Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Белгілі бір тұлғамен байланысты шашты өрнектеу Белгілі бір уақыт аралығында белгілі бір тұлғамен байланысты болған белгілі бір шашты өрнектеу.
Hairstyle associated with a particular individual
An eponymous hairstyle is a particular hairstyle that has become fashionable during a certain period of time through its association with a prominent individual.
1920-1950 жылдар
XX ғасырдың басында "Луиза Брукс бобы" (Парамоунт студиясының "флэппер" дәуірінің "боб кесіндісін" сипаттауы 1927 ж.) Сид Шарисс "Жаңбырда ән шырқа" (1952) фильмінде, Мелани Гриффит "Жайнақ нәрсе" (1986) фильмінде және Роза МакГоуэн "Қиямет ұрпағы" (1995) фильмінде қайта жаңғыртқан. Фотосуреттерде Брукс бала кезінен боб деп аталатын киім кигенін көрсеткенмен, 1923 жылы актриса Коллин Мур онымен кеңінен байланысты болған бірінші адам болған. Алайда, "Колин" деген нәрсе ешқашан болған емес және Брукс өзінің "Оны" түсініксіз сезімімен "Луизаны" сол есімді классикке айналдырды. Сегіз жүз жылдан кейін бұл термин әлі де сәндік сөздіктің бір бөлігі болды: "Луиза Брукс боб Джин Мьюр өзінің сауда белгісімен Ұлыбританияның ең үздік дизайнерлерінің бірі ретінде мансабын ашты".
In the early 20th century, the "Louise Brooks bob" (Paramount studios' description c. 1927 of the defining "bob cut" of the "flapper" era) was iconic to the extent of being reproduced by Cyd Charisse in the film Singin' in the Rain (1952), by Melanie Griffith in Something Wild (1986), and by Rose McGowan in The Doom Generation (1995). Although photographs show that Brooks had in fact worn what became known as a bob from childhood, the actress Colleen Moore c. 1923 was probably the first to be widely associated with it. However, there was never such a thing as a "Colleen" and it was Brooks, with her unmistakable sense of "It", that turned the "Louise" into an eponymous classic. Eighty years later, the term was still part of fashion's lexicon: "With her trademark Louise Brooks bob Jean Muir built a career as one of Britain's greatest designers."
1950-1960 жылдар
1950 жылдан бастап англо-бельгиялық киноактрисамен байланысты "Одри Хепберннің көрінісі" негізінен Хепберннің өзіндік шымқына (Эдит Хед анықтаған фактор) және француз кутюриері Хьюберт де Живаншидің дизайнына байланысты. Алайда, ешқашан қатаң епонимді болмаса да, Хепберннің шаштарының әсіресе Сабрина (1954) фильмдеріндегі (басқаша, маңдайға "бронза" салынған) және Тиффанидегі таңғы ас (1961) (артқа тартылып, мұқият таққа айналдырылған) шаштарының үлгісі кеңінен көшірілді. Әлеуметтік тарихшы Доминик Сэндбрук 1950-ші жылдардың ортасында британдық кофе-барларда "Одри Хепберннің шаштарын тігіп, қара жилет киген қыздар" туралы жазды. Мэрилин Монроның карьерасының биіктігінде киген платиналық сары түсті стилі "Мэрилин" деп аталды. 1960 жылдары британдық модель Лесли Лоусон киген пиксиді оның лақап аты бойынша "Твигги" деп атады. Басқа қысқа "гаминдік" кесулер, олар еліктеушілерді өзіне тартты, оның ішінде Джейн Фонданың Клют (1971) фильміндегі Бри Дэниелс сияқты қызды шақыру және 2005 жылы актриса Кейра Найтлидің қабылдауы, Хепберннің кесуінің ұзын, сәл ұзын нұсқасы. Фонданың стилі, ол 1970 жылы Кливленд әуежайында полиция қызметкеріне шабуыл жасады деп айыпталғаннан кейін суреттерде түсірілген, кейде 30 жылдан кейін "Клут шейгі" деп аталады.
