Кіріспе

Шымкенттік шұбар (Microtus canicaudus) - шұбар тұқымдасына жататын кеміргіш. Бұл жануарлар олардың орташа өлшемді түріне жатады. Алғаш рет 1895 жылы жиналған, ол Уилламет аңғарының эндемигі, Орегон, және Кларк округі, Вашингтон, Солтүстік Американың Тынық мұхитының солтүстік-батысы аймағында. Тарихи тұрғыдан алғанда, олар аңғардың далалық аймақтарында кездесті және осы аумақтардың көпшілігі ауыл шаруашылығы мақсатында қайта өңделгенімен, бұл жануарлар әлі де кең таралған. Белгісіз себептермен кез келген аймақта құс тұқымдасының тығыздығы мезгіл-мезгілден және жыл сайын айтарлықтай өзгеруі мүмкін. Оларды соғалар, қасқырлар, ет жейтін сүтқоректілер, ал олардың паразиттері - бүркіттер мен құйрықтар. Бұл құсқұстар ұялар мен күрделі туннельдер желілерін жасайды, кейде олар басқа ұяшықтармен бөліседі. Табиғи өмір сүруі туралы біліміміз аз, өйткені олар тұзаққа түсіп кетпейді.

Таксономия

Ғалымдар сұр құйрықты құсқұртты Microtus canicaudus деп атайды. Микротус жалпы атауы ежелгі грек тіліндегі μικρός (кіші) және ος (құлақ) сөзінен шыққан. Каникауд түрінің атауы латын тіліндегі canens (сұр) және cauda (құйрық) сөздерінің бірі. Қасқыр құйрықты құсқұйрықты алғаш рет 1897 жылы Геррит С. Миллер Вашингтон биологиялық қоғамының іс қағаздарында сипаттады. 1895 жылы 1 желтоқсанда Б. Бретхертон Орегон штатының Маккой қаласында жинаған. Миллер алғашқы зерттеуде типтік үлгі мен тағы он бір үлгіге қатысты. Оның коллекциясынан екі дананы Бивертоннан алған. Маккойдан жиналған қалған үлгілер К. Харт Мерриамның басшылығымен АҚШ Ұлттық музейінің биологиялық зерттеуінің бір бөлігі болды. Сұр құйрықты құсқұйрық - монотиптік, бірақ Колумбия өзенінің екі жағында алынған үлгілер арасында кейбір айырмашылықтар бар. Бұл тау құсқұйрығы (Microtus montanus) немесе Таунсенд құсқұйрығы (M. townsendii) туысы болып көрінеді. Ол 1951 жылы Холл мен Келсонмен тау құсқынының географиялық расасы немесе түршігі ретінде жіктелді, бірақ зертханалық талдаулар, соның ішінде электрофорез және кариотиптік бағалаулар кейіннен олардың екі бөлек түр екенін растады. Тау құсқұйрығы мен сұр құсқұйрықтың кариотиптері гомология жағынан 6 автосомалық 22 тармақтың 6-сында бір-біріне ұқсамайды. Х хромосомалары мен автосомалары арасында гетерохроматиннің мөлшері мен таралуы да әртүрлі. Екі түрдің де аллопатриялық ерекшеліктері бар, бірақ олар бір-бірімен жалғаспайды.

