Кіріспе

Австралиялық суретші (2006 жылы қайтыс болды) Минни Пверл (сонымен қатар Минни Пурла немесе Минни Моторкар Апверл; Солтүстік Территорияның Алис-Спрингс қаласының солтүстік-шығысында. Бұл Сандовер деп аталатын кең аймақтың бөлігі, онда шамамен 20 түпкүлді қоныстар бар және оның орталығы Сандовер өзенінде орналасқан. Минни Утопия станциясының дәстүрлі иелерінің бірі болды, ол 1980 жылы жерді иелену туралы жерлестердің жері туралы мәлімдемесі бойынша танылды; Осылайша "Минни" суретшінің атындағы элемент, ол ерекше оның. Миннидің туған күніне қатысты болжамдар әртүрлі. Викторияның Ұлттық галереясы шамамен 1915 жылды болжайды; жаңа МакКаллочтың Австралия өнерінің энциклопедиясы 1922 жылды болжайды; Элизабет Фортескьюның "Утопия өнері" атты биографиялық очеркі 1910 және 1920 жылдар аралығында диапазонды ұсынады. Бұл белгісіздік, өйткені жергілікті австралиялықтар көбінесе басқа оқиғалармен салыстыра отырып, туған күндерін бағалайды, әсіресе еуропалық австралиялықтармен байланысқа дейін туғандар үшін. Минни алты баланың бірі болды және үш әпкесі болды: Молли, 1920 жылы туған, Эмили, 1922 жылы туған және Галя, 1930 жылдары туған. Бір дереккөздің айтуынша, Джек Вейр пасторальдық станцияның иесі болған. Ол жергілікті суретші Барбара Уэйр болды. Барбара Уэйр ұрланған ұрпақтың бірі болды. Тоғыз жасында оны отбасынан күштеп алып кетеді, олар оны өлтірді деп ойлады. Отбасы 1960-шы жылдардың соңында қайта қосылды, бірақ Барбара Миннимен тығыз байланыс орнатпады. Барбара Мервин Торреске үйленді, 2000 жылы алты баласы мен он үш немересі болды. Минни күйеуі "Моторкар" Джим Нгаламен тағы алты балаға ие болды. Оның немерелері 1993 жылы жеке өнер галереясы DACOU-ны құрған Фред Торрес пен суретші Тереза Пурла (немесе Пверле) болды. Минни 1999 жылдың соңында сурет салуды бастады. 2000 жылдары ол Утопияның ең үлкен қауымдастығы Альпаррада немесе Урультьяда (сонымен қатар Иррультьяда, қайтадан Сандовер аймағында) өмір сүрген деп хабарланды. Глория мен Кэтлин Петьярре (немесе Питжара) суретшілерінің анасы Мэгги Пверлден басқа барлық әпкелері одан ұзақ өмір сүрді. 1981 жылы Утопияда батик бұйымдарын жасайтын 50 суретші болды; 88 суретші Орталық Австралияның аборигендік медиа қауымдастығының қолдауымен ірі жобаға қатысты. 2000 жылы Минни қызы Барбараның Аделаидадағы шеберханада картинасын аяқтауын күтіп, сурет салуға бел буғанда, қабылдауы бірден оң болды: сол жылы Мельбурнның Флиндерс-Лейн галереясында өзінің алғашқы жеке көрмесі болды. Оның "Авелье Атновенгерп 2" картинасы 2005 жылғы байқауда көрінген. Ол 2004 жылы Австралияның ең көп жиналатын 50 суретшісінің бірі ретінде аталды. 2000-2006 жылдар аралығында жеке галереяларда Миннидің көптеген топтық және жеке көрмелері болды. Бұлардың ішінде 2003 және 2005 жылдары Батыс Австралиядағы Япинка галереясында, 2000 және 2002 жылдары Аделаидадағы Дакоу галереясында, 2000 және 2002 жылдар аралығында және 2006 жылы Сиднейдегі Галерея Сава және Мельбурндағы Флиндерс Лейн галереясында көрмелер болды. Соңғысы оның үш әпкесімен бірлескен көрме болды, олардың барлығы өздерінің суретшілері. Оның ең танымал суретшісі Эмили Кнгваррейе болды, оның "Жердің жаратылуы" картинасы 2007 жылы 1 миллион доллардан астамға сатылды, бұл Австралияның жергілікті суретшісінің картинасына төленген баға бойынша рекорд орнатты. Минниден айырмашылығы, Эмили Утопиядағы батик қозғалысының алғашқы кезеңінде белсенді қатысқан. Минниге (Эмилиге ұқсап) шығармалар шығару үшін үлкен қысым жасалды. Басқалар оның сурет салуына қысым жасағанымен қатар, ақпарат құралдарында Миннидің атымен саудаға шығарылған суреттердің кейбірін ол мүлдем жасаған жоқ деп айтылды.

Сурет салу стилі

Минни стилі стильді болды, және "смелый" және "жиі" түсімен сипатталады, ол үлкен еркіндікпен орындалды. Брисбен суретшісі және галереялық Майкл Этер оның жұмысын Эмилидің жұмысына ғана емес, сонымен қатар Австралиялық абстрактіл импрессионист суретшісі Тони Таксонға теңеген. Миннидің суреттерінде екі негізгі дизайн тақырыбы бар. Біріншісі - әйелдер рәсімдерінде қолданылатын дене бояуларының дизайнын бейнелейтін, еркін ағып жатқан және параллель сызықтар. Бір рецензент бұл дизайндарды "кең, жарық беретін ағып жатқан сызықтар мен шеңберлер" деп сипаттады.

Мұра

Миннидің өнері NSW, Оңтүстік Австралия, Виктория және Квинсленд өнер галереясының көркемсурет галереясы сияқты ірі қоғамдық коллекцияларға тез қосылды. Кейін оның жұмыстары дизайнерлік кілемдер сериясының негізін құрды және әпкелерінің суреттерімен бірге өнер сыншысы Бенджамин Геноккионың "Долларлық арман" кітабының мұқабасын суреттеп берді. Өнер сатушы Хэнк Эбс "пәктіктің" туындысы деп сипаттаған Миннидің суреттері 2005 жылы әдетте 5000 долларға сатылды; сол кезде екінші реттік нарықта ең жоғары баға 43 000 доллар болды. 21 ғасырдың алғашқы онжылдығында орталық және батыс шөлдердегі суреттерге үстемдік еткен Эмили Кнгваррей сияқты әйелдердің бірі Минни Австралияның ең танымал жергілікті суретшілерінің бірі болып саналады, оның жұмысы "базарға жеткіліксіз болды".