The "Audrey Hepburn look”, associated since the 1950s with the Anglo Belgian film actress, owed itself principally to the intrinsic chic of Hepburn herself (a factor identified by Edith Head) and the designs of French couturier Hubert de Givenchy. However, although never strictly eponymous, Hepburn's hairstyles especially those in the films Sabrina (1954) (short with a fringe, or "bangs", across the forehead) and Breakfast at Tiffany's (1961) (pulled back and gently piled up around the crown) have been widely copied. The social historian Dominic Sandbrook wrote of "black jersied gamines with Audrey Hepburn hairdos" presiding over British coffee bars in the mid 1950s. Marilyn Monroe's signature platinum blonde look, worn throughout the height of her career, was called The Marilyn. In the 1960s, the pixie cut worn by the British model Lesley Lawson was called The Twiggy after her nickname. Other short "gamine" cuts to have attracted imitators included Jane Fonda's as the call girl Bree Daniels in the film Klute (1971), and that adopted in 2005 by the actress Keira Knightley, a longer, slightly shaggier version of Hepburn's cut. Fonda's style, which was also captured in photographs following her arrest for allegedly assaulting a police officer at Cleveland airport in 1970, was sometimes even 30 years later referred to as the "Klute shag".
1970-1990 жылдар
Бұл құбылыстың әйгілі мысалы - 1970-ші жылдары америкалық "Чарлидің періштелері" телесериалдарында көрсетілген Фара Фосеттің шашы. Сол уақытта тағы бір британдық актриса Джоанна Ламлидің "Жаңа қайырымдылар" телесериалдағы сол есімдегі рөлі үшін қабылдаған қысқа "Пурди" кесуі және қысқа Дороти Хамилл Ведж шашты. Басқа кезең үлгілері: "Бо Дерек" (оның 10 (1979) фильмінде кигеніндей, шашымен бильярдтармен үстірілген); және "Рейчел" (90-шы жылдардың ортасында Рейчел Грин, Дженнифер Энистонның "Достар" телесериалдағы кейіпкері танымал болған).
A famous example of this phenomenon was Farrah Fawcett's hairstyle, as seen in the American television series Charlie's Angels in the 1970s. Another around that time was the short "Purdey" cut adopted by British actress Joanna Lumley for her role of that name in the television series The New Avengers, and the short Dorothy Hamill Wedge hairstyle. Other period examples such as "Bo Derek" (braided hair with beads, as she wore in the film 10 (1979)); and the "Rachel" (after the straightened shag popularized in the mid 1990s by Rachel Green, the character played by Jennifer Aniston in the TV sitcom Friends);.
"Ваннаб" эффектісі
Мұндай стильдерді кейде 1980 жылдары "wannabe" эффекті деп аталатын нәрсеге жатқызуға болады, бұл термин әсіресе американдық әнші Мадоннаға еліктегісі келетін (яғни "wanna be") жас әйелдерге қатысты қолданылады. 2010 жылы британдық әйелдер арасында жүргізілген зерттеуге сәйкес, олардың жартысы өзінің салонға белгілі адамның суретін алып барып, соған ұқсас шашты жасайтын. Белгілі бір есімді стильді іздеу Плам Сайкстың "Бергдорф блондинкалары" (2004) романында карикатураланған, онда Нью-Йорктің ғажайып мұрагері Джули Бергдорфтың ақ шашын әр 13 күнде ("басты нүктесі 450 доллар") өзінің отбасылық дүкеніндегі стилист Бергдорф Гудман қолға алған деген уәде айтылған. Осылайша, басқа "Тринадцатидневные блондинки", олар Джулидің дәл түсіне ие болды, Каролин Бессет Кеннедидің "өте ақ" шашы сияқты "Бергдорф блондинки" деп аталды.
Imitation of such styles can sometimes be attributed to what became known in the 1980s as the "wannabe" effect, a term used particularly with reference to young women who wished to emulate (i. e. "wanna be" like) the American singer Madonna. A 2010 study of British women found that half took a copy of a celebrity's photograph to their salons to obtain a similar hairstyle. The quest for a particular eponymous style was caricatured in Plum Sykes' novel Bergdorf Blondes (2004), in which it was rumored that glamorous New York heiress Julie Bergdorf had her blonde hair touched up every 13 days ("$450 a highlight") by a stylist at her family's store, Bergdorf Goodman. Thus, other "Thirteen Day Blondes" who attained Julie's precise colour—likened to that of the "very white" hair of Carolyn Bessette Kennedy—became known as "Bergdorf Blondes".