Сипаттама

Сұр құйрықты құс - бұл жалпы құс үшін өлшем диапазонының ортасында орналасқан кішкентай сүтқоректі. Арқасындағы жүн сарғыш қоңыр немесе сарғыш сұр түсті. Олардың құйрығы қысқа, жоғары жағынан қара немесе қоңыр, төменгі жағынан сұр түсті. Жас балапандардың терісі сұр, ал артқы жағы қараңғы, "сары" түске ие. Жас балапандардың аяқтары қараңғы, құйрығы сұр, қара жолақпен. Олар тау құсқұсына ұқсас, бірақ түбі сарғыш және құйрығы сұр. Жалпы ұзындығы өлшенген үлгі үлгісі. Құйрық омыртқалары мен артқы аяқ өлшенді. Аяқ өлшемі мен құлақтары Әр жағында жоғарғы және төменгі қисайғыш және үш жоғарғы және төменгі молярлар бар, барлығы 16 тіс. Сұр құйрықты құсқұйрықтар Таунсенд құсқұйрығымен (M. townsendii) симпатриялық, олармен көптеген ұқсастықтар бар. Олар сыртқы келбеті бойынша ажыратылады, өйткені Таунсендтің құсқұйрығы қараңғы түске, ұзын құйрыққа және қатты ауыз қуысының құрылысындағы айырмашылықтарға ие. Сұр құйрықты және таулық құсқұстар қатты ауыз құрылысының кейбір аспектілерінде, әсіресе қисайған бұрыштарында да ерекшеленеді. Қаңқа құйрықты құсқұйрық (Microtus oregoni) да өз географиялық кеңістігін бөліседі. Қасқыр құйрықты құсқұрттың дене бітімі мықтырақ, көздері үлкен және жоғарғы тіс тістерінде кейбір айырмашылықтар бар.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Сұр құйрықты құсқұйрық Орегон штатының Уилламет аңғарында және Вашингтон штатының Кларк округіне тән. Орегондағы оның ауқымы солтүстіктегі Скаппуз мен Грешемнен Уилламет алқабы арқылы Юджиннің айналасына дейін созылады. Каскад тауларының шығысында тіршілік ететін түрлер туралы мәліметтер күмән тудырады. Көк құйрықты құсшаңдар ауыл шаруашылығы аймақтарында таралған: олар жайылымдарда, шөп егіс алқаптарында, астық егіс алқаптарында және бұзылған мекендерде кездеседі. Бұрын олар аңғардың шөпті далаларында өмір сүрген. Бұл далаларды жыл сайын америкалықтар өртеп жіберген, бұл құсқұрттардың популяциясына әсер еткенін білмейтін. Вернон Орландо Бейли Уилламет алқабын Өткінші аймақтың ылғалды бөлігінің бөлігі ретінде сипаттайды. Жыл сайын жауын-шашын көптеп қыста түседі. Өзендік айналадағы төбелерге қарағанда жылырақ және құрғақ, ормандылығы аз және ауыл шаруашылығына қолайлы. 1901 жылы зоолог Эдмунд Хеллер Маккойға барып, онда сұр құйрықты құсқұрттың үлгі үлгісі жиналған болатын. Оның саяхат туралы баяндамасын Даниэль Жиро Эллиот, атап айтқанда, сұр құйрықты құс мекендейтін жерді атап өтті. Хеллер МакКойдың айналасындағы аймақты "Бивертонмен бірдей ел ретінде сипаттады, бірақ көбірек деңгейлі және орманды. Жағалауға 15 шақырымдай қашықтықта. Кей жерлерде Дуглас шыршасының ормандары бар, бірақ жері негізінен ашық және шөпті. Ақ дуалы және бірнеше сары қарағай да кездеседі, және аймақ мен Beaverton қарағанда ауысу болды деп бағалайды тиіс. " Ол Бивертонды былай деп сипаттады: "төмен және дөңгелек, бірақ қалаға жақын маңдағы төбелер мүлдем жоқ. Ағаштан жасалған жер жасыл қарағай (Pinus jeffreyi), Дуглас шыршасы (Pseudotsuga taxifolia), ақ дуб (Quercus zarryana) және т.б. орманмен жабылған. Топырақ негізінен қара саздан тұрады, тек биік жерлері көбінесе саздан тұрады. Бұл аймақ, айқын түрде, сары қарағай мен ақ еменнің болуынан көрінетіндей, өсімдіктер сипаты бойынша ауыспалы". Өтпелі аймақты сұр құйрықты құйрықты құйрықпен бөлісетін сүтқоректілерге мыналар жатады: Рузвельт бұғысы, Колумбиялық қара құйрықты бұғы, Колумбиялық ақ құйрықты бұғы, Вашингтон қоян, щетка қоян, күміс сұр саян, Дуглас саян, Таунсендтің шұбарқұйрығы, Дугластың жер саян, Орегонның ұшқыр саян, қараңғы ағаш тышқан, қызыл бұғы тышқан, Калифорнияның қызыл арқалы тышқан, қызыл ағаш құйрығы, ақ аяқты фенакомы, Таунсендтің, Орегонның жырқылаушы тышқан, тау бобрасы (Aplodontia rufa), салушы тышқандар, соның ішінде Запупс принсі және Запусс тратус, Камастың қалталы құйрығы, Мазама қалталы құйрығы және солтүстік-батыстағы жағалаулық мысық (Lynx rufus fasciatus). Аудандағы құстарға: саздық, Орегондық, жолақты құлан, Калифорниялық пигмей өгіз, Харристің шыршасы, солтүстік шыршасы, Льюис шыршасы, Вокс жылдамдығы, Стеллердің жарғағы, Таунсендтің шыршасы, батыс қысқы шыршасы, Калифорниялық көбелек, Орегондық шымтезек, қасқырлы шымтезек, шыршалы, батыс алтын тәжді патша және қара баслы шымтезек жатады.

Мінез-құлық

Қаңқа құйрықты құсқарлар - бұршақ қазған кеміргіштер. Олар жер бетінде, ағаш астында, тастап кеткен жабдықтар мен басқа да ауыл шаруашылығы қалдықтарының астында ұя салады. Олар Кама кестесіндей торлар желісін пайдаланады. Бұл туннельдер олардың кеңістігінде жиі кездесетін ылғал кезінде баспана беру үшін салынған. Құрлар суға толғанда, құрғақ жерлерге жүзіп барады. Егер желілер толығымен суға батып кетсе, олар биік жерлерге қарай жүреді. Су басуы мүмкін аймақтарда құрғақ қоршау бағаналарына жиналған 20-30 құс табылған. Олар жақындағанда, жақын маңдағы қауіпсіз жерге жүзіп барады. Туннельдер қиылысатын жерлерде, олар кейде ұзындықпен кеңдікпен тереңдікпен орталықтарды құрады. Жабайы аңдарды тірідей ұстау қиын, өйткені олар айналадағы тұзақтарға кіруі мүмкін емес. Ең тиімді тұзақтар жиі қолданылатын ұшып-қону жолақтарымен жабық орналасады, сондықтан құстар тікелей соларға түседі. Құс туралы білгенімізді көбінесе оларды тұтқында бақылап білгенімізден білеміз.

