Кіріспе
Үндістанның кино сертификаттау органы Орталық кино сертификаттау кеңесі (CBFC) - Үндістан Үкіметінің Ақпарат және телерадио хабарларын тарату министрлігіне қарасты заңды кино сертификаттау органы. Оның міндеті - "Кинотарография туралы 1952 жылғы заңға сәйкес фильмдерді көпшілікке көрсетуді реттеу". 1952 жылғы "Кинотеатр туралы" заңда коммерциялық фильмдерді қоғамдық орындарда көрсету үшін қатаң сертификаттау процесі көрсетілген. Кинотеатрлар мен теледидарларда көрсетілетін фильмдер тек қана комиссия куәландырғаннан кейін ғана Үндістанда көпшілікке көрсетілуі мүмкін.
The Central Board of Film Certification (CBFC) is a statutory film certification body in the Ministry of Information and Broadcasting of the Government of India. It is tasked with "regulating the public exhibition of films under the provisions of the Cinematograph Act 1952." The Cinematograph Act 1952 outlines a strict certification process for commercial films shown in public venues. Films screened in cinemas and on television may only be publicly exhibited in India after certification by the board and edited.
Куәліктер мен нұсқаулар
Қазіргі уақытта басқарма төрт сертификат береді. Бастапқыда екі түрі болды: U (отбасылық фильмдермен шектелмеген қоғамдық көрме) және A (ересектер аудиториясына ғана рұқсат етіледі, бірақ жалаңаштықтың кез келген түріне рұқсат етілмейді). 1983 жылдың маусым айында тағы екеуі қосылды: U / A (шетелдік көрмеге шектеу қойылмайды, 12 жасқа дейінгі балаларға ата-аналар басшылығымен) және S (дәрігерлер немесе ғалымдар сияқты мамандандырылған аудиторияға шектелген). Ал комиссия фильмді сертификаттаудан бас тарта алады. Сонымен қатар, V/U, V/UA, V/A видеофильмдер үшін қолданылады, U, U/A және A жоғарыда көрсетілгендей мағынаны білдіреді.
U куәлігі
U сертификаты бар фильмдер шектеусіз көпшілікке көрсетілуге жарамды және отбасылық қолайлы. Бұл фильмдерде білім, отбасы, драма, романтика, ғылыми фантастика, экшн сияқты жалпыға ортақ тақырыптар болуы мүмкін. Бұл фильмдерде аздап зорлық-зомбылық болуы мүмкін, бірақ ол ұзаққа созыла алмайды. Сондай-ақ, онда өте жұмсақ жыныстық көріністер болуы мүмкін (жалаңаштық немесе жыныстық сипаттағы егжей-тегжейлілік жоқ).
Б / А куәлігі
U/A сертификаты бар фильмдерде ересектерге арналған тақырыптар болуы мүмкін, олар табиғатында күшті емес және ата-анасының басшылығысыз 12 жасқа дейінгі балалардың көруіне қолайлы деп саналмайды. Бұл фильмдерде орташа күшті және күшті зорлық-зомбылық, орташа жыныстық көріністер (жалаңаш және орташа жыныстық егжей-тегжейлі іздер болуы мүмкін), қорқынышты көріністер, қан ағысы немесе өшірілген қорлау тілі болуы мүмкін. Кейде мұндай фильмдер бейне көру үшін V/U сертификатымен қайта куәландырылады.
Куәлік
А сертификаты бар фильмдер көпшілікке көрсетілуі мүмкін, бірақ ересектерге (18 жастан асқан) ғана. Бұл фильмдерде зорлық-зомбылық, ашық және күшті жыныстық көріністер, қорлау тілі болуы мүмкін, бірақ әйелдерді немесе кез-келген әлеуметтік топты қорлайтын немесе қорлайтын сөздер мен жалаңаштарға жол берілмейді. Кейбір талас-тартысты және ересектерге арналған тақырыптар жас көрермендерге қолайсыз деп саналады. Мұндай фильмдер көбінесе теледидар үшін V / U және V / UA сертификаттарымен қайта куәландырылады, бұл U және U / A сертификатталған фильмдер жағдайында болмайды.
