Кіріспе

Le Signe du lion (The Sign of Leo) - француз драмалық фильм, режиссер Эрик Ромер түсірген, 1959 жылы жазда Парижде түсірілген, бірақ 1962 жылдың мамырына дейін жарық көрген. Оның алғашқы толық көлемді жұмысы, бірақ ол оның алты моральдық әңгімесінің бірі емес. "Леоның белгісі" фильмін түсірген Клод Шаброльдің "400 соққы" және "Дабл тур" фильмдерімен бірге ол француз жаңа толқынының алғашқы фильмдерінің бірі болып саналады. Содан кейін сегіз жыл бойы Ромер қысқаметражды фильмдерге және Cahiers du cinéma киножурналында жұмыс істеуге көңіл бөлді.

Сюжет

Жаздың басында Парижде, композитор немесе сәулетші, ұлты бойынша америкалық Питер Вессельрин, әдетте Пьер деп аталады, өзінің бай әпкесі қайтыс болғанын біледі. Ол бай мұра күтеді, ол өзінің ең жақын досы, журналист Жан Франсуадан үлкен сома қарыз алады және ол білетін барлық адамдарға мерекелік той өткізеді. Ол жаңа ғана бітірген скрипкалық сонатаны ойнап жатқанда, оны үйінен шығарып тастау туралы хабарланады. Алайда, ол достарына түсіндіріп отырғандай, ол әрқашан бақытты, өйткені ол - Арыстан. Бірнеше аптадан кейін Жан Франсуа достарына Пьерді таба алмайтынын айтады, ол арзан қонақ үйлердің арасында жүрді. Кейін ол әпкесі байлығын толықтай туысына қалдырғанын естіп, бірақ Пьермен әлі де байланыса алмай, шетелге тағайындалуға мәжбүр болады. Тамыз айында Пьердің барлық достары демалысқа кетеді, ал ол тамақ сатып, тамақ сатып алады. Соңғы қонақ үйінен шығарылған соң, ол қиын өмір сүруге мәжбүр. Ол контрабандистің хатшы іздеп жүргенін естіп, ыстық күннің астында ұзақ жол жүріп, тіпті қылмыскерлердің де демалыс алып жүргенін біледі. Ол салбарларын консервіленген сардиндарды төгіп, бүлдіреді, аяқ киімдері ыдырап, тамақ ұрлағанда ұсталып, ұрып-соғады. Үйсіз, аш, қырқысыз, лас, ол түбіне жетті. Ақырында, ол Тото деген басқа бір төменгі және сырттай көмектің көмегімен аман қалады, ол көше ойын-сауықшысы ретінде туристерден ақша сұрайды. Парижге оралған Жан Франсуа досын іздеп, қонақ үйден қонақ үйге жүреді. Бірде оған адвокат Пьерге жіберген хатты береді, онда Карлсруэден келген туысы апатта қайтыс болғаны және Пьер қазір әпкесі байлығының жалғыз мұрагері екені айтылады. Пьермен байланыса алмай, Жан-Франсуа оқиғаны баспасөзге айтып береді, олар байлық мұра еткен босқындардың оқиғасын басып шығарады. Бір күні кешке Жан Франсуа отырған кафеден тыс жерде Пьер сонатасын қарыз алған скрипкада ойнай бастайды. Жан-Франсуа музыканы танып, досына өмірін өзгертетін жаңалықты жеткізе алады. Өмірін құтқарған Тотоны тастап, Пьер барлық ескі достарын мерекелік тойға шақырады.

Өндіріс

Ол 1.66 пропорциямен түсірілді, бұл Ромердің басқа фильмдерінің 1.37 Академиялық пропорциясынан айырмашылығы бар және оның жұмысында сирек кездесетін аралық музыкалық ұпай бар. Ол әдетте өзінің фильмдерін жазса да, бұл жағдайда ол тек оқиғамен және көбінесе казарма бөлмесіндегі диалогпен есептелген Пол Гегауфф. Оның барлық шығармаларынан айырмашылығы, сюжет үш еркектің айналасында жүріп, әйелдер қосалқы кейіпкерлерге ауысады. Nouvelle Vague ерекшелігі - режиссерлер мен сүйікті актерлердің камеоларын қосу, сондықтан бұл фильмде Жан-Люк Годар, Стефан Одран, Мари Дюбуа және Маха Мерил бар.

Қабылдау және ықпал

Жаңа толқынның басқа мүшелері, соның ішінде Жан-Люк Годар, оны 1962 жылы ондыққа қосқан, бірақ ағылшын тілді әлемге жету баяу болды, ол Ұлыбританияда 1966 жылға дейін және АҚШ-та 1970 жылға дейін көрсетілмеген.