Кіріспе

"Сүйектерді айналдырамын" - американдық жазушы Фриц Лейбердің фантастикалық повесі, онда кейіпкер Өліммен құмар ойындар ойнайды. Алғаш рет Харлан Эллисонның "Қолайсыз көріністер" романында жарық көрген ол Хьюго сыйлығы мен "Набула" сыйлығының ең үздік новелласы жүлдесін иеленді. Бұл әңгіме Сара Л. Томсонның балалар кітабы ретінде жазылған, Дэвид Виснер суреттеген және 2004 жылы Milk and Cookies Press баспасында жарық көрген.

Қорытынды

Джо Слаттермилл - кедей кенші, оның үйдегі өмірі ешқашан аяқталмайтын күйзелістің көзі болып табылады. Оның әйелі нан пісіріп, отбасының табысын көтереді, ал қарт анасы олармен бірге тұрады және оның өмір салтын үнемі мақұлдамайды. Оның жалғыз жолы - кез-келген уақытта жергілікті құмар ойын залдарына барып, ақшасын жоғалтып, мас болып, жезөкшелермен жыныстық қатынасқа түседі. Соңғы сапарында ол "The Boneyard" атты жаңа клубтың ашылғанын біліп, оны сынап көруге шешім қабылдайды. Джо аса жақсы лақтыратын, әрі құлаққа кез келген санды шығара алатын. Ол жоғары ставкалы құмар ойынына қатысып, бұл талантын бірнеше мың доллар ұтып алу үшін пайдаланады. Бұл адам басқа ойыншыларды өзінің дәлдікпен лақтыратын брендімен банкротқа ұшыратады, ал Джо кездейсоқ екі есе алтыны лақтырып, барлық ақшасын жоғалтады. Алайда ойынды осы сәтте тоқтатудың орнына, Үлкен ойыншы өзінің барлық ұтыстарын, сонымен қатар бүкіл әлемді және оның ішіндегі барлық нәрсені Джоның өмірі мен жаны үшін ойнауға ұсынады. Енді Джо өлімнің тәндік түріне қарсы тұрғанына сенді. Джо құлақты лақтырып, жылан көзді алады, бұл ойынды жоғалтады. Ол үстелге секіріп, өзін-өзі өлтіруге дайындалады, өйткені ол қатты ыстыққа толы терең шахтаға кіретін жол екенін біледі, бірақ оның орнына үлкен құмар ойыншыны жеңеді. Соңғысының денесі соққы кезінде ыдырап кетеді және Джо клубтан шығарылады, бірақ ол бұған дейін бірнеше казино фишкаларын ұрлауға тырысады. Жол бойында ол Үлкен құмар ойыншының бас сүйегінің бір бөлігін ұстап тұрғанын байқайды, ол күдікті түрде пісірілген нанға ұқсайды. Тамақ татып көргенде, ол нанды наннан жасалғанын біледі және әйелі оның кеткен кезде пешке салып жатқан үлкен құмар ойыншының бас сүйегі мен қабырғасының пішініне ұқсас нандарды еске алады. Ол өзінің осы қарсыласын өзін қорлау үшін жаратқанын түсінеді. Ұрланған фишкалар - асханалық офталар екені анықталды, әрқайсысына басылған айқышпен дәлелденді. Енді ол әйеліне тәуелді емес, қалтасына тамақ толтырып, "бұрынғыдай алыс жолға" қайтады.

Қабылдау

Алгис Будрис "Сүйектерді айналдырамын" атты әңгімені "өте тиімді" деп атады.