2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін
Соңғы кездегі есімді шаштарының үлгілеріне Виктория "Пош" Бекхэмнің есімімен аталған Pob (Posh + Bob) (2007 жылы "Рейчелден" кейін ең көп ізделген шаш деп аталды); және "Дидо флип", 21-ші ғасырдың алғашқы жылдарында әнші Дидомен байланысты "шапшаң шаш". 2006 жылы "Таймс" газетінде Украинаның бұрынғы премьер-министрі Юлия Тимошенконың шаштарының бірнеше жыл бойы өзгергені жазылған. Тимошенконың сары түсті, тоқылған тәжін жасаудың суретті нұсқаулары "Юлияны қалай жасау керек" деп аталды. 2009 жылы әйелдер үшін ең көп сұралған шашты "Текстуралы және Тюсл, немесе Крученая және Сверли" ұзақ, сары "Gossip Girl Look" жасады актриса Блейк Лайвли.
Recent examples of eponymous hairstyles include the Pob (Posh + Bob) named after Victoria "Posh" Beckham (called in 2007 the most wanted hair since the "Rachel"); and the "Dido flip", a "choppy shag" associated with the singer Dido in the early years of the 21st century. In 2006, The Times noted the transformation over several years in the hairstyle of Yulia Tymoshenko, a former Prime Minister of Ukraine. Illustrated instructions for replicating Tymoshenko's distinctive blonde braided crown were headed "How to do the Yuliya". In 2009, the most requested hairstyle for women was the "Textured and Tousled, or Curled and Swirled" long, blonde "Gossip Girl Look" done by actress Blake Lively.
1800 жылға дейін
Еуропада Рим легиондары ерікті азаматтар үшін қысқа шашты кеңінен танытты, әсіресе Тиберий Юлий Цезарь мүсіндерімен байланысты. 9-ғасырдағы исламдық трендті орнатушы Зирьяб Кордобада қысқа еркек шаштарын кеңінен танытты деп айтылады, бұл маңдайға дейін және маңдайға дейін, ал мойын мен құлақтар ашық қалды. Англияның Азамат соғысына дейін және соғыс кезінде көптеген кавалериялар Англияның Карл I-нің үлгісіне сәйкес Ван Дайк сакасын киген. Голландиялық суретші Энтони ван Дайк пен оның кейбір суреттеріндегі суреттердегі суреттердегі суреттердегі суреттердегі адамдар да солай болған. Бұл стильдің атауы көп ұзамай пайда болды. Париктардан табиғи шашты пайдалану кезінде "а ла Титус" кесу маңызды болды. Бұл қабатты кесу, әдетте, бірнеше түкпір-түкпірден ілінген, ол римдік Тит Юниус Брут есімін алған, Вольтердің Брут пьесасындағы кейіпкер, актер Франсуа Жозеф Талма қысқа шашымен және тога киіп, (әдетте басқа кейіпкер) өнер көрсетіп, көрермендерді таң қалдырды. Бұл стильді ерлер де, Лэди Каролина Лэмб сияқты қаһарман әйелдер де қабылдады, 1802 жылы Journal de Paris журналында "әдемі әйелдердің жартысынан көбі өз шаштарын немесе парик киіп жүрді" деп жазылған.
In Europe, the Roman legions popularized short hair for free citizens, especially the close cropped Caesar cut associated to this day with statues of Tiberius Julius Caesar. The 9th century Islamic trend setter Ziryab is said to have popularized a shorter male hairstyle in Cordoba, with bangs down to the eyebrows and straight across the forehead, and leaving the neck and ears uncovered. Before and during the English Civil War, the Van Dyke beard was worn by many cavaliers in imitation of Charles I of England. The Dutch artist Anthony van Dyck sported the same beard, as did the subjects of some of his paintings. The name for the beard style came much later. In the transition from wigs to natural hair, the cut "à la Titus" was important. This was a layered cut usually with some tresses hanging down, named after the Roman Titus Junius Brutus, a character in Voltaire's play Brutus, when the actor François Joseph Talma shocked audiences by performing (in fact initially another character) with short hair and wearing a toga. The style was adopted by both men and adventurous women like Lady Caroline Lamb, the Journal de Paris reporting in 1802 that "more than half of elegant women were wearing their hair or wig à la Titus".
