Кіріспе

96 жылы Рим консулы және 104 жылы плебейлік трибун Гней Домиций Аенобарб (қайтыс болған 88 жылы) 104 жылы халық трибуны болды. Ол Гней Домиций Аенобарбтың ұлы, Луций Домиций Аенобарбтың інісі. 103 жылы Рим папаларының алқасы оны pontifex maximus (Lucius Caecilius Metellus Dalmaticus) деп сайлады. Ол жоғары колледждердің діни қызметкерлерін кооперация арқылы емес, тайпалық ассамблеяда (он жеті тайпа дауыс береді) халық сайлайтын заң (lex Domitia de Sacerdotiis) ұсынды. Кейіннен бұл заңды Сулла жойды. Трибунат кезінде де, одан кейін де ол өзінің бірнеше жеке жауларын, мысалы, Марк Эмилий Скаврды (оның бірінші кезекте понтификатқа сайланбағаны үшін кінәлады) және Марк Юний Силанды қудалады. Ол б.з.д. 96 жылы консул болып, б.з.д. 92 жылы Люций Лициний Красс оратормен цензор болып сайланды. Алайда олар жақында құрылған латын риторикалық мектептерін жою үшін бірлесіп әрекет жасады, оларды қоғамдық моральға зиян деп санайды; Цицеронның сөзімен айтқанда, олар "қақақпайтын мектептер" ретінде қаралды. Олардың цензурасы көп уақыт бойы даулары үшін аталып өтті. Домиций зұлым мінезге ие болды, сонымен қатар ежелгі қарапайым өмір сүруді жақтады, ал Красс сән-салтты жақсы көріп, өнерді көтермеледі. Екеуінің де айтылған көптеген сөздерінің ішінде Красс "адамның мыс шашы, темір аузы және қорғасын жүрегі болғаны таңқаларлық емес" деп айтқан. Цицерон Домицийді ораторлар қатарына жатқызуға болмайды деп жазды, бірақ ол жеткілікті жақсы сөйледі және өзінің жоғары дәрежесін сақтауға жеткілікті таланты болды. Аенобарб, көрініп тұрғандай, 88 жылы, Сулланың консулдығы кезінде қайтыс болды және оның орнын Квинт Муций Скаевола басқарды.

Балалар

Оның екі ұлы болды: Гней Домиций Аенобарб және Люций Домиций Аенобарб.