Тарих
Үндістанның алғашқы фильмі - Дадасахаб Фалкедің "Ража Харишчандра" фильмінің түсірілгенінен жеті жыл өткен соң, 1920 жылы "Үндістан кинематографы туралы" заң күшіне енді. Цензуралық кеңестер бастапқыда Мадрас (қазіргі Ченнаи), Бомбей (қазіргі Мумбай), Калькутта (қазіргі Калькутта), Лахор (қазіргі Пәкістан) және Рангун (қазіргі Мьянмадағы Янгон) қалаларының полиция басшыларының қарамағындағы тәуелсіз органдар болды. 2023 жылы 1 тамызда кинематографиялық түзету заң жобасын енгізу арқылы қайтадан өзгертілді. Заң жобасы президенттің мақұлдауын күтуде. 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін автономиялық аймақтық цензуралар Бомбей киноцензуралар кеңесіне қосылды. 1952 жылы "Кинотеатр туралы" заң бойынша Бомбей кинотеатрының басқармасын қайта ұйымдастырып, Орталық киноцензуралар кеңесі құрылды. 1983 жылы кинематография ережелерін қайта қарау кезінде орган Орталық кино сертификаттау кеңесі деп аталды. 2021 жылы Үндістан үкіметі Фильм сертификаттау апелляциялық трибуналын (FCAT) жойды.
it was amended again on 1 August 2023 with the introduction of cinematography amendment bill. The bill awaits presidential assent. After the 1947 independence of India, autonomous regional censors were absorbed into the Bombay Board of Film Censors. The Cinematograph Act of 1952 reorganised the Bombay board into the Central Board of Film Censors. With the 1983 revision of cinematography rules, the body was renamed the Central Board of Film Certification. In 2021 the Film Certification Appellate Tribunal (FCAT) was scrapped by the Indian government.
Негізгі қағидалар
Алға қойған мақсаты - халыққа пайдалы ойын-сауық пен білім беруді қамтамасыз ету, сондай-ақ, заманауи технологияларды қолдану арқылы сертификаттау процесі мен басқарманың іс-әрекетін кинорежиссерлер, БАҚ және жұртшылық үшін ашық ету. Сонымен қатар, әрбір бейне бейне телеарна немесе кез-келген платформада тарату үшін CBFC сертификатынан өтуі керек.
Атқару
2004 жылдан бастап цензура қатаң түрде жүзеге асырылды. Көрмеге қатысушы қызметкерлері - билет салған кеңсе қызметкері, кәмелетке толмағандарға орын беруге рұқсат берген кіруші, театр менеджері және театр кешенінің серіктестері - сертификаттау ережелерін сақтамағаны үшін тұтқындалған.
Даулар
Басқармада бірқатар жанжалды оқиғалар орын алған. Фильм өндірушілер КБФК-ге U/A сертификатын алу үшін пара төлейді, бұл оларға ойын-сауық салығын 30 пайызға төмендетуге құқық береді. 2002 жылы "Соғыс және бейбітшілік" (Ананд Патварданның ядролық қаруды сынап көру және 11 қыркүйектегі шабуылдарды суреттеген деректі фильмі) фильмді шығару үшін 21 рет өңдеу қажет болды. Патварданның айтуынша, "Борд талап еткен қысқартулар өте күлкілі, олар сотқа берілмейді. Бірақ егер бұл шектеулер жүзеге асса, бұл Үндістанның баспасөз еркіндігіне деген шек болады". Сот бұл талапты конституцияға қайшы деп танып, фильм цензурасыз көрсетілді. 2002 жылы Үндістанның кинорежиссері және CBFC төрағасы Виджай Ананд X санатты фильмдерді таңдалған кинотеатрларда көрсетуді заңдастыруды ұсынды. Ананд: "Индияның барлық жерінде порнография жасырын түрде көрсетіліп тұрады. Ал көк фильмдер ағынымен күресудің ең жақсы жолы - оларды заңмен бекітілген лицензиясы бар кинотеатрларда ашық көрсету", - деді. Ананд өзінің ұсынысы бойынша төрағалықтан бір жыл өтпей-ақ кетті. 