Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лупо II (қайтыс болды 778) - Гасконияның үшінші тарихи герцогы (dux Vasconum немесе princeps), тарихта алғаш рет 769 жылы пайда болды. Оның ата-бабалары туралы ғалымдар әлі де пікір алмасып келеді. 769 жылы аквитандықтардың Шарломан мен Карлманға қарсы соңғы көтерілісі басылды және көтерілісші Хунальд II Гаскониядағы Лупоның сарайына қашуға мәжбүр болды. Осы уақытқа дейін Лупо оның одақтасы болып, гаскон әскерлерін берген. Алайда Лупо франк патшаларының ашуын өзіне түсіргісі келмеді, сондықтан Хунальдты әйелімен бірге Карлға тапсырды. Ол өзінің өлкесін құрметтеп, Карл Македонскийдің билігін мойындады. Лупо баск болуы мүмкін, бірақ, мүмкін, франк немесе римдік (аквитан). Лупо ("қасқыр", баск тілінде otsoa) - баск этносының ерте орта ғасырлардағы бүкіл аймағында кеңінен таралған тотемдік есім. Ол Пепин III-нің (768 жылы) патшалық тағайындауы болуы мүмкін, бірақ оны халық герцог етіп сайлаған болуы мүмкін. Оның аумағының көлемі белгісіз. Ол 769 жылдан кейін барлық Аквитанияны билеген болуы мүмкін, бірақ бұл мүмкін емес. Оның Гаскониясы Агенезге шекаралас, ал оның солтүстік шекарасы Гаронна болған көрінеді. Бордо оның бақылауында емес, Каролингтердің жеке сабында тағайындалған графтар. Оның билігі Пиренейлерге дейін созылған болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін, бірақ Пиренейден тыс басқылар да Каролингтердің билігі астында болды, бұл туралы Эйнхардтың Ронсваллдегі басктардың опасыздығына (садақасына) сілтеме жасауынан көрінеді. Бұл аймақ Лупоның аймағының бір бөлігі болған шығар. Дегенмен, кейбір тарихшылар Лупоны Роланның шабуылына қатыстыруда. Ол 778 жылы қайтыс болған. Оның Аквитанияның бұрынғы герцогтарымен және оның мұрагерлерімен қарым-қатынасы анық емес. Егер оны кейінгі гаскондық герцогтарға қатысты деп санаса, бұл патронимика негізінде ақылға қонымды болып көрінеді, онда генеалогияны оңай құрастыруға болады. Ол Санчо, Сегуин, Сентуль және Гарсияның (Гарсанд) әкесі болды. Оның барлық ұлдары бір мезгілде Гасконияны басқарып келді, 819 жылы Тулузаның Беренгармен шайқаста қаза тапқан Гарсиядан басқа. Оның Адалрик есімді тағы бір ұлы болған шығар.
Lupo II (died 778) is the third attested historical duke of Gascony (dux Vasconum or princeps), appearing in history for the first time in 769. His ancestry is subject to scholarly debate. In 769, a final rising of the Aquitanians against Charlemagne and Carloman was put down and the rebel, Hunald II, was forced to flee to the court of Lupo in Gascony. Lupo had thitherto been his ally, lending him Gascon troops. Lupo, however, did not desire to bring down upon himself the wrath of the Frankish kings and handed Hunald, along with his wife, over to Charlemagne. He himself did homage for his province, recognising Charlemagne's suzerainty. Lupo may have been a Basque, but perhaps a Frank or Roman (Aquitanian). The name Lupo ("wolf", otsoa in Basque) is a well attested totemic first name and surname widely spread across the whole Basque ethnic area in the early Middle Ages. He may have been a royal appointment of Pepin III (in 768), but he may have been elected duke by the people. The extent of his territory is unknown. He may have ruled all of Aquitaine after 769, but that is not likely. His Gascony did border the Agenais and its northern border seems to have been the Garonne. Bordeaux was not under his control, but that of a separate line of Carolingian appointed counts. His power may or may not have extended to the Pyrenees, but the trans Pyrenean Basques were also under Carolingian suzerainty, as seen by Einhard's reference to Basque perfidia (treachery) at Roncesvalles. This region may have been part of Lupo's realm. Lupo has nevertheless been implicated by some historians in the ambush of Roland. He died probably in 778. His relationship to the previous dukes of Aquitaine Vasconia and his successors is unclear. If he is to be regarded as related to subsequent Gascon dukes, which seems reasonable on the basis of patronymics, a genealogy can easily be constructed. He was the father of Sancho, Seguin, Centule and García (Garsand). All of his sons ruled Gascony at one time or another, except García, who died in battle with Berengar of Toulouse in 819. He may have had another son named Adalric, who was active in the reign of Chorso of Toulouse.