Экология

+ Сұр құйрықты құсқұстардың өсуі мен дамуыЕркекЕркекЖанасыЖан (жума) СалмағыҰзындығыҰзындығы16. 0 г (0. 21 унция) 68, 7 мм (2. 70 дюйм) 5,5 г (0. 19 унция) 66 мм (2. 6 дюйм) 211 г (0. 39 унция) 97, 5 мм (3. 84 дюйм) 10, 3 г (0. 36 унция) 92, 2 мм (3. 63 унция) 316, 5 г (0. 58 унция) 117 мм (4. 6 инция) 15, 2 г (0. 54 унция) 114, 8 мм (4. 52 унция) 421, 0 г (0. 74 унция) 129, 5 мм (5. 10 унция) 19, 3 г (0. 68 унция) 24 мм (0. 94 унция) 524, 6 г (0. 87 унция) 136, 9 мм (5. 39 унция) 21,3 г (0. 75 г) 129, 1 (5. 62 унция) 1 (0. 92 унция) 140, 9 мм (5. 552 унция) 2,2 г (0. 782 унция) 132, 2 мм (0. 82 унция) репродуктивті әдеттерге негізделген құсқұстардың ұрықтығы туралы (5. 82, 82 унция) 5. 822, 3 мм (0. 8 унция) Тұтқында әйел құс 18 күндік, салмағы тек қана көбейе алады. Бұл жас аналықтардың ұрығы үлкен ұрық, кіші салмақты жаңа туған нәрестелер және жаңа туған нәрестелердің өмір сүру деңгейінің төмендеуіне әкеледі. Жүктілік мерзімі 21-23 күн. Жаңа туған нәрестелердің салмағы шамамен 4,5 кг. Қалың құйрықты құс қаншалықты жиі көбейеді, белгісіз. Көбею жыл бойы жүреді. Қасқыр құйрықты құс туыстарын таныстығына қарай таниды. Зертханада бір-бірімен таныс сұр құйрықты құстар бейтаныс құстарға қарағанда аз ұрық шығарады. Туыс туысқан құс жұптасқанда, туыс емес адамдардан гөрі, құс ұлдары аз өмір сүреді. Табиғи өмір сүретін сұр құйрықты құсқұрттың негізгі азығы - шөп, кловер, жабайы пияз және жалған көкпар. Жарияланған мәлімдемелерде құсқұрттардың барлық нәрсені жейтіндігі туралы анықтама немесе дәлел жоқ. Қазір сұр құйрықты құсқұйрықтардың таралуы туралы айтылса да, Бейли олардың өте сирек кездесетінін және аз ғана үлгілері бар екенін айтты. Ол сондай-ақ олардың Каскадтардың шығысында болғанын мәлімдеді, бірақ кейінгі билік оны жоққа шығарды. Олардың халық тығыздығы жыл бойы айтарлықтай өзгеріп отырады. Бұл жерде халық тығыздығын есептеу үшін көп дерек жоқ, бірақ бақылаудағы зерттеулер бойынша бір айлық шамасы 600-ге жуық жануар бар.

Адамдармен қарым-қатынас

Сей құйрықты құсқұйрықтар зертханалық зерттеулерде қолданылған. Олар Вилламет аңғарының топырағында жетіспейтін селен сияқты минералдық жетіспеушіліктің әсерін зерттеу үшін пайдаланылды. Олар сондай-ақ мал азығының түрлендіруі, соның ішінде азықты ферментациялау арқылы алдын ала өңдеу, азықтағы дәндерді өсіру және ластанған азықтан радиоактивті изотоптарды тазалау бойынша зерттеулерде пайдаланылды. Қалың құйрықты құс өз аумағында өте көп болады, сондықтан адамдар оларды бақылауға шаралар қабылдауы мүмкін. Оларды тұтқындау қиын.

Қорғау мәртебесі

IUCN (Халықаралық табиғат қорғау одағы) көкқұйрықты құсқұйрықты "ең аз алаңдаушылық туғызатын" деп санаған. Бұл жалпыға ортақ түрге ешқандай қауіп төндірілмеген. Оның таралу аймағы шектеулі (20000 км2-ден аз), ол ауыл шаруашылығы ортасында өркендейді, сондықтан мұндай мақсаттар үшін жерді қайта өңдеу проблемалық емес. Бұл түрді NatureServe қауіпсіз деп санаған.