Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генгенбах абатханасы (Kloster Gengenbach) - Германияның Баден-Вюртемберг аймағы Ортенау ауданындағы Генгенбахтағы бенедиктиндік монастырь. Ол Каролингтер дәуірінің аяғынан 1803 жылға дейін императорлық аббатшылық болды.
Gengenbach Abbey (Kloster Gengenbach) was a Benedictine monastery in Gengenbach in the district of Ortenau, Baden Württemberg, Germany. It was an Imperial Abbey from the late Carolingian period to 1803.
Тарих
Оны 748 жылдан кейін бір кездері Кирмен Пирмин құрды және Горзе абатшылығының монахтары қоныстанды. Ол Каролинг әулетімен жақсы қарым-қатынаста болды. Бавария герцогы Одило Генгенбахта жерленген. Мец епискобы Хродеганг монахтарды Сент-Бенедикт ережесін қабылдауға шақырды. Латын мектебінің құрылуы және бірнеше абаттардың білімдері белгілі болды. Ол империялық аббатшылыққа айналды, оның аумағы тәуелсіз болды. 1007 жылы император Генрих II оны жаңадан құрылған Бамберг князьдік епископлығына сыйлады. Ортенауэр Райхсландвогтейде орналасқан, Рудольф Габсбургтің (1273-91) қорғауында болған аумақтың қорғаушылары жергілікті иелер болды: Зеренгендерге 1218 жылы Швабияның Стауфен герцогтері, ал 1245 жылы 1550-жылдарға дейін Страсбург епископтары еріп келді. Бұл Vögte және олардың құқықтарын растау папалық (1139, 1235, 1252, 1287) және императорлық (1309, 1331, 1516) әбатхананың тұрақты тәуелсіздігін қамтамасыз етті. Генгенбах Инвеституралық дауға қатты араласты, ал оның екі абатасы Рим папасының емес, империяның мүддесін қолдағаны үшін қуып шығарылды. Көп ұзамай аббатханаға Қара Ормандағы Сент-Джордж аббатханасының абысы Теогер (1080 - 1139) және Бамберг епискобы Отто Хирсауер реформасына қатысты, оның барысында аббатхана шіркеуі қиратылды және Хирсау үлгісіне қайта құрылды. Кейіннен ол готика, барокко және неороман стильдерінде қайта жаңғыртылды. Алдыңғы шіркеудің тарихи XVIII ғасырдағы құбырлы орган қазір Фрайбург им Брейсгаудағы Августин мұражайында. Зелл-ам-Хармерсбах Генгенбах аббатшылығының аумағында орналасқан. 13 және 14 ғасырларда аббатхана Генгенбах қаласын экономикалық жетістікке жетуде маңызды рөл атқарды. Аббатхана монахтар реформасынан аулақ болды, және реформация кезінде басқыншылық қаупі төнсе де, ол да аман қалды. 1525 жылы Вильгельм фон Фюрстенберг және кейбір қалалық кеңесшілер аббатхананы таратуға тырысты. Олар абат пен бірнеше монахты да қамауға алды, бірақ ештеңе болмады. 1575 және 1580 жылдары аббатхана Императорлық прелаттар колледжінің мүшелігіне өтініш берді, бірақ императорлық тікелей және Вогтей туралы алаңдаушылыққа байланысты бас тартылды; мүшелік 1645 жылы мақұлданды, бірақ бұл мақұлдау 1751 жылға дейін жүзеге асырылмады. 1803 жылы Германияның медиациясынан кейін аббатшылық медиацияланды, көп ұзамай оның аумақтары Баден мемлекетіне қосылды. Алайда, аббатхана 1807 жылға дейін соңғы абаттың басқаруымен жұмыс істеді, содан кейін Ұлы герцог оны секуляризациялауға бұйырды. 1904 жылы үй-жайда қалыпты мектеп жұмыс істеді.
It was founded by Saint Pirmin sometime after 748 and settled by monks from Gorze Abbey. It enjoyed good relations with the Carolingian dynasty. Odilo, Duke of Bavaria was buried at Gengenbach. Chrodegang, bishop of Metz, encouraged the monks to adopt the Rule of Saint Benedict. A Latin school was established, and several of the abbés were noted for the learning. It became an Imperial abbey, with territorial independence. In 1007, however, Emperor Henry II presented it to his newly founded Prince Bishopric of Bamberg. Whilst situated within the Ortenauer Reichslandvogtei, under the protection of Rudolph of Habsburg (1273–91), the territory's protectors were an array of local lords: the Zähringen were followed in 1218 by the Staufen dukes of Swabia and in 1245 by the bishops of Strasbourg until the 1550s. These Vögte and confirmations of their rights — both Papal (1139, 1235, 1252, 1287) and Imperial (1309, 1331, 1516) — ensured the Abbey's continual independence. Gengenbach was deeply embroiled in the Investiture Controversy and two of its abbots were driven out for supporting the Imperial rather than the Papal cause. Shortly after this, the abbey was involved by Abbot Theoger (1080–1139) of St. George's Abbey in the Black Forest and Bishop Otto of Bamberg in the Hirsauer Reform, during which the abbey church was demolished and rebuilt to the Hirsau model. Subsequently, it has been remodelled in the Gothic, Baroque and neo Romanesque styles. A pipe organ with an historical eighteenth century the casing from the former abbey church is now in the Augustiner Museum in Freiburg im Breisgau. Zell am Harmersbach was settled on territory owned by Gengenbach Abbey. During the 13th and 14th centuries, the abbey was instrumental in developing the town of Gengenbach to economic maturity. The abbey avoided further monastic reforms, and although in danger of suppression during the Reformation, survived that too. In 1525, Wilhelm von Fürstenberg and some town councilors sought to have the abbey dissolved. They too the abbot and some monks into custody, but nothing came of it. In 1575 and 1580, the abbey applied for membership of the Imperial College of Prelates but was refused, due to concern about its Imperial immediacy and Vogtei; membership was eventually approved in 1645 but this approval was not implemented until 1751. The abbey was mediatized in the wake of the German Mediatisation of 1803, and shortly afterwards its territories were absorbed into the state of Baden. However, the abbey was left to function under the last abbot until 1807 when the Grand Duke ordered it secularized. By 1904 a normal school was in operation on the premises.