Кіріспе

Париждегі қалалық парк Parc Montsouris - Франциядағы Париждің оңтүстігінде орналасқан қоғамдық парк. 14-ші округте орналасқан, ол 1869 жылы ашылғаннан кейін 1875 жылы ресми түрде ашылды. Монсурис паркі - Булонь, Винсенс және Буттс-Шомонт парктерімен бірге төрт ірі қалалық қоғамдық парктердің бірі. Паркті император Наполеон III және оның Сена префекті Жорж Эжен Хаусман қала маңындағы компастың әрбір негізгі нүктесінде Париждің қарқынды өсіп келе жатқан халқы үшін жасыл кеңістікті және демалыс орнын қамтамасыз ету үшін құрды. Парк ауданы 15,5 гектарды құрайды, оны Жан Шарль Адольф Альфан ағылшын пейзаж бақшасы ретінде жобалаған. Паркте көл, су тасқыны, кең көлбеу газон, сондай-ақ көптеген ағаштар, бұталар мен гүлдер бар. Сонымен қатар, мұнда метеорологиялық станция, кафе және гиньоль театры бар. Парктегі жолдар демалыс күндері жүгірушілер арасында кең тараған. Монсурис паркі оңтүстікте Бульвар Журдан және Париж халықаралық университет ғимаратымен (CIUP), солтүстікте Рейль даңғылымен, шығыста Газан көшесімен және Университет көшесімен, батыста Ненюти көшесімен және Эмил Дойч де ла Мюрте көшесімен шектеледі. RER B желісінің Cité Universitaire станциясы Parc Montsouris саябағының оңтүстік бөлігінде орналасқан, ол Île de France трамвай желісі 3a-мен жалғасады.

Этимология

Парктің ресми сайты мен басқа да дереккөздерге сәйкес, парк атауы 18 ғасырда парк алаңнан алыс емес жерде, rue d'Alesia және rue de la Tomb Issoire көшелерінің қиылысында тұрған Moulin de Moque Souris деп аталатын ескі жел диірменінен шыққан. Moque Souris ("шашқаларды мазақ етеді") сол кезде Францияда жел диірмендері үшін кең тараған атау болды; бұл күлкілі атау, бұл диірменші ішіндегі кез-келген дәнді табу үшін шашқаларды бағындырды. Уақыт өте келе атау мок сурис-тен Монсурис-ке өзгерді. "Монсурис" атауының басқа бір мүмкін шығу тегі бұрынғы негізгі жолдың атауымен, бүгінгі rue de la Tombe Issoire: қаланың оңтүстігіне шыққаннан кейін, ол 4 ғасырдан бастап қолданылмай қалған рим дәуіріндегі зираттан өтті. Бұл 13 ғасырдың ықпалды жазушысы "Изоре" жерленген жер деп жариялаған осы тасталған қабірлердің бірі болуы мүмкін. Бұл оқиғаның шынайылығы маңызды емес, бұл аймақтың көптеген ескерткіштері 18-ғасырда "tombe Issoire" атауын алған, ал егер "Issoire" "Ysoré" сөзінен шыққан болса, "Montsouris" уақыт өте келе пайда болған "монт Изоре" болуы мүмкін.