Регенттік дәуір
Есімді шашты ерте үлгілеу Бедфордтың 5-ші герцогымен байланысты. 1795 жылы британ үкіметі шашты ұнтаққа салық салғанда, Бедфорд наразылық білдірудің бір түрі ретінде сол дәуірдегі ерлер әдетте киетін ұнтақ және байланған шашты үстендіріп, ұнтақсыз стильге ие болды. Жаңа стиль Бедфорд деңгейі деп аталды, бұл "Бедфорд деңгейі" деп те аталатын The Fens географиялық ерекшелігіне арналған және Бедфордтың радикалды ("leveller") саяси көзқарастарына сілтеме жасады. Ол сондай-ақ Бедфордтың өнімі деп те аталды. Табиғи болғанымен, Бедфордтың өнімі әдетте бүйірлік бөліну үшін балауызмен жасалыпты.
An early example of an eponymous hairstyle was associated with the 5th Duke of Bedford. In 1795, when the British government levied a tax on hair powder, as a form of protest Bedford abandoned the powdered and tied hairstyle commonly worn by men of that era in favor of a cropped, unpowdered style, making a bet with friends to do likewise. The new style became known as the Bedford Level, a pun on a geographical feature of The Fens also known as the "Bedford Level" and also making reference to Bedford's radical ("leveller") political views. It was also known as the Bedford Crop. Although natural, the Bedford crop was usually styled with wax to form a side parting.
Виктория және Эдвард дәуірлері
XIX ғасырдың ортасында сарбаздар мен азаматтар арасында бет түкпірі сәнге айналды. Мысал ретінде Амброз Бернсайд танымал еткен үлкен қойшық жамбасты және Верди мен Гарибальдидің есімімен аталған толық сакалдың нұсқаларын келтіруге болады. Императорлық немесе Наполеонды сақал, ол рульдегі мысықтарды жан жапсырмасымен біріктірді, ол Франция императоры Наполеон III-нің есімімен аталды, ал бетімен ұстайтын сақал бейресми түрде Абрахам Линкольн деп аталды.
During the mid 19th century, facial hair became fashionable among soldiers and civilians. Examples included the large muttonchop sideburns popularised by Ambrose Burnside, and variants of the full beard named after Verdi and Garibaldi. The Beard imperial or Napoleon, which combined a handlebar moustache with a soul patch, was named after Emperor Napoleon III of France, and the chinstrap beard was informally known as the Abraham Lincoln.
20 ғасыр
Фу Манчу шашыны алғаш рет Императорлық Қытайда мандариндер киген, ол өзінің атын ғасырдың басында сары қауіп стереотипінің тұлғасы болған ойдан шығарылған суперзұлым Фу Манчудан алды. 1945 жылдан бастап тіс щеткасы мысықтарды "Шаплин және Гитлер" деп атайды. 1950 жылдары помпадурлы шашты рок-н-ролл әншісі Элвис Пресли танымал етті, негізінен жастар мен майлы субмәдениет арасында. The Crewcuts кавер-тобы бірінші болып шашты поп музыкамен байланыстырды, бірақ олар керісінше емес, шаштық стильге байланысты аталған. Есімді стильдер көбінесе әйелдермен байланысты болса да, 1960-шы жылдардың "моп-топ" Битлз кескіні (осы есімді рок тобынан кейін) ерлер үшін осындай стильдің бір танымал және кеңінен көшірілген мысалы болды. 1970 жылдардың басында әнші Дэвид Боуи "Зигги кесуін" танымал етті, ол "мулет" қызыл-қызыл түрін, ол өзінің альбомы арқылы көтерген андрогиндік бейнемен байланыстырды Зигги Стардустың көтерілуі мен құлдырауы және Марстан келген жәндіктер (1972) және Аладдин Сане (1973). Боуи осы кезеңде "Зигги Стардуст" тұлғасын қабылдағандай көрінді, Зигги кескінін кем дегенде ішінара, епонимді стиль ретінде қарастыруға болады. 70-жылдардың ортасына қарай сирек кездесетін қырқылған бас кеңінен Коджак немесе Юл Бриннер стилі деп аталды.
