Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александр Ксавериевич Булатович (Алекса́ндр Ксаве́рьевич Булато́вич; 26 қыркүйек 1870 жыл 5 желтоқсан 1919 жыл) - орыс әскери офицері, Африканы зерттеуші, жазушы, иеромонах және Шығыс православиедегі imiaslavie қозғалысының жетекшісі.
Alexander Ksaverievich Bulatovich (Алекса́ндр Ксаве́рьевич Булато́вич; 26 September 1870 – 5 December 1919) tonsured Hieroschemamonk Anthony (Иеросхимонах Антоний) was a Russian military officer, explorer of Africa, writer, hieromonk and the leader of the imiaslavie movement in Eastern Orthodox Christianity.
Ерте өмір
Александр Орелдің ақсүйектер отбасында дүниеге келген, оның тегі орыс, белорус, француз, грузин және татар. Ол Царское Село лицейінде оқыды, содан кейін Гусар Лейб гвардиясының полкінде қызмет етті.
Alexander was born to a family of Oryol nobility and was of Russian/Belarusian, French, Georgian, and Tatar descent. He studied in Tsarskoye Selo Lyceum, then served in the Hussar Leib Guard regiment.
Әскери қызмет
1896 жылы ол Эфиопиядағы Ресейлік Қызыл Крест миссиясының мүшесі болды, онда ол Эфиопияның Негус Менелек II-нің сенімді адамы болды. Бұлатович кейіннен Рас-Велде Георгис Абое экспедициясына қосылды және Каффа провинциясының ғылыми сипаттамасын берген алғашқы еуропалық болды (Менелек II басып алған, онда Булатович армияның қатарында болды). Ол Омо өзенінің сағасына жеткен алғашқы еуропалық болды. Булатович атаған жерлердің арасында Николай II таулар тізбегі бар. Ол императордан өз құрметіне тау жотасына атау беруге рұқсат сұрады. Булатович Ресейге оралғаннан кейін Эфиопиядағы жұмысы үшін Ресей географиялық қоғамының күміс медалімен марапатталды және Лейб гвардиясы гусарларының poruchik (кейінгі ритмейстер) әскери дәрежесін алды. Санкт-Петербургте қызмет етті. 1903 жылы Кронштадттық Иоаннмен сөйлескеннен кейін ол армиядан кетіп, Грекиядағы Афон тауындағы әлдеқайда үлкен Санкт-Пантелеимон монастырының жанында Санкт-Андрейдің орыс скитінің монахына (кейіннен иеро схемалық монах) айналды. Ол тағы да Эфиопияға барып, онда орыс православиелік монастырдың құрылуына тырысты. Ол Антоний ата болып тағайындалып, иеромонах Антоний Булатович болып танылды. 1907 жылы ол схем монахы Иларион (Домрахов) жазған "Кавказ таулары туралы" кітабын оқығаннан кейін, орыс православие шіркеуіндегі imiaslavie қозғалысының жетекшілерінің бірі болды. 1913 жылы бұл қозғалысты ересектер деп жариялап, Ресей әскерлері таратып жібергенде, ол Санкт-Петербургте монