Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі лондондық паб, Англия
Grade I listed pub in London, England
Джордж Инн, немесе Джордж – орта ғасырларда Лондонның Саутварк қаласындағы Бороу Хай-стритте салынған, Ұлттық Трастқа тиесілі және басқарылатын паб. Ол Лондон көпірінің жанындағы Темза өзенінің оңтүстік жағалауынан шамалы қашықтықта орналасқан және Лондонның сақталған жалғыз галереялы керуен сарайы болып табылады.
The George Inn, or The George, is a public house established in the medieval period on Borough High Street in Southwark, London, owned and leased by the National Trust. It is located about from the south side of the River Thames near London Bridge and is the only surviving galleried London coaching inn.
Тарих
Бұл паб бұрын Георгий мен Аждаһа деп аталатын, бұл ат Святой Георгий және Аждаһа туралы аңызға байланысты. Бұл орынды Елизавета заманындағы театрлық қойылымдар үшін (Inn аула театры) пайдаланған болуы мүмкін, басқа галереялы қонақүйлер сияқты. Орта ғасырдан бері осы жерде паб бар. 1677 жылы Саутварктің көп бөлігін қиратқан үлкен өрттен кейін паб қайта салынды. Ортағасырлық паб Шосердің "Кентербери ертегілерін" жазған қонақүйдің қасында орналасқан. Кейіннен Ұлы Солтүстік темір жолы Джорджты қойма ретінде пайдаланып, қойма салу үшін оның екі жағын бұзды. Қазір тек оңтүстік жағы ғана сақталған. Чарльз Диккенс Джорджға барып, оны «Кішкентай Доррит» және «Біздің ортақ достасымыз» романдарында көрсеткен.
The pub was formerly known as the George and Dragon, named after the legend of Saint George and the Dragon. It is possible that it was used for Elizabethan theatrical productions (Inn yard theatre), as other galleried inns were. A pub has existed on the site since medieval times. In 1677, it was rebuilt after a serious fire destroyed most of Southwark. The medieval pub was situated next door to an inn where Chaucer set The Canterbury Tales. Later, the Great Northern Railway used the George as a depot and pulled down two of its fronts to build warehousing. Now just the south face remains. Charles Dickens visited The George, and referred to it in both Little Dorrit and Our Mutual Friend.
Сипаттама
Ғимараттың бір бөлігі ағаш қаңқалы. Бірінші қабат бірнеше байланысқан бөлімдерге бөлінген. Парламент барасы бұрын дилижанстардағы жолаушылар күтетін бөлме болған. Ортаңғы бар – Чарльз Диккенс жиі келіп отыратын кофехана. Қазіргі асхана болып табылатын жатын бөлмелері ғимараттың галереялық жоғарғы қабатында орналасқан. Бұл Лондонның сақталған жалғыз галереялық дилижанс қонақ үйі. Ақ Харт солтүстікке қарай орналасқан, бірақ тоғызыншы ғасырда бұзылыпты. Оңтүстікке қарай Табард (Чосердің «Кентербери ертегілерінде» сипатталған) орналасқан; ол да тоғызыншы ғасырда бұзылған. Ғимарат Англияның Ұлттық мұра тізіміне І санатта тіркелген және «Настоящий эль» (Campaign for Real Ale) ұйымының тарихи пабтардың ішкі кеңістіктерінің ұлттық тізіміне енген.
The building is partly timber framed. The ground floor is divided into a number of connected bars. The Parliament Bar used to be a waiting room for passengers on coaches. The Middle Bar was the Coffee Room, which was frequented by Charles Dickens. The bedrooms, now a restaurant, were upstairs in the galleried part of the building. It is the only surviving galleried coaching inn in London. The White Hart was immediately to the north but was demolished in the nineteenth century. Immediately to the south was The Tabard (which was described in Chaucer's The Canterbury Tales); it too was demolished in the nineteenth century. The building is listed Grade I on the National Heritage List for England, and is listed in the Campaign for Real Ale's National Inventory of Historic Pub Interiors.