Тұсауының ілуі және алғашқы жылдары

Паркті Жорж Эжен Хаусманның қала архитекторы Габриэль Давиуд пен бау-бақшашы Жан Пьер Барилет Дешамптың көмегімен Жорж Шарль Адольф Альфан, Жорж Эжен Хаусман жасаған серуендеулер мен плантациялар қызметін басқарған инженер салдырды. Бұл команда Булонь, Винсенс және Екінші империяның басқа да керемет саябақтарын жасаған. Жоба 1865 жылы шешілді, бірақ құрылыс іс жүзінде 1867 жылға дейін басталмады, өйткені саябаққа қажетті жер учаскелерін сатып алу үшін ұзақ келіссөздер қажет болды. Алфандтың айтуынша, саябақтың мақсаты "оңаша және тастап кеткен ауданның ортасына өмір мен қозғалысты әкелу" болды. Болонье және Винсенс орманнан айырмашылығы, болашақ саябақтың жерінде ешқандай ағаштар немесе басқа өсімдіктер болған жоқ. Оның басым бөлігі үлкен тас карьерімен қамтылған, ал жұмысты қиындату үшін ол адам сүйектерімен толтырылған тасталған шахталардың туннельдер желісінің үстінде болды. Бұл туннельдер Париждің сүйек қоймасының бір бөлігі болды. Паркті салу басталғанға дейін, сегіз жүзге жуық қаңқаны туннельдерден алып тастады. Жұмыс сонымен қатар Парижді айналып өтетін темір жол желісінің желісімен күрделіленді, ол тікелей сайт арқылы өтті. Осы қиындықтарға қарамастан, жұмыс қарқынды жүріп жатты. Бір гектар жерді жасанды көл қазып, оны тас пен цементтен жасалған жасанды су тасқыны арқылы өтетін жасанды өзенмен қоректендірді. Таудың үстіне сатылар салынып, олардың үстінде ағаштан жасалған бетон қоршаулар орнатылған. Парк бойына бұрылысты жолдар мен жолдар салынды. Дәуіуд суретті қақпа үйлерін, павильондарды, театр, оркестрлер мен кафелерді жобалап, салған. Бариль Дешамп жүздеген ағаш пен бұта отырғызды, сондай-ақ көлбеу газон мен гүлзарларды орналастырды. Парктің әрбір ерекшелігі барлық париждіктер ләззат алатын демалу мен демалуға арналған кеңістікті идеалданған табиғи ландшафтты құру үшін жасалған. Парк ресми түрде 1869 жылы ашылды, бірақ парктегі жұмыстар 1878 жылға дейін жалғасты. Парк ашылған күні біреулер су құбырымен қателік жасап, жасанды көлдің суы бір күнде сарқылып кетті. Аңыз бойынша, парк инженері қатты күйзеліп, өзін-өзі өлтірді. Бұл көлдің 1878 жылы бір күннің ішінде қапысынан суға батып кеткені туралы мәлімет бар, бірақ өзін-өзі өлтіргені туралы мәлімет жоқ. 1871 жылғы Париж коммунасы кезінде саябақта әскери лагерь болған және армия мен коммунарлар арасындағы шайқастар болған. 1897 жылдың қазан айында саябақта Дрейфус ісіне қатысы бар кейбір тұлғалар, соның ішінде Фердинанд Вальсин Эстерхази мен Макс фон Шварцкоппен арасында құпия кездесулер болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде француз сарбазы Пьер Дюранды парктегі бомба қазаға ұшыратты. Көлдің маңында осы оқиғаға арналған шағын ескерткіш орнатылған. 1942 жылы неміс оккупациясы кезінде парктің басты ескерткіштерінің бірі - скульптор Огюст Паристің 1893 жылғы француз төңкерісін бейнелейтін мүсіні алынып тасталып, қоладан жасалған. Көптеген онжылдықтар бойы парктегі ең әйгілі құрылым - бұл Палаис дю Бардо, ол ағаштан және штукатурдан жасалған Тунис биі сарайының кішірейтілген көшірмесі, ол бастапқыда 1867 жылғы Париждің әмбебап көрмесін өткізу үшін жасалды. Оны парк архитекторы Габриэль Дэвиуд паркке көшірді және парктің ең биік нүктесіне (теңіз деңгейінен 75 метр) орналастырды, бұл сонымен қатар Сенаның сол жағалауындағы Париждің ең биік нүктесі. Көп жылдар бойы бұл жерде саябақтағы метеорологиялық станция орналасқан, бірақ уақытша болып жасалған ғимарат құла бастады. Станция жаңа ғимаратқа көшірілді, ал Палаис құрып, вандализмге ұшырады. 1991 жылы қираған үй-жайлар өртеніп кетті.

Париж меридианы

Парктегі тас ескерткіш Париж меридианының орналасқан жерін көрсетеді, бұл Париждің орталығынан солтүстіктен оңтүстікке қарай өтетін қиялданған сызық. Бұл сызықты алғаш рет 1667 жылы француз астрономдары анықтаған, ол 1884 жылға дейін барлық француз карталарында бойлық үшін нөлдік нүкте ретінде қолданылған, содан кейін Франция Париждің орнына Лондонға жақын Гринвич обсерваториясынан өлшенген бойлықтарды қолдануға келісті. Тас бастапқыда саябақтың солтүстігінде, Париж обсерваториясының бағында орналасқан. Жазудан көрініп тұрғандай, ол 1806 жылы император Наполеон I кезінде алғаш рет орнатылған, бірақ оның есімі француз монархиясын қалпына келтіргеннен кейін жойылған. Бүгінде ол Париж меридианының дәл сызығында емес, шығысқа қарай шамамен жетпіс метр.