Кіріспе

Хорват ақыны Игнать Дюрджевич, сондай-ақ Игнацио Джорджи (1675 жылы ақпанда туған, 1737 жылы 21 қаңтарда қайтыс болған) - Рагусан бароккосының ақыны және аудармашысы, өзінің ұзын өлеңі Уздаси Мандальжене покорниче ("Өкініп қалған Магдалинаның үшкініштері") үшін танымал. Ол латын, итальян және хорват тілдерінде өлеңдер жазды.

Өмірбаян

Дюрджевич Рагузада Бернардо Джорджи мен Терезаның ұлы болып дүниеге келді. Ол Джорджи әулетіне емес, кішігірім, жақында асылданған отбасы - Джорджи ди Бернардоға тиесілі. Ол Ұлы Кеңестің (1693) мүшесі, Шипан аралының (1695) герцогы және Ловриенац бекінісінің капитаны (1696) болды. Бай, беделді отбасының мүшесі болған ол ойланбай, жиі азғындықпен өмір сүрді. Оның махаббат оқиғалары оған Шипанның герцог лауазымына шықты. Дубровниктік дикликаға (қызға) деген сүйіспеншілігінен және оған жазған ерікті өлеңінен кейін, Джурджиевичке біршама уақыт қаладан кету керек болды. 1698 жылы Римдегі иезуиттер қауымына қосылып, философияны оқып, мұғалім болып жұмыс істеді. Оның анасы серб Златарич отбасынан шыққан. Тихомир Дьорджевич өзінің "Македония" атты кітабының 78-бетінде Златаричтер Дубровникке Македониядан келгенін айтады. Бұл жерде ол Дубровниктегі әйгілі католик серб, лингвист Перо Будманиге сілтеме жасайды. Дюрджевич бірде "Златаричи серб тектес" деп жазды, ал Иван Кукулевич Сакчинский олар Мисис орте парентибустан. Драголюб Павлович Дубровник мұрағатында Златаричтер Босниядағы Сребреницадан келгенін көрсететін құжатты тапты. Дюрджевич өзінің мұрасында бірнеше рет кириллицамен жазылған "серб тілінде" (lingua serviana) католиктік нұсқаулықты атады.