Martín de Mayorga

Кіріспе

Мексикалық саясаткер Мартин де Майорга Феррер (1721 жылы 12 қыркүйекте Барселонада 1783 жылы 28 шілдеде Кадисте) испандық әскери офицер, Гватемала генерал-капитаны губернаторы (1773 жылдың маусымынан 1779 жылға дейін) және Жаңа Испанияның уақытша вице-королі (1779 жылдың 23 тамызынан 1783 жылдың 28 сәуіріне дейін).

Мансап

Мартин де Майорга Феррер Испанияның корольдік армиясының фельдмаршалы және Алькантара әскери орденінің рыцары болды. Ол 1773 жылы 29 шілдеде болған жер сілкінісі кезінде Гватемаланың губернаторы, Аудиенсияның президенті және генерал-капитан болды. Ол жаңа Испанияның вице-королі Антонио Мария де Букарели и Урсуаның Мексика қаласында қайтыс болғанда сол лауазымдарда қызмет етіп жүрді. Мексиканың Аудиенсиясы Букарелидің өлімі жағдайында мөрленген нұсқауларды ашқанда, олар Гватемаланың генерал-капитаны оның орнын басатыны ретінде аталған. Бұл нұсқаулар жазылған кезде, бұл Матиас де Гальвес и Галлардо, Индияның министрі Хосе де Гальвестің інісі болуы керек еді. Алайда, Гальвес, ол қызметке тағайындалғанмен, оны толтыру үшін әлі келген жоқ. Сондықтан Мексика Аудиенсиясы әлі де сол лауазымда жүрген Маршал Мартин де Майорганы Жаңа Испанияның вице-королі етіп тағайындады. 1779 жылы 23 тамызда Майорга Мексика қаласына келіп, жаңа лауазымына орналасты. Франция мен Испанияның Англияға қарсы соғысқа дайындалуы да басты назарға алынды. Ол Гавананы күшейтіп, Веракруста қосымша сақтық шараларын қолданды және ағылшын отаршылдарына Англияға қарсы төңкеріске көмектесу үшін Бернардо де Гальвестің басшылығымен Флоридаға экспедиция жіберді. Белизде ағылшындармен де соғыстар болды. 1779 жылы колонияның көптеген қалаларына тараған және көптеген өлімге әкелген жұқпалы аурулар болды. Вице-король Майорга ауруларға және өлім аузында жатқандарға көмек көрсету үшін едәуір қаражат жұмсады. Ол өзінің отставкасын ұсынды (бірнеше рет бірінші), бірақ ол қабылданбады. 1780 жылдың қаңтар айында Пуэбла қаласындағы Изукардың жергілікті тұрғындары зорлық-зомбылық көргендіктен көтеріліске шықты. Көтерілісті басу үшін капитан Хосе Антонио де Уризар мен Томас Понтон жіберілді. Ұсталған көтерілісшілердің көпшілігі Гаванаға флотта теңізшілер ретінде қызмет етуге жіберілді. Майорга елорданы жақсарту үшін көп нәрсе істеді, көптеген көшелерді таспен қаптады және тағы бір індеттің алдын алу үшін су жолдары мен су құбырларын тазартты. 1780 жылы ол Пуэбла губернаторына тарихшы Мариано Вейтияның "Хистория Антигуа де ла Нуэва Испания" және Лоренцо Ботурини Бернадуччи жинаған құжаттардан бастап Жаңа Испанияның тарихына қатысты құжаттарды жинауды тапсырды. Бұл жоба, мүмкін, жоғалып кеткен көптеген құжаттарды сақтап қалды. 1783 жылы вице-король тағы да отставкаға кетті. Бұл жолы ол қабылданды. Ол колонияның басқаруын 1783 жылы 28 сәуірде өзінің орнындағы Матиас де Гальвеске тапсырып, Испанияға кетті. Ол Кадис портына жетіп, сол жердегі кемеге кірмей тұрып немесе кіргенде қайтыс болды. Кейбіреулер оны өз орнын басушы уландырды дейді. (Екеуі де жау болды және Гальвес оны орнына вице-корольдікке ие болғандығы үшін ешқашан кешірген емес.) Алайда бұл ешқашан дәлелденген емес.

Martín de Mayorga Ferrer was a field marshal in the royal army of Spain, and a knight of the military Order of Alcántara. He was governor, president of the Audiencia and captain general of Guatemala at the time of the devastating earthquake on 29 July 1773. He was still serving in those positions at the time of the death of New Spain Viceroy Antonio María de Bucareli y Ursúa in Mexico City. When the Audiencia of Mexico opened the sealed instructions in the event of the death of Bucareli, they found that the captain general of Guatemala was named as replacement. When the instructions had been written, this was expected to be Matías de Gálvez y Gallardo, brother of José de Gálvez, minister of the Indies. However, Gálvez, although appointed to the position, had not yet arrived to fill it. The Audiencia of Mexico, therefore, named Marshal Martín de Mayorga, who still held the position, viceroy of New Spain. On 23 August 1779, Mayorga arrived in Mexico City and took up his new position. Of immediate concern were preparations for defense in the war that France and Spain had recently declared on England. He greatly reinforced Havana, took extra precautions at Veracruz, and sent an expedition under Bernardo de Gálvez to Florida to aid the English colonists in their revolution against England. There was also fighting with the English in Belize. In 1779 there was an epidemic of smallpox that spread to many cities of the colony and caused many deaths. Viceroy Mayorga spent considerable sums to aid the sick and dying. He offered his resignation (the first of several times), but it was not accepted. In January 1780, the indigenous community of Izúcar, (Puebla), rose in rebellion because of mistreatment. Captains José Antonio de Urízar and Tomás Pontón were sent to suppress the rebellion. A large number of captured rebels were sent to Havana to serve as sailors in the fleet. Mayorga did much to improve the capital, paving many streets with stones and cleaning the waterways and aqueducts in an effort to prevent another epidemic. In 1780 he directed the governor of Puebla to assemble documents related to the history of New Spain, beginning with the Historia Antigua de la Nueva España of historian Mariano Veytia and papers collected by Lorenzo Boturini Bernaducci. This project probably saved numerous documents that would otherwise have been lost. In 1783, the viceroy once again submitted his resignation. This time it was accepted. He turned over the government of the colony to his replacement, Matías de Gálvez, on 28 April 1783 and left for Spain. He died just before or just after reaching port at Cádiz. Some said he was poisoned by his successor. (The two were enemies and Gálvez had never forgiven him for occupying the viceroyalty in his stead.) However, this was never substantiated.