Кіріспе

Александр Ксавериевич Булатович (Алекса́ндр Ксаве́рьевич Булато́вич; 26 қыркүйек 1870 жыл 5 желтоқсан 1919 жыл) - орыс әскери офицері, Африканы зерттеуші, жазушы, иеромонах және Шығыс православиедегі imiaslavie қозғалысының жетекшісі.

Ерте өмір

Александр Орелдің ақсүйектер отбасында дүниеге келген, оның тегі орыс, белорус, француз, грузин және татар. Ол Царское Село лицейінде оқыды, содан кейін Гусар Лейб гвардиясының полкінде қызмет етті.

Әскери қызмет

1896 жылы ол Эфиопиядағы Ресейлік Қызыл Крест миссиясының мүшесі болды, онда ол Эфиопияның Негус Менелек II-нің сенімді адамы болды. Бұлатович кейіннен Рас-Велде Георгис Абое экспедициясына қосылды және Каффа провинциясының ғылыми сипаттамасын берген алғашқы еуропалық болды (Менелек II басып алған, онда Булатович армияның қатарында болды). Ол Омо өзенінің сағасына жеткен алғашқы еуропалық болды. Булатович атаған жерлердің арасында Николай II таулар тізбегі бар. Ол императордан өз құрметіне тау жотасына атау беруге рұқсат сұрады. Булатович Ресейге оралғаннан кейін Эфиопиядағы жұмысы үшін Ресей географиялық қоғамының күміс медалімен марапатталды және Лейб гвардиясы гусарларының poruchik (кейінгі ритмейстер) әскери дәрежесін алды. Санкт-Петербургте қызмет етті. 1903 жылы Кронштадттық Иоаннмен сөйлескеннен кейін ол армиядан кетіп, Грекиядағы Афон тауындағы әлдеқайда үлкен Санкт-Пантелеимон монастырының жанында Санкт-Андрейдің орыс скитінің монахына (кейіннен иеро схемалық монах) айналды. Ол тағы да Эфиопияға барып, онда орыс православиелік монастырдың құрылуына тырысты. Ол Антоний ата болып тағайындалып, иеромонах Антоний Булатович болып танылды. 1907 жылы ол схем монахы Иларион (Домрахов) жазған "Кавказ таулары туралы" кітабын оқығаннан кейін, орыс православие шіркеуіндегі imiaslavie қозғалысының жетекшілерінің бірі болды. 1913 жылы бұл қозғалысты ересектер деп жариялап, Ресей әскерлері таратып жібергенде, ол Санкт-Петербургте монахтардың мүддесін қорғап жүрді. Ол Имяславияны тану үшін күресті жалғастырды, оның догмаларын дәлелдейтін көптеген теологиялық кітаптар жариялады, Николай II-ге аудиенция алды және ақыр соңында өзі үшін және оның имяславяндық жолдастары үшін қандай да бір оңалтуды қамтамасыз етуге қол жеткізді. Олар шіркеудегі лауазымдарына өкінбестен қайта оралуға рұқсат етілді. 1914 жылы 28 тамызда Антоний Булатович Ресей армиясына әскери діни қызметкер ретінде кіруге рұқсат алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде отец Антоний діни қызметкер болып қана қоймай, "көп жағдайда жауынгерлерді шабуылға алып барды" және оған Георгий кресті берілді

Кейінгі өмірі

Соғыстан оралғаннан кейін ол Имяславия туралы талқылауға қатысты. 1918 жылдың қазан айында Ресей Православ шіркеуінің Киелі Синоды имаславтарға күнәларына өкінген жағдайда шіркеу қызметтеріне қатысуға рұқсат берген шешімін жойды. Бұл шешімге Мәскеу патриархы Тихон қол қойды. 1919 жылдың қаңтарында Антоний Булатович Киелі Синод пен Тихонмен қарым-қатынасын тоқтатты және Лебединкадағы отбасылық қожалығына оралды, онда ол кішкентай скит бастады және оқшау өмір сүрді. Ол кез келген азаматтық соғысқа қарсы болған.

Өлім

1919 жылы 6 желтоқсанның түні ол өлтірілді. Қатысушылар ақ армиядан немесе қызыл армиядан қашып кеткендер ме, әлде басқа ұрылар ма деген сұрақтар туындап отыр.

Булатович орыс әдебиетінде

Антоний Булатович, ең алдымен, Ильф пен Петровтың "Он екі орындық" романынан алынған "Гротесктік схема гусар Алексей Буланович" романының авторы болған. Ол сондай-ақ Валентин Пикулдың "Кемелдегі гусар" әңгімесінің батыры. Сонымен қатар ол Ричард Селтцердің "Батырдың аты" романының кейіпкері (Houghton Mifflin баспасында 1981 жылы жарық көрді). Романның толық мәтіні http://www. "Селцер" кітаптары. com/hero. html "Мазепа! "Әңгімелердің қабаттары" - Ричард Селтзердің Булатовичтің өміріне сүйене отырып жазған әңгімесі. Онлайн-деректер: https://medium. com/@seltzer 57387/mazepa 1d4173fea9dd деген атаудың қабаттары

Жазбалар

А. К. Булатович, Эфиопия орыс көзімен: Түрлі елдерде, 1896 1898 жыл, Рихард Селтцер аударған, 2000 жыл, http://www. "Селцер" кітаптары. com/russian - "иә" деп жауап береді. html А. К. Булатович, Меннелик ІІ әскерлерімен Рихард Селтцердің аудармасы http://www. "Селцер" кітаптары. әскерлері. html А. К. Булатович, "Энтотодан Баро өзеніне дейін" Рихард Селтцердің аудармасы http://www. "Селцер" кітаптары. com/entotto. html А. К. Булатович, Менің үшінші сапарым Эфиопияға, 1899 1900 Ричард Селтцер аударған http://www. "Селцер" кітаптары. com/thirdjourney. (Үшінші сапар) html- ті