Кіріспе

Bear (тарихи жағынан Bear Inn) - Оксфордтағы паб, Англия, ол 1774 жылы The Jolly Trooper ретінде құрылған. 1952 жылы сол кездегі үй иесі Алан Курс галстук ұштарының коллекциясын бастады; 4500 галстуктің таңдауы пабтың айналасында көрініс табады. Бұл галстук коллекциясы Колин Декстердің "Өлім менің көршім" романының сюжетіне қолданылды, онда инспектор Морс клуб галстугін анықтау үшін үй иесіне кеңес береді. Ғимарат 1954 жылы қаңтарда ІІ сыныпқа енгізілген. Жоғары көшедегі сайттың құжатталған тарихы 1241 жылы, Леди Кристина Пади қасиетті қасиетті Фридесвайд монастырына мәңгілік үшін жеке массасын айту үшін мұра қалдырған кезде; сол кезде ол кейіннен Парн залы деп аталатын тұрғын үйге ие болды, бірақ ол 1421 жылы өртенді. 1432 жылы Le Tabard мейманханасы бар екендігіне дәлел бар, сонымен қатар артында дүкендері бар көршілес жер телімі бар. 1457 жылы бұл қонақүй "Айыз қонақүйі" деп аталды, ал 1523 жылы артындағы жер пабтың меншігіне кірді; онда жаттықтырушы аттар үшін қоралар болды және оңтүстікке қарай Сент-Эдвард шіркеуінің зиратымен шектелген. 1536 және 1541 жылдар аралығында монастырлар таратылған кезде монастырды Томас Вулси иеленді, ол осы жерде Мәсіх шіркеуін құрды, ал Кристина Пади үшін "мәңгілік" мессалар тоқтады. 17 ғасырдың басында Сент-Эдвард шіркеуінің басында пабтың қорашысына арналған тұрғын үй салынды, ал бұл тұрғын үй 1774 жылы қазіргі пабқа айналдырылды, оның жертөлесінде әлі күнге дейін шіркеудің қабырғалары бар. Mitchells & Butlers пабы, All Bar One 124 High Street, көрші дүкенмен бірге, 123, қазір High Street-тегі бастапқы Bear Inn жерін алады. және Оксфордтың бірінші мэрі Лоуренс Кепехармның (қайтыс болды 1208 ж.), және Джордан Руфустың (қайтыс болды 124150 ж.) жесірі Сент-Фридесвайд монастырына 1432 жылы қонақүй (Ле Табард) болатын Хай-стриттегі жер мен мүлікті мұра етті. Мұра қалдыру High Street және Alfred Street батыс бұрышындағы және Alfred Street және Blue Boar Street бұрышындағы оңтүстікке қарай орналасқан мүлкімен, барлығы бір messuage (үй-жаймен бірге тұрғын үй) және төрт "seldis" (кабинкалар немесе дүкендер) болды, монастырьға мәңгілік үшін оған арнап месса айтқан канондар үшін. Кристина Пади мұра қалдырған екі мүлік (High Street-тегі тұрғын үй және Alfred Street-тегі төрт дүкен) белгілі бір уақытта қосылды және "Айың мейрамханасы" болған аула мен ғимараттарды құрады. Бастапқы ғимарат, Парн-холл, 1421 жылы өртеніп кетті. 1432 жылы Ле Табар деп аталатын қонақүйдің Джон мен Джоан Берфордқа жалға берілгендігі туралы айтылады. Сент-Фридсвайд монастырының меншігін Томас Уолси (Кардинал Уолси, Генри VIII-нің бас кеңесшісі, оның Лорд-канцлері және Йорк архиепискобы) монастырларды тарату кезінде сатып алған. Вулси монастырды жапты (Кристина Падидің мәңгілік мессаларын аяқтады) және оның аумағында Кардинал колледжі (қазіргі Христос шіркеуі) салды. 1539 жылы Вулсидің құлдырауынан кейін жерді Генри VIII иеленді, ол 1545 жылы 123 және 124 Хай-стритті қоса алғанда, меншіктің бір бөлігін өзінің сарай қызметкерлері Ричард Тавернер мен оның кіші інісі Роджерге сатып жіберді. Ричард Эдс, Елизаветалық ақын, драматург және дін қызметкері өзінің латынша поэмасында Iter Boreale, 1583 жылы Медведь мейрамханасының иесі Мэтью Харрисон ретінде жазылған, оның Фурзе есімді үй жануарлары бар (бәлкім, бұрынғы үй иесі Фурреске сілтеме болуы мүмкін). 17 ғасырда мейрамхана сәнді болған, сол кезде судьялар мен патша комиссарлары меценаттардың қатарында болған. Данияның тағына мұрагер 1652 жылы сапармен келді. 18 ғасырда қонақүйде "Оксфорд машинасы" вагонының қоймасы болды, ол жолаушыларды Лондонға 10 шиллингке тасымалдайтын.

"Альфред көшесіндегі аю"

Қазір "Айғыр" орналасқан "Көк шошқа" және "Альфред" көшелерінің бұрышында орналасқан ғимарат 17 ғасырдың басында қонақүйдің конюшникінің резиденциясы ретінде салынған. 1774 жылы ол "Жолшы аскер" мейрамханасына айналдырылды. Қазіргі ғимарат салынған жер 1122 жылдан 1388 жылға дейін Сент-Эдвард шіркеуінің зираты болды; 2018 жылы жертөледен бірнеше адамның сүйектері табылды. Bear-дің ерекшелігі - бұл клубтық галстуктердің 4500-ден астам үзінділерінің жинағы, 1952 жылы үй иесі Алан Курс бастаған. Бұлар бастапқыда қабырғаға ілінеді, ал қазір қабырғаларда және тіпті (төмен) төбеде шыныдан жасалған корпустарда көрсетіледі. Байланыстар көбінесе клубтар, спорт командалары, мектептер мен колледждер сияқты түрлі мекемелерге мүшелікті білдіреді. Ғимарат 1954 жылдың қаңтарында ІІ сыныпқа жатқызылды, бұл ғимарат "С17 болуы мүмкін, бірақ өзгертілді және жаңғыртылды" және ол ағаштан жасалған, сыртқы жағынан штукатурмен қапталған, бірақ баспалдақтың жоғарғы жағында ішкі жағынан көрінетін түпнұсқалық кадр жұмысы бар.

Танымал мәдениетте

Роберт Бористің 1984 жылғы "Оксфорд блюз" комедиялық фильміне сәйкес, "Айғыр" - басты кейіпкер Ник Ди Анджело мен оның студент достары кейде ішуге жиналатын жер. Колин Декстердің "Өлім менің көршім" романында инспектор Морс пабтың ойдан шығарылған үй иелері (және галстук сарапшылары) Стив пен Соня Лоубриджке фотосуреттен галстукті анықтау үшін көмек сұрайды. Оксфордта білім алған австралиялық өнер қайраткері Энтони Стил өзінің "Ауыр күн сайынғы дозалар: анекдоттық естеліктер" атты автобиографиясында үй иесі Алан Курс паб сыртындағы көше ортасында жатқан студентке "Соңғы пост" әнін кернейінде ойнағанын еске алады.