Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мэри Эллен Бьют (21 қараша 1906 - 17 қазан 1983) - американдық аниматор, продюсер және режиссер. Ол алғашқы әйел эксперименталды кино түсірушілердің бірі және алғашқы электрондық түрде жасалған фильмдердің кейбірін жасаған. Оның мамандығы - визуалды музыка; 1934-1958 жылдары Нью-Йоркте жұмыс істеген кезде, Бьют он төрт қысқа абстрактілі музыкалық фильмдер түсірді. Олардың көбісі әдеттегі кинотеатрларда, мысалы, Radio City Music Hall кинотеатрында көрінетін, әдетте ол престижді фильмнің алдында болатын. Оның бірнеше абстракттық фильмдері "Seeing Sound" сериясының бөлігі болды.
Mary Ellen Bute (November 21, 1906 – October 17, 1983) was a pioneer American film animator, producer, and director. She was one of the first female experimental filmmakers, and was the creator of some of the first electronically generated film images. Her specialty was visual music; while working in New York City between 1934 and 1958, Bute made fourteen short abstract musical films. Many of these were seen in regular movie theaters, such as Radio City Music Hall, usually preceding a prestigious film. Several of her abstract films were part of her Seeing Sound series.
Өмірбаян
Хьюстонның тумасы Мэри Эллен Бьют Техаста сурет салуды, кейіннен Филадельфияда Пенсильвания көркемсурет академиясында, содан кейін 1925 жылы Йель университетінің драма мектебінде сахна жарығын зерттеді. Ол жарықпен сурет салу құралы ретінде түстердің дәстүрін зерттеді. Ол Леон Терменмен және Томас Уилфредпен жұмыс істеді, сондай-ақ Оскар Фишингердің абстрактты анимациялық фильмдерінің әсеріне ұшырады. Бьюттің кино түсіруінің екі салыстырмалы түрде ерекше тәсілдері бар. Ол кинодағы дыбыс пен бейне арасындағы байланысты зерттейтін абстрактты фильмдер сериясын жасады, ал екінші жұмыс әдеби дереккөздерді бейімдеу арқылы тіл мен кино арасындағы қатынасқа бағытталған. Бьют өзінің кинокарьерасын Джозеф Шиллинджермен музыканың визуалды бейнелерін анимациялауға қатысты бірлесе отырып бастады. Кейінгі фильмдері 1940 жылы үйленген оператор Тед Неметпен бірлесіп түсірілген. Оның барлық фильмдерін 1952 жылға дейін Тед Немет студиясы түсірді. Фильмдер түсіруді бастамас бұрын, ол 1932 жылы Нью-Йорк музыкалық қоғамында "Сан-сала материал ретінде жарық және оның дыбыспен ықтимал синхрондалуы" атты дәріс берді. Бұл баяндамада ол суретшіліктің абстракция мен динамизмге бет бұруы туралы және өнердің кинетикалық болуы керек деп сенетінін, оған ол шешім ретінде музыканы қарастырғанын айтты. Алайда, ол өзінің негізгі зерттеу саласы болып табылатын музыка мен бейнелік формалар арасында ешқандай байланыс жоқ деп мәлімдеді. Осылайша, ол музыкалық композиция жарықпен кинетикалық өнер түрлерін жасауда пайдалы сабақ бере алады, бірақ бұл анықтайтын фактор болмауы керек деп анықтады. Ол бұрыннан бар өнер түрлерін кеңейтудің орнына жаңа өнер түрлерін жасағысы келді. Бұл лекция оның алғашқы аяқталған фильмі, "Ритм жарықта" (1934), Эдвард Григтің "Пир Гинт" сюитына қойылған 5 минуттық қара-ақ фильм туралы түсіндіреді. Бьют әйелдер тәуелсіз кино алмасуының құрылтайшы мүшесі болды. Ол өзінің қысқаметражды фильмдерін тарату үшін кинотарихшы Сесил Старрды таңдады. Мэри Эллен Бьют Нью-Йорк қаласының Кабрини медициналық орталығында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Ол 77 жасқа толуына бес апта қалған еді. Алты ай бұрын, 4 сәуірде, ол ерекше құрметке ие болды және оның фильмдерінің ретроспективасы болды.
A native of Houston, Mary Ellen Bute studied painting in Texas and, subsequently, Philadelphia at the Pennsylvania Academy of the Fine Arts, then stage lighting at Yale University's Drama School in 1925. She studied the tradition of color organs, as a means of painting with light. She worked with Leon Theremin and Thomas Wilfred and was also influenced by the abstract animated films of Oskar Fischinger. Bute's film making has two relatively distinct modes. She created a series of abstract films exploring the relationship of sound and image in cinema, and a second body of work focused on the relation of language and cinema through adaptation of literary sources. Bute began her filmmaking career collaborating with Joseph Schillinger on the animation of visual representations of music. Her later films were made in partnership with the cinematographer Ted Nemeth, whom she married in 1940. In fact, all her films were produced by Ted Nemeth Studios until 1952. Before she began making films, she gave a lecture to the New York Musicological Society in 1932 titled 'Light as an Art Material and its Possible Synchronization with Sound.' In this talk, she discussed major trends in painting turning toward abstraction and dynamism, and that she believed that art should be more kinetic, to which she looked to music as the solution. However, she argued that there was no relationship between music and visual forms, her primary area of study. Thus, she determined that while musical composition could offer useful lessons in creating kinetic art forms with light, it should not be a determinant. She wanted to create new forms of art, rather than expand on pre existing art forms. This lecture can elucidate her first completed film, Rhythm in Light (1934), a 5 minute black and white film set to Edvard Grieg's Pier Gynt Suite. Bute was a founding member of the Women's Independent Film Exchange. She chose film historian Cecile Starr to distribute her short films. Mary Ellen Bute died of heart failure at New York City's Cabrini Medical Center. She was five weeks short of her 77th birthday. Six months earlier, on April 4, she received a special tribute and a retrospective of her films at the Museum of Modern Art.