Кіріспе

Attaque à outrance - бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстың алдындағы және алғашқы кезеңдеріндегі көптеген әскерлерге тән әскери философияның көрінісі. Бұл философия он тоғызыншы ғасырда бірнеше технологиялық жаңалықтардың нәтижесінде әскерлерге жинақталған қорғаныс атыс қуатының арту салмағына жауап болды, атап айтқанда, қақпақпен зарядталатын мылтықтар, автоматтар және жарылғыш снарядтар атып жатқан жеңіл далалық артиллерия. Бұл жеңімпаз ең күшті ерік-жігер, батылдық және күш-жігер (элан) бар жақ болады деп есептеді, сондықтан әрбір шабуыл шекті шамаға дейін шығарылуы керек. Артиллерияның өлімге ұшырауы, жаяу әскердің қозғалмауы, сондай-ақ траншеялық соғыс жасаудың дамуы бұл тактиканы өте қымбат және әдетте тиімсіз етті. Философия әсіресе француздармен байланысты, өйткені оны Шампанның бірінші шайқасында Ноэль де Кастельнау (1914) және Нивель шабуылда (1917) Роберт Нивель қабылдады. 1911 жылдан бастап француз бас штабының бастығы Жозеф Жоффре француз әскері үшін бұл ілімді қабылдады және әскерді "қорғаушы" қолбасшылардан тазартты. Алайда, барлық тараптар осы стильде үлкен, қымбат және пайдасыз фронталды шабуылдар жасады: британдықтар Сома шайқасында (1916), немістер Бірінші Ипр шайқасында (1914), орыстар Брусилов шабуылда (1916) және т.б. Бұл ілімнің бастауы XIX ғасырда Еуропа елдерінің басым көпшілігі қалыптастырған, әскерге толы "жауынгерлік мәдениетке" барып тығады. Бұл офицерлер мен сарбаздарды соғыс қиындықтары алдындағы соқыр батылдыққа бағытталған тар идеалдарға бейімдеді.

Ағылшынша

Дуглас Порч: Марнаға шеру: Француз армиясы 18711914 . Кембридж университетінің баспасы, 2003. Джек Снайдер: Шабуыл идеологиясы: әскери шешім қабылдау және 1914 жылғы апаттар. Корнелл университетінің баспасы, Итака 1984. Корнелл қағаз кітапханасы 1989 жылы.