Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Олд Комптон көшесіндегі гей-паб, Сохо, Лондон.
Gay pub in Old Compton Street, Soho, London
Адмирал Дункан – Лондонның орталық аймағындағы Соходағы Олд Комптон көшесінде орналасқан, көпке танымал және Сохоның ең көне гей-пабтарының бірі. 1999 жылы неонацист Дэвид Коупленд бұл пабты бомбалап, үш адамның қаза болуына және 83 адамның жаралануына себеп болды.
The Admiral Duncan is a public house in Old Compton Street, Soho, in central London that is well known as one of Soho's oldest gay pubs. In 1999, the pub was bombed by neo Nazi David Copeland, resulting in three people being killed and 83 being injured.
Этимология
Паб 1797 жылы Кампердаун шайқасында голландия флотын жеңген адмирал Адам Данканның құрметіне аталған.
The pub is named after Admiral Adam Duncan, who defeated the Dutch fleet at the Battle of Camperdown in 1797.
Алғашқы жылдар
Адмирал Дункан кем дегенде 1832 жылдан бері сауда жасап келеді. Сол жылдың маусым айында, пабта тұратын ағаш аяқты ирландтық экс-теңізші Деннис Коллинз, Аскот жарыс алаңында король Уильям IV-ке тас лақтырғаны үшін мемлекетке қарсы көтеріліс жасады деген айып тағылды. Коллинз сотталып, өлтіріліп, кесіліп, төрт бөлікке бөлінуге сотталды, себебі сол кезде мемлекетке қарсы көтеріліс үшін ортағасырлық жаза әлі де күшінде болды. Бірақ оның жазасы тез арада өмір бойына түрмеге қамауға ауыстырылып, кейіннен Австралияға жер аударылды. 1881 жылдың желтоқсан айында, пабтан шығарылғандығына байланысты түрлі қылмыстар жасағаны үшін бір клиент сегіз жылға бас бостандығынан айырылды, мұнда паб күзетшісі Уильям Гордон болды. 1887 жылы "Альжир кофе дүкендері" "Адмирал Дунканның" жанында ашылды. 1920 жылдары "Адмирал Дунканға" мафия басшысы Чарльз "Дарби" Сабини жиі келіп, оның бандасының мүшелері жиналатын орын болды. 1930 жылдың 4 ақпанында, Сабини бандасының қарсыласы Хокстон бандасының алты мүшесі пабқа кіріп, онда ішіп отырған екі Сабиниге шабуыл жасағаннан кейін пабта қырқыс төбелес болды. Екеуі де сынған шынымен кесілді, ал біреуі – Джордж Сиуэлл – Хокстон бандасынан келген төрт адамның қолынан қатты ұрып-соғылды. Шамамен 200 фунт стерлингке жуық зиян келтірілді. 1953 жылы Дилан Томас өзінің әйгілі радио драмасы "Under Milk Wood"тың қолмен жазылған жалғыз данасын пабта қалдырып, оны ішімдікке берілген кезінде жоғалтып алды. Кейіннен оны оның радио продюсері Дуглас Клевердон тауып, Томас қадамдарын қайта іске қосты. 1980 жылдары "Адмирал Дункан" гейлер жиналатын паб ретінде танымал болды, бірақ ол тек сондай ғана емес, түрлі клиенттерді тартты.
The Admiral Duncan has been trading since at least 1832. In June of that year, Dennis Collins, a wooden legged Irish ex sailor living at the pub, was charged with high treason for throwing stones at King William IV at Ascot Racecourse. Collins was convicted and sentenced to be hanged, drawn and quartered, as the medieval punishment for high treason was then still in effect. However, his sentence was quickly commuted to life imprisonment and he was subsequently transported to Australia. In December 1881, a customer received eight years' penal servitude for various offences in connection with his ejection from the Admiral Duncan public house by keeper William Gordon. In 1887, the Algerian Coffee Stores was established next door to the Admiral Duncan. During the 1920s, the Admiral Duncan was frequented by mob boss Charles "Darby" Sabini and was a gathering place for members of his gang. On 4 February 1930 there was a fierce brawl in the pub after six members of the Sabini gang's rivals, the Hoxton Gang, entered and attacked two of the Sabinis who were drinking there. Both men were slashed with a broken drinking glass; one – George Seawell – was badly beaten by four of the Hoxton gang. Around £200 worth of damage was caused. In 1953, Dylan Thomas lost the only hand written copy of his famous radio drama Under Milk Wood in the pub, leaving it there during the course of a drinking binge. It was later found by his radio producer, Douglas Cleverdon, who managed to retrace Thomas' steps. By the 1980s, the Admiral Duncan had become known as a gay pub, although it was not exclusively so and was still attracting a diverse clientele.
Бомбалау
1999 жылғы 30 сәуірде сағат 18:05 шамасында Дэвид Копленд атты нео-нацист Адмирал Данкан кемесіне спортивтік сөмкеде бомба орналастырды. Коплендтің 17 сәуірде Брикстонда және 24 сәуірде Уайтчапелдегі Ханбери көшесінде жасаған алдыңғы бомбалық шабуылдары лондондықтарды сақтандырған еді. Пабтағы адамдар қадағалаусыз қалған сөмкеге күдікпен қарады, бірақ сағат 18:37-де, паб менеджері Марк Тейлор оны тексеріп жатқанда сөмке жарылды. Үш адам қаза тауып, 83 адам күйік және жарақат алды – жарақат алғандардың төртеуіне ампутация жасау қажет болды. Шабуылдан кейін келесі күні, жексенбіде Сохо алаңында спонтанды түрде үлкен ашық ауада жиын ұйымдастырылды, оған мыңдаған адам қатысты. Сөз сөйлегендердің арасында Метрополитен полициясының көмекші комиссары болды, ол куәгерлердің жауаптарын алу және қылмыскер табылғанға дейін дәлелдер жинау үшін пабтың сыртында қылмыс орнына арналған фургонды ұстауға уәде берді; фургонды ашық гей және лесбиян полиция қызметкерлері толықтай қамтамасыз ететін болады. Бұл ЛГБТ қауымы мен Метрополитен полициясының арасындағы бұрынғы даулы қарым-қатынастың өзгеруіне әкелді. Барда жарылыста қаза тапқандар мен жарақат алғандарды еске алу үшін жазуы бар еске алуге арналған люстра және тақта орнатылған. Сол кезде "Gay Times" газетінде жұмыс істеген драматург Джонатан Кэш жарақат алғандардың арасында болды. Батыс Лондондағы Чисвик қаласынан келген 37 жастағы бардың көмекші менеджері Дэвид Морли бомбалаудан жарақат алды және 2004 жылғы 30 қазанда таңертең қарақшылық немесе гомофобиялық шабуылдан кейін Лондонда өлтірілді. Ол және оның досы Оңтүстік жағалаудағы Хангерфорд көпірі мен Ватерлоо станциясының жанында қатты ұрып-соқты. 2005 жылдың желтоқсан айында төрт жас Морлидің қазасына кінәлі деп танылды. Рис Сержант (21), Даррен Кейс (18) және Дэвид Бленман (17), барлығы Оңтүстік Лондондағы Кеннингтоннан, әрқайсысы 12 жылға сотталды. Оқиға кезінде он төрт жаста болған он бес жасар Челси О'Махони 8 жылға бас бостандығынан айырылды. Қазылар алқасы кінәлі деп таныды және оларға рұқсат етілгендей, адам өлтіруге кінәлі деп шешім шығарды.
At around 6:05 pm on Friday 30 April 1999, a bomb in a sports bag was planted in the Admiral Duncan by Neo Nazi, David Copeland. Copeland's previous bomb attacks, on 17 April in Brixton and on 24 April in Hanbury Street in Whitechapel, had made Londoners wary. The unattended bag aroused the suspicions of people in the pub, but the bag exploded at 6:37 pm just as it was being investigated by the pub manager, Mark Taylor. Three people died and 83 suffered burns and injuries – four of the injured needed amputations. A large open air meeting was spontaneously organised in Soho Square on the Sunday following the attack, attended by thousands. Among the speeches was one from the Metropolitan Police Assistant Commissioner who undertook to maintain a crime scene van outside the pub to take witness statements and gather evidence until the perpetrator was found; the van would be staffed entirely with openly gay and lesbian police officers. This marked a turning point for the previously often tempestuous relationship between the LGBT community and the Metropolitan Police. There is a memorial chandelier with an inscription and a plaque in the bar to commemorate those killed and injured in the blast. The playwright Jonathan Cash, then working for Gay Times, was among the injured. Assistant bar manager David Morley 37, from Chiswick, west London, was one of those injured in the bombing and was murdered in London after a robbery or homophobic attack on the morning of 30 October 2004. He and a friend were badly beaten near London's Hungerford Bridge and Waterloo station on the South Bank. In December 2005, four youths were found guilty of Morley's manslaughter. Reece Sargeant (21), Darren Case (18) and David Blenman (17), all from Kennington, South London, were sentenced to 12 years each. A fifteen year old girl, Chelsea O'Mahoney (aged fourteen at the time of the incident) was sentenced to an 8 year custodial sentence. The jury had returned a verdict of manslaughter as they are permitted to do.
Көкшетасты тулар туралы дау
2005 жылдың соңында Вестминстер қалалық кеңесі Адмирал Дунканға және оның құзыретінде жұмыс істейтін барлық басқа ЛГБТ барлары мен гей-бизнестеріне, оның ішінде Сохо мен Ковент-Гардендегілерге, мақтаныш туларын алып тастауға бұйрық берді. Кеңес бұл туларды жарнама деп есептеді, ал жергілікті даму жоспарында жарнамаға тыйым салынған, сондықтан бизнеске туларды желбірету үшін жарнамалық рұқсат алу қажет екенін мәлімдеді. Туды желбіретуге өтініш білдірген кейбір кәсіпорындардың өтініштері қабылданбады. Бұқаралық ақпарат құралдарында кеңесте гомофобия болды деген айыптаулар мен "Мен Сохоны жақсы көремін" атты науқанының және сол кездегі Лондон мэрі Кен Ливингстоннің қысымынан кейін, Кеңес өз саясатын қайта қарастырып, бизнеске рұқсатсыз-ақ көкжиек туларын желбіретуге рұқсат берді.
In late 2005, Westminster City Council ordered the Admiral Duncan and all other LGBT bars and gay businesses that operated in its jurisdiction, including those in Soho and Covent Garden, to remove their pride flags. The council claimed that the flags constituted advertising, which was forbidden by its local development plan, and said businesses would need to apply for advertising permits to fly the flags. Some businesses who applied to fly flags had their applications refused. Following media allegations of homophobia in the council, the I Love Soho campaign and intense pressure from the then Mayor of London, Ken Livingstone, the Council reversed its policy, allowing businesses to fly rainbow flags without applying for permission.
Меншік
2004 жылы паб Scottish & Newcastle Brewery компаниясынан Tattershall Castle Group (TCG) тобына сатылды. 2015 жылы Stonegate Pub Company компаниясы оны TCG тобынан сатып алынған 53 пабтың бірі ретінде иеленді.
In 2004 the pub was bought from the Scottish & Newcastle Brewery by the Tattershall Castle Group (TCG). In 2015, it was acquired by Stonegate Pub Company as one of 53 pubs purchased from TCG.