2003 жылы "Гулаби Айна" (Шридхар Рангаянның режиссерлігі мен түсіргенінің арқасында транссексуалдар туралы фильм түсірілген) фильмін сертификаттаудан бас тартты; Рангаян екі рет шешімге қарсы шағымданды. Фильмге Үндістанда тыйым салынғанымен, ол халықаралық деңгейде көрсетілді. 2004 жылы Гуджаратта индустар мен мұсылмандар арасында болған 1000-нан астам адамның өмірін қиған діни тәртіпсіздіктерді зерттеген "Соңғы шешім" атты деректі фильмге де тыйым салынды. Комиссияның айтуынша, фильм "қателікті қозғайды және тәртіпсіздік пен қоғамдық зорлық-зомбылықты тудыруы мүмкін". Ұзақ уақыт бойы жүргізілген науқаннан кейін, сол жылдың қазан айында тыйым салынды. CBFC 2011 жылы түсірілген "Аждаһаның татуировкасы бар қыз" американдық фильмінен жалаңаштық пен зорлау көріністеріне байланысты бес рет кесуді талап етті. Кейін продюсерлер мен режиссер Дэвид Финчер фильмді Үндістанда түсірмеуге шешім қабылдады. 2014 жылдың тамызында сертификаттарды жеделдету үшін пара алған бас директор Ракеш Кумар тұтқындалған болатын. 2015 жылы туған ағайынды Сантош Бабусеннан мен Сатиш Бабусеннан түсірген "Чаям Пусия Веду" фильмінің төрт көрінісін (үш көрініс пен бір дыбыс) кесуді талап етті. Режиссерлер өзгерістер енгізуден бас тартты, ал фильм сертификатталмаған. CBFC төрағасы Лила Самсон 2015 жылы "MSG: The Messenger" фильмінің сертификаттаудан бас тарту туралы шешім апелляциялық сотпен жоққа шығарылғаннан кейін, кеңес жұмысына саяси араласуға наразылық білдіріп, отставкаға кетті. Самсонның орнына Пахладж Нихалани тағайындалды, оның Бхаратия Джаната партиясына мүшелігі қосымша басқармалардағы отставкалар толқынын тудырды. "Спектр" фильміндегі екі өлім-жітім көрінісінің экранға түсу уақыты жартысына қысқартылып, жарыққа шығуы үшін сынға ұшырады. Udta Punjab (2016) - Пәнжаб штатындағы есірткі мәселесі туралы Anurag Kashyap, Ekta Kapoor және басқалар шығарған қылмыстық драма. Бомбей соты фильмді бір рет кесумен және жауапкершіліктен бас тартумен жіберді. Фильмнің көшірмесі интернетте тарады, онда CBFC қатысы бар екендігі туралы дәлелдер бар. Кашьяп Facebook-те тегін жүктеуге қарсы болмағанына қарамастан, көрермендер фильм үшін ақша төлейді деп үміттенетінін жазды. Фильмнің кассалық түсірілімі шамамен 100 миллион доллардан асады. 2017 жылдың тамызында, CBFC төрағасы лауазымынан босатылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, Нихалани сұхбатында Ақпарат және телерадио хабарларын тарату министрлігінің осы фильмнің және кем дегенде бір басқа фильмнің көрсетілуін тоқтату туралы нұсқау алғандығын айтты. Аланкрита Шриваставаның "Lipstick Under My Burkha" (2017) фильмінің сертификаттаудан бас тартылды. Онда жыныстық қатынасқа қатысты әдепсіз көріністер, қорлау сөздер, аудио порнография және қоғамның белгілі бір бөлігі туралы сәл сезімтал әсер бар". Халықаралық кинофестивальдерде көрсетіліп келген қара комедия "Алтын глобус" сыйлығына лайық болды. Фильмнің түсірушілері кино сертификаттау апелляциялық сотына шағымданды, ол фильмді шығаруды мақұлдады. FCAT кейбір кесулерді (негізінен секс-көріністерге) сұрады, ал фильм "А" сертификатымен шығарылды. Шривастава фильмнің кесуін қаламағанын, бірақ оның мазмұны мен мазмұны сақталғанын айтып, FCAT-тің бұл мәселені шешу жолын мақтады. 2018 жылы Ашвин Кумардың "Кешмірде әке жоқ" фильмі "А" сертификатын алды. Қ.К. Кумар өзінің ашық хатында тәуелсіз фильм үшін бұл "фильмге тыйым салумен тең" деп мәлімдеді. FCAT-ке жүгінгеннен ке�...