Кіріспе
Алжирлік суфи және алауиялық орденнің негізін қалаушы (1869 1934) Ахмад әл-Алави (1869 14 шілде 1934), толық атауы Абу әл-Аббас Ахмад ибн Мустафа ибн Алива, әл-Алауи әл-Мустагханими (أبو العباس أحمد بن مصطفى بن عليوة المعروف بالعلاوي المستغانمي) деп аталады, ол өз sufi ордасын құрған алжирлік суфи шейх болды.
Ahmad al Alawi (1869 – 14 July 1934), in full Abū al ʿAbbās Aḥmad ibn Muṣṭafā ibn ʿAlīwa, known as al ʿAlāwī al Mustaghānimī (أبو العباس أحمد بن مصطفى بن عليوة المعروف بالعلاوي المستغانمي), was an Algerian Sufi Sheikh who founded his own Sufi order, called the Alawiyya.
Өмірбаян
Шейх Ахмад әл-Алави 1869 жылы Мостаганем қаласында дүниеге келген. Оны үйде әкесі оқытты. 1886 жылы әкесі қайтыс болғаннан бастап 1894 жылға дейін Мостаганемде жұмыс істеді. 1894 жылы Мароккоға барып, он бес жыл бойы Даркави шейхінің Мұхаммед әл-Буздидің соңынан ерді. 1909 жылы әл-Бүзидидің өлімінен кейін шейх Әл-Алави Мостаганемге оралды, онда ол алдымен Дарқауияны таратты, содан кейін (1914 жылы) өзінің ордені болды, ол Мұхаммедтің күйеу баласы Әлидің құрметіне Алауия деп аталды, ол оған аян арқылы көрінді және оған жаңа ордені үшін осы атауды берді.
Ұстазы
Әл-Алауи классикалық Дарқауи Шадхили дәстүріндегі суфи шейх болды, бірақ оның тәртібі хальваның жүйелі практикасын қолдануда және Алла Тағаланың Жоғарғы Атын шақыруға ерекше мән беруде қалыптан біршама ерекшеленді. Классикалық суфи шейх болудан басқа, әл-Алауи қазіргі заманғы алжирліктердің проблемаларын заманауи әдістерді қолдану арқылы шешті. Ол суфилік тақырыптар бойынша өлеңдер мен кітаптар жазды, сондай-ақ екі апталық газетті басқарды: 1912 жылы қысқа өмір сүрген Lisan al Din (Иман тілі) және 1926 жылы ұзақ өмір сүрген Al balagh al jazairi (Алжир хабаршысы). Әл-Алауи ислам мен заманауилықты үйлестіруге тырысты. Бір жағынан ол батыстықтандыруды сынға алды, ол символикалық деңгейде де (эголық байланысқа әкелетін батыс киімдерін қабылдауға кедергі келтіру арқылы) және практикалық деңгейде (алжирлік мұсылмандар арасында алкогольді тұтынудың өсуіне шабуыл жасау арқылы). Екінші жағынан, ол өз ізбасарларын балаларды француз тілін үйрену үшін мектепке жіберуге шақырды, тіпті Құранды француз және бербер тілдеріне аударуды қолдай бастады, бұл сол кездегі ең қарама-қайшылықты ұстаным болды. Әл-Алауи исламдағы фундаменталистік экстремизмді де, Түркияда Кемаль Ататүрктің үлгісі болған зайырлы модернизмді де сынға алды. Оның пікірінше, заманауи заманның қиындықтарына жауап ретінде дәстүрлі және рухани исламның ілімдері мен үрдістері қарастырылды. Әл-Алауи христиандарға ерекше құрмет көрсетіп, кейбір жағынан дінаралық диалогтың алғашқы практиканты болғанымен, христиандарға айтқан хабарының басты бөлігі - егер олар үштік және инкарнация ілімдерінен бас тартса, "бізді ештеңе ажыратпайды" деген болатын. Оның ізбасарларының үлкен көлемін классикалық суфизмнің заманауи мәселелерге қатысуымен, алжирлік және француздық көптеген көздер сөйлейтін харизмасымен біріктіруге болады. Әл-Алауидің француз дәрігері Марсель Карре шейх әл-Алауимен алғашқы кездесуі туралы былай деп жазды: "Менің назарымды бірден оның Мәсіхке ұқсағаны аударды".
In addition to being a classic Sufi shaykh, al Alawi addressed the problems of modern Algerians using modern methods. He wrote poetry and books on established Sufi topics, and founded and directed two weekly newspapers, the short lived Lisan al Din (Language of Faith) in 1912, and the longer lived Al balagh al jazairi (Algerian Messenger) in 1926. Al Alawi attempted to reconcile Islam and modernity. On the one hand, he criticized Westernization, both at a symbolic level (by discouraging the adoption of Western costumes that lead to ego attachment) and at a practical level (by attacking the growing consumption of alcohol among Algerian Muslims). On the other hand, he encouraged his followers to send their children to school to learn French, and even favored the translation of the Koran into French and Berber for the sake of making it more accessible, a position that was at that time most controversial. Al Alawi was critical of both fundamentalist extremism in Islam as well as secularist modernism, typified in Turkey by Kemal Atatürk. For him, the answers to the challenges of modernity were the doctrines and practices of traditional and spiritual Islam and the rites of religion had no other purpose than to cause the "Remembrance of God". Although al Alawi showed unusual respect for Christians, and was in some ways an early practitioner of inter religious dialogue, the centerpiece of his message to Christians was that if only they would abandon the doctrines of the trinity and of incarnation "nothing would then separate us." The great size of his following may be explained by the combination of classic Sufism with engagement in contemporary issues, combined with his charisma, to which many sources, both Algerian and French, speak. Al Alawi's French physician, Marcel Carret, wrote of his first meeting with Sheikh al Alawi: "What immediately struck me was his resemblance to the face which is generally used to represent Christ."
Алауия
Алауия бүкіл Алжирде, сондай-ақ Мағрибтің басқа бөліктерінде шейх әл-Алауидің саяхаттары, уағыздауы және жазуы нәтижесінде және оның мукаддамдарының (өкілдерінің) қызметі арқылы тарады. 1934 жылы әл-Алауи қайтыс болған кезде ол ғасырдың ең танымал және ең әйгілі шейхтерінің біріне айналды және оған көптеген адамдар келді. Алауия Еуропадағы алғашқы суфилік ордендердің бірі болды, әсіресе Францияда алжирліктер мен Уэльстегі йемендер арасында. Шейх әл-Алауи өзі 1926 жылы Францияға барып, француз президенті қатысуымен жаңадан салынған Париждің Үлкен мешітінің ашылуы үшін алғашқы қауымдық дұғаға басшылық етті. Шейх әл-Алауи француз тілін жақсы білетін, бірақ сөйлеуге тартыншақ еді. Алавият тармағы Сирияның Дамаск қаласына дейін тарады, онда Мұхаммед әл Хашимиге рұқсат берілді, ол алавият тармағын бүкіл Левантқа таратты. 1930 жылы шейх Әл-Алауи Мостаганемдегі Кадири Бутчичи тариқасының шейх Сиди Әбу Мадянмен кездесті. Қазіргі уақытта олардың шежіресі ең қысқа, ол шейх әл-Алавиге байланысты. Қазіргі Бутчичи шейхы - Джамал әл-Кадири әл-Бутчичи. Алауи Ахмади тариқаты - Синай түбегіндегі екі көрнекті суфи тариқатының бірі. Бұл Jurah және оның айналасындағы аймақтарда, мысалы Шаббана, Дахир, Малафия және Шейх Зувеид аймақтарында таралған.