Кіріспе

Аляскацефале - қазіргі Алясканың солтүстігінде, кесек мезгілінің Кампан кезеңінде өмір сүрген, құптан басындағы, өсімдік жейтін орнитосхиандық динозаврлар тобының жойылған туысы. Бұл тұқым Арктикадағы белгілі аз сандағы динозаврлардың бірі болып табылады және ол Prince Creek формациясында табылды, онда кәдімгідей қазбалар сақталған. 1999 жылы табылған жалғыз белгілі үлгі - сквамозалық сүйек, кейіннен 2005 жылы сипатталды. Алайда, Alaskacephale келесі жылға дейін ресми түрде аталмаған. Аляскацефаль, оның қалдықтарының жоқ болуына байланысты, аз танымал. Осыған қарамастан, бас сүйегінің сүйектері пакицефалозавр екенін дәлелдейді. Кейінгі филогенетикалық талдаулар оның Пачицефалозаврдың жақын туысы болғанын көрсетеді. Алайда, Аляскацефаль басқа тұқымдардан екі қатардағы түйіндерімен ерекшеленеді. Принс-Крик формациясында әр түрлі окаменелілер бар, олардың көбі бұрын белгілі болған басқа ларамидтік таксондарға ұқсас. Аляскацефаль кератопсиялық Пахиринзавр, орнитопод Эдмонтозавр және тираннозавр Нануксавр сияқты сүтқоректілермен бірге өмір сүрді.

Ашылуы және атауы

1999 жылы Аляска университетінің экспедициясы кезінде Алясканың Солтүстік Слоп би ауданындағы Колвилл өзенінің жағалауындағы жарлардан оқшауланған пачицефалозавр сквамозалы табылды. Бұл аймақтан алынған қабаттар (тастар) соңғы Кампань дәуірі (72 71 млн. жыл бұрын) Принс-Крик формациясынан шыққан. Кейін ол Аляска университетінің мұражайында сақталған. 2005 жылы Роланд Ганглофф және оның әріптестері Пачицефалозаврға жақын пачицефалозаврға жататын деп сипаттаған.

Сипаттама

Голотиптің өлшемдері A. gangloffi Pachycephalosaurus wyomingensis-тің жартысы немесе Prenocephale-нің төрттен үш бөлігі мөлшерінде және Sphaerotholus және Foraminacephale-мен бірдей мөлшерде болғандығын көрсетеді. Бұл Аляскацефаланы ең кіші пачицефалозаврлардың біріне айналдырады. Соңғы пахицефалозаврлар қаз-қалпында қаз-қалпында жойылып кеткен, соңғы тірі қалған тұқымы Пахицефалозаврдың өзі. Алайда 2020 жылғы кладистік талдау гетеродонтозавридтерді топтың ерте буыны ретінде қалпына келтірді, бұл пахицефалозаврлардың дәуірін ерте юра дәуіріне дейін ұзартады. Қазіргі уақытта пахицефалозаврлар оны және алып мүйізді кератопсиандарды қамтитын үлкен топтың бөлігі ретінде танылған. Пачицефалозавриналар тұқымдасына кіретін Пачицефалозаврини тайпасына Аляскацефале, Пачицефалозавр, кейбір филогенетикалық талдауларға сәйкес Стигимолох, Дракорекс және Сфаэротолус жатады. Пачицефалозаврлар Азиядан тараған, бірақ кейін Солтүстік Американы отарлаған. Бұл кладтың азиялық мүшелері Солтүстік Америка тұқымдастарына қарағанда базальды, олар көбірек алынған сипаттамаларды алады. Пачицефалозаврини - Пачицефалозаврияның ең озық тобы, Солтүстік Америка мүшелерінен тұрады. Төменде Evans және басқалар, 2021 жылғы кладаграмма.

Палеоорталық

Аляскацефале Кампан кезеңінің соңғы аралығында көптеген басқа динозаврлармен бірге өмір сүрді. 80°85°С палеоширотта өмір сүрген Аляскакефале басқа динозаврлардың басым көпшілігіне ұқсамайтын климаттық экстремалды жағдайда өмір сүрді. Солтүстік ортаның температурасы жылы айларда шамамен 10 - 12 °C, ал суық айларда шамамен 2 °C ± 3,9 °C аралығында болады. Сонымен қатар, қоршаған ортада қыста 120 күн бойы жарықсыз жағдай сақталған. Қазіргі кездегі үлкен өсімдіктермен қоректенетін Эдмонтозавр мен Пахиринзаврдан айырмашылығы, олар тиісінше жағалаудағы жазық және биік жерлерді артық көрген, Нануксавр Принс Крик пейзажының барлық жерінде кең таралған сияқты. аталмаған ламбеозавр, аталмаған тескелозавр (паркозавр мен тескелозаврға ұқсас деп айтылады), аталмаған ордромин (ородромеусқа ұқсас деп айтылады), пахиринозавр пероторумы, тираннозавр Нануксавр, күмәнді троодон тұқымдасына жататын ірі троодонтид, дромеозавр, дромаеозавр Ричардоэстезия (R. isosceles-ке ұқсас), аталмаған сауроннитохолестин, аталмаған орнитомимозавр және бірнеше құс. Сонымен қатар, бірнеше сүтқоректілер, соның ішінде метатериялық Unnuakomys, еутериялық Gypsonictops, атын атамаған және атын атаған көпқұмырсқалы, соңғысы Cimolodon, және ақыр соңында белгісіз сумкалы. Қызықтысы, осы тіршілік ортасының салқын жағдайларына байланысты, көптеген жалпы эктотермиялық кладтар Принс Крик формациясында толықтай жоқ, бұл осы экстремалды ендіктерде өскен барлық жануарлар белгілі бір дәрежеде эндотермиялық болғандығын көрсетеді.