The Fu Manchu moustache, first worn by Mandarins in Imperial China, gained its name from the fictional supervillain Fu Manchu, a personification of the turn of the century yellow peril stereotype. Since 1945, the toothbrush moustache has been nicknamed the Chaplin and The Hitler. During the 1950s, pompadour hairstyles were popularized by rock and roll singer Elvis Presley, mostly among the youth and the greaser subculture. The cover band The Crewcuts were the first to connect hair with pop music, but they were named after the hairstyle, rather than the reverse. Although eponymous styles are mostly associated with women, the "mop top" Beatle cut of the 1960s (after the rock group of that name) was one famous and widely copied example of such a style for men. In the early 1970s the singer David Bowie popularized the so called "Ziggy cut", an orange red form of "mullet" associated with the rather androgynous image that he promoted through his albums The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972) and Aladdin Sane (1973). To the extent that Bowie during this period appeared to assume the persona of "Ziggy Stardust", the Ziggy cut can be regarded, at least partially, as an eponymous style. The shaved head, which had become a rarity by the mid 70s, was widely known as the Kojak or Yul Brynner style.
Қазіргі заман
1990 жылдардың соңында "ER" фильмінің табысымен Джордж Клуни өзінің кейіпкері доктор Даг Росс киетін Цезарь стилідегі шашты кеңінен танытты. Бұл стиль жас және қарт ерлер үшін бірдей жақсы жұмыс істеді, ал Клунидің тұз бен қымыз түстері өте танымал болды. Соңғы уақытта футболшылар Кевин Киган, ол 1980 жылдардың басында Саутгемптон үшін ойнайтын кезде қисық "бульбашка перманы" алды, және Дэвид Бекхэм көп көшірмелерге жол ашты, бірақ "Бекхэм" кез келген стильді ("бзз кесу", cornrows, Fauxhawk, тіпті Алиса тобы) ол белгілі бір уақытта киіп жүрді. Есесіне, Джеймс "Сауер" Фордтың "Сауер" деп аталатын кейіпкері, ABC телехикаясының Lost (20042010) сериалдарында Джош Холлоуэй ойнаған кейіпкер немесе 2009 жылы поп-күйші дебютті жасаған "Джэстин Бибер шаштарын кесу" болды. Кейбір салондар бұл киім үшін 150 доллардан төлейді. Бибер 2011 жылы шашын өзгерткенде, бұл үлкен баспасөзге айналды. Ол бұл шашты ток-шоу жүргізушісі Эллен ДеДженереске берді, ол Бибердің шашын eBay-де сауда-саттыққа шығарды, бұл жануарларға арналған қайырымдылық үшін 40 000 доллардан астам табыс әкелді.
In the late 1990s, with the success of "ER", George Clooney popularized the Caesar style haircut worn by his character, Dr. Doug Ross. The style worked equally well for both young and older men alike, and Clooney's distinguished salt and pepper color became very popular. In more recent times the hair of footballers Kevin Keegan, who acquired a curly "bubble perm" while playing for Southampton in the early 1980s, and David Beckham gave rise to much copying, but a "Beckham" was whatever style ("buzz cut", cornrows, Fauxhawk, even an Alice band) he happened to wear at a given time. A more specific eponymous example was the so called "Sawyer" of James "Sawyer" Ford, the character played by Josh Holloway in the ABC TV series Lost (2004–2010), or the shaggy "Justin Bieber haircut" debuted by the pop singer in 2009. Some salons charged up to $150 for the forward combed look. When Bieber changed his hairstyle in 2011, it received considerable press. He gave the cut hair to talk show host Ellen DeGeneres, who auctioned Bieber's hair on eBay, earning more than $40,000 for an animal charity.