Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ифу Хун немесе И Хун (乙; 466 жылы қайтыс болды), Сяньбэй тегі Ифу (乙弗), Сяньбэй жеке аты Бу (步), Сяньбэй бастаған Қытайдың Солтүстік Вэй әулетінің жоғары лауазымды өкілі, ол қысқа уақыт император Сяньвэннің регенті болды. Ифу Хунның бір кездері танымал болғанына қарамастан, оның тарихы туралы аз мәлімет бар, өйткені ресми тарихшылар Вэй Шу мен Бей Ши оның өмірбаянын қамтыған жоқ - бұл өте ерекше факт, өйткені бұл екі еңбек те өмірбаяндарды қоса алғанда, тіпті зұлым тұлғалар үшін де өте жан-жақты болып саналды. Ол 465 жылы император Вэньчжэн қайтыс болғаннан кейін билікке келді және оның орнына жас ұлы император Сяньвэнь келді. Ифу тез арада билікті басып алып, Ян Баопинді (保平), Пиньян герцогы Цзя Айренді (愛仁) және Наньян герцогы Чжан Тяндуды (張天度) қоса алғанда, басқа да бірқатар лауазымды адамдарды өлтірді. Содан кейін ол Вэньчжэн императорының сенімді премьер-министрі Булиугу Лиді астана Пинченгтен (平城, қазіргі Датон, Шанси) Пинченгке шақырды. Булиугумен қақтығысқаннан кейін, Булиугуды, сондай-ақ Булиугуға астанаға қайтып бармауға ескерткен Цюмулинг Дуохоуды (丘穆陵多侯) және Шуньян герцогы Туоба Ю (拓拔郁) өлтірді. Ол қарулы күштердің қолбасшысы болды, ал ол титул бойынша регент болмағанмен, ол іс жүзінде регент болды. Ол Тайюань ханзадасы болып тағайындалды. 466 жылы Ифу үрейлену жолын жалғастырды. Алайда, император Вэньчжэнның әйелі император жесір Фэн кейін мемлекеттік төңкеріс жасады, мүмкін Цзя Сяу (秀) және Туоба Пи (拓拔)мен бірге, ал Ифу тұтқындалып, өлтірілді.
Yifu Hun or Yi Hun (乙渾; died 466), Xianbei surname Yifu (乙弗), Xianbei personal name Bu (步), was a high ranking official of the Xianbei led Chinese Northern Wei dynasty, who effectively briefly served as the regent for Emperor Xianwen. Little is known about Yifu Hun's background despite his one time prominent status, as neither official histories Wei Shu nor Bei Shi contained a biography for him—a fairly unusual fact, as both of those works were generally considered highly comprehensive in including biographies, even for villainous figures. He came to power in 465 after Emperor Wencheng died and was succeeded by his young son Emperor Xianwen. Yifu quickly seized power and killed a number of other officials, including Yang Baoping (楊保平), Jia Airen (賈愛仁) the Duke of Pingyang, and Zhang Tiandu (張天度) the Duke of Nanyang. He then summoned Emperor Wencheng's trusted prime minister Buliugu Li, away from the capital Pingcheng (平城, in modern Datong, Shanxi) back to Pingcheng, and after he got into conflicts with Buliugu, killed Buliugu, as well as Qiumuling Duohou (丘穆陵多侯), who had warned Buliugu not to return to the capital, and Tuoba Yu (拓拔郁) the Duke of Shunyang. He became the commander of the armed forces, and while he was not regent by title, he effectively was regent. He was also created the Prince of Taiyuan. By 466, Yifu was continuing to carry out a campaign of terror. However, Emperor Wencheng's wife Empress Dowager Feng then staged a coup d'état, probably along with Jia Xiu (賈秀) and Tuoba Pi (拓拔丕), and Yifu was arrested and executed.