses of prisoners dying of cholera. Searle recalled, "I desperately wanted to put down what was happening, because I thought if by any chance there was a record, even if I died, someone might find it and know what went on." But Searle survived, along with approximately 300 of his drawings. Liberated late in 1945, Searle returned to England, where he published several of the drawings in fellow prisoner Russell Braddon's The Naked Island. Another of Searle's fellow prisoners later recounted, "If you can imagine something that weighs six stone or so, is on the point of death and has no qualities of the human condition that aren't revolting, calmly lying there with a pencil and a scrap of paper, drawing, you have some idea of the difference of temperament that this man had from the ordinary human being." Most of these drawings appear in his 1986 book, Ronald Searle: To the Kwai and Back, War Drawings 1939–1945. In the book, Searle also wrote of his experiences as a prisoner, including the day he woke up to find a dead friend on either side of him, and a live snake underneath his head:
Кам дегенде, оның бір суреті Сингапурдегі Чанги мұражайы мен шіркеуінде қойылған, ал түпнұсқаларының көпшілігі Лондондағы Императорлық соғыс мұражайының тұрақты коллекциясында, басқа соғыс тұтқындарының суреттерімен бірге сақталады. Олардың ең танымалдары – Джон Менни, Джек Бриджер Чалкер, Филип Меньинский және Эшли Джордж Олд.
At least one of his drawings is on display at the Changi Museum and Chapel, Singapore, but the majority of his originals are in the permanent collection of the Imperial War Museum, London, along with the works of other POW artists. The best known of these are John Mennie, Jack Bridger Chalker, Philip Meninsky and Ashley George Old.
Журналдар, кітаптар және фильмдер
1950 жылдары Серл өте көп жұмыс жасады, оның ішінде "Life", "Holiday" және "Punch" журналдары үшін салған суреттері бар. Оның карикатуралары "The New Yorker", "Sunday Express" және "News Chronicle" басылымдарында жарияланды. Ол әпкесінің мектебі мен Кембридждегі басқа қыздар мектептерінің негізінде "Сент-Триниан" кітаптарын жазды. Ол Джеффри Уилланспен "Молесворт" кітаптары ("Down With Skool!", 1953 ж. және "How to be Topp", 1954 ж.) жөнінде, ал Алекс Аткинсонмен саяхат кітаптары жөнінде бірлесіп жұмыс істеді. Жарнамалар мен плакаттардан басқа, Серл Сидни Джиллиат пен Франк Лаундердің "Өмірдің ең бақытты күндері" фильмінің ашылу титрлерін жасады. Серл кино үшін көптеген дизайндық жұмыстар жасады, ал 1965 жылы ол комедиялық фильмнің ашылу, үзіліс және жабылу титрлерін аяқтады. 1975 жылы "Дик Деди, немесе міндеті орындалды" толық метражды мультфильмі шықты. Ол "H. M. S. Pinafore" кейіпкерлері мен әндеріне негізделген.
Searle produced an extraordinary volume of work during the 1950s, including drawings for Life, Holiday and Punch. His cartoons appeared in The New Yorker, the Sunday Express and the News Chronicle. He compiled more St Trinian's books, which were based on his sister's school and other girls' schools in Cambridge. He collaborated with Geoffrey Willans on the Molesworth books (Down With Skool!, 1953, and How to be Topp, 1954), and with Alex Atkinson on travel books. In addition to advertisements and posters, Searle drew the title backgrounds of the Sidney Gilliat and Frank Launder film The Happiest Days of Your Life. Searle did a considerable amount of designing for the cinema, and in 1965, he completed the opening, intermission and closing credits for the comedy film Those Magnificent Men in their Flying Machines as well as the 1969 film Monte Carlo or Bust! In 1975, the full length cartoon Dick Deadeye, or Duty Done was released. It is based on the character and songs from H. M. S. Pinafore.
Медаль иегері
Сэрл 1992 жылы Лондонда өткен FIDEM XXIII конгресінің делегаттарына арналған медальді жасады. Онда ренессанс медальшісі Пизанеллоның кеудесінің жартылай бейнесі сомдалған, ал медаль Корольдік монетаханасында соғылды. Басқа да танымал медальдар: "Сэрл жетпіс жасында" (1990) және "Квайдың 50 жылдығы" (1991) – екеуі де Томас Фатторини Лтд компаниясымен шығарылған, сондай-ақ "Чарльз Диккенс" (1983) – Бирмингем монетаханасының өнімі.
Searle designed the 1992 delegates medal for the FIDEM XXIII Congress London. It depicted a half length bust of the renaissance medallist Pisanello and was struck by the Royal Mint. Other notable medals were "Searle at Seventy" (1990) and "Kwai 50th Anniversary" (1991), both struck by Thomas Fattorini Ltd, and "Charles Dickens" (1983) struck by the Birmingham Mint.