Daniel Boone Bridge

Кіріспе

Миссури өзенінің арғы жағындағы көпірлер Дэниел Бун көпірі - Миссури штатының Сент-Луис округі мен Сент-Чарльз округі арасындағы Миссури өзенінің арғы жағындағы 64 мемлекетаралық, 40 АҚШ автожолы, 61 АҚШ автожолы және Сент-Сентс даңғылын алып өтетін екі көпірдің атауы. Батысқа қарай қозғалыс жүргізетін ескі көпір - үздіксіз торлы көпір, ал шығысқа қарай қозғалыс жүргізетін жаңа көпір - палубалық арқалық көпір.

Тарих

1935 жылдың желтоқсанында Канзас-Сити көпір компаниясы Миссури штатының Уэлдон-Спринг қаласында Миссури өзенінің арғы жағына көпір салу үшін ең төменгі бағамен (1,2 миллион доллар) ұсынғаны жарияланды. Ол Мемлекеттік құрылыс басқармасы жобасы ретінде қаржыландырылды, оның 30% -ын Федералды агенттік, ал 70% -ын Миссури штаты қосты. Көпір жолды (алғашқыда No No Relief Highway деп аталды) байланыстырды. 40) АҚШ-тың 40 және 61 тас жолдарының Wentzville, Миссури штатындағы қиылысынан бастап, батыс Сент-Луис округінің Olive Street Road-қа дейін басталды. Көпірдің құрылысы 1936 жылдың ақпан айында басталып, 1937 жылдың маусым айында аяқталды. Миссури губернаторы Ллойд С. Старк 1937 жылы 26 маусымда көпір мен жолды арнауға қатысты. Жобаның соңғы құны 1,35 миллион доллар болды. Көпірдің ені 9 метрге жеткен, ол ескі, көпшілікке толы ескі Сент-Чарльз көпірінің орнына, АҚШ-тың 40 шоссесі арқылы Сент-Чарльз, Миссури арқылы Сент-Луисқа баратын жолды қамтамасыз етті. Бастапқыда екі бағытта да қызмет көрсететін (әр бағытта бір-бірден) жол жалпы үш жолаққа қайтадан орнатылды, ал ортаңғы жолақты сигналмен бақыланатын кері бағыттағы жолаққа айналдырды. Көлік қозғалысы министрлігі көпірдің бастапқы аралығынан жоғары қарай қосымша көпір ашты. Көпір бастапқыда шығысқа қарай екі жолаққа арналып салынған, алайда, 2001 жылы екі жолақ төрт жолаққа айналдырылды. 1989 жылы параллель аралық ашылғаннан кейін, бастапқы аралық қалпына келтірілді, содан кейін батысқа қарай екі жолақты қызмет етуге айналдырылды, ал жаңа көпір шығысқа қарай қозғалыс жасады. 2001 жылы MoDOT батысқа қарай көпірдің жолын үш жолаққа дейін қысқартып, батысқа қарай қосымша жолақ қосылды және 1989 жылғы көпірдің иығын екі жолға айналдырды. Батыс бағыттағы аралық 2010 жылы кеңейту буынына апаттық жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін жабылды. AADT жылдам өскен сайын, стандартты ені жолақтары мен иықтары бар кең көпірдің қажеттілігі арта түсті, бұл екеуі де бастапқы көпірде жоқ еді. Сонымен қатар, ескірген құрылым өмірде тұрақты жөндеуді қажет ететін кезеңге жетті, бұл мемлекет үшін ақша ағызу ғана емес, сонымен қатар жөндеу жұмыстарын қауіпсіз жүргізу үшін қажетті жолақты жабудың салдарынан автокөлік жүргізушілеріне қолайсыздық тудырады. Нәтижесінде, MoDOT 2000-шы жылдардың басында жаңа орнын толтыруды жоспарлай бастады. MODOT 2001 немесе 2002 жылдары жаңа орнын толтыру үшін зерттеулерді бастады. Қаржыландыру 2011 жылы ашылды, ал 2012 жылдың қарашасында дизайн-құрылыс келісім-шарты дизайнер Бернс & МакДоннеллмен Уолш Альбериси бірлескен кәсіпорны командасына берілді. 2013 жылы екі қолданыстағы көпірдің жоғары жағында орналасқан арқалық көпірдің құрылысы басталды. 2015 жылдың 28 маусымында шығысқа қарай төрт жолақ жаңа көпірге бағытталды. Шығыс бағыттағы көпір 2015 жылы 28 маусымда қалпына келтіру үшін жабылды, ол кезде ол бастапқы батыс бағыттағы аралықта уақытша жүргізілді. 2015 жылдың 5 қарашасында көпірдің құрылысы аяқталып, сол күні батысқа қарай қозғалыс басталды. Ескі көпірдегі көлік қозғалысы 2015 жылдың 5 қарашасында, бұрынғы шығысқа қарай қозғалатын көпір батысқа қарай қозғалыс үшін ашылғаннан кейін тоқтатылды. Көпір NRHP тізіміне кіруге лайық болса да, 2016 жылдың наурыз айында бұзылды. Жаңа көпірлер велосипед / жаяу жүргінші тіркемесі 2016 жылдың 9 маусымында ашылды және Кэти Trail-ті Монарх Леви Trail-ке жалғастырады.

In December, 1935 it was announced that the Kansas City Bridge Company was the lowest bidder (at $1.2 million) for the construction of a bridge across the Missouri River at Weldon Spring, Missouri. It was financed as a Public Works Administration project, with the Federal agency contributing 30% of the cost and the State of Missouri 70%. The bridge connected a roadway (originally designated as Relief Highway No. 40) that began at the junction of U. S. Highway 40 and U. S. Highway 61 in Wentzville, Missouri to Olive Street Road in western St. Louis County. Work on the bridge commenced in February, 1936 and was completed by June, 1937. Missouri Governor Lloyd C. Stark participated in the dedication of the bridge and roadway on Saturday June 26, 1937. The final cost of the project was $1.35 million. The bridge was 30 feet wide and provided an alternate route for the heavily congested old St. Charles Bridge that carried U. S. Highway 40 through St. Charles, Missouri into St. Louis. Initially serving both directions of travel (one in each direction) it was restriped for three lanes total, with the middle lane being a signal controlled reversible lane. MoDOT opened an additional bridge upstream of the original span, as a result of increased congestion. The bridge was initially built for two eastbound lanes, however the shoulders were converted to travel lanes in 2001, for a total of four lanes. Following the opening of a parallel span in 1989, the original span was rehabilitated, then converted to serve two lanes of westbound traffic while the new bridge served eastbound traffic. In 2001, MoDOT striped the westbound bridge back to three lanes to add an extra westbound lane, and converted the 1989 bridges shoulder into two travel lanes. The westbound span was closed for emergency repairs to an expansion joint in 2010. As the AADT rapidly increased, there came to be an increasing need for a wider bridge with standard width lanes and shoulders, both of which the original bridge lacked. Furthermore, the aging structure had reached the point in life where regular maintenance was required, which not only was a money drain to the state, but was also an inconvenience to motorists due to the lane closures needed to safely make the repairs. As a result, MoDOT started planning for a new replacement in the early 2000s. MODOT started studies for a new replacement around 2001 or 2002. Funding was finally unveiled in 2011, and in November, 2012 a design build contract was awarded to the Walsh Alberici joint venture team with designer Burns & McDonnell. Construction started in 2013 on a girder bridge, located upstream of the two existing bridges. All four eastbound lanes were routed onto the new bridge on June 28, 2015. The eastbound bridge closed on June 28, 2015 to be rehabilitated, at which point it was temporarily carried over the original westbound span. The work was completed on November 5, 2015, on which day the bridge opened to westbound traffic. Traffic across the old bridge ceased on November 5, 2015 after the former eastbound span opened to westbound traffic. Although the bridge was eligible for the NRHP list, it was demolished in March 2016. The new bridges bike/pedestrian attachment opened on June 9th, 2016, and connects the Katy Trail to the Monarch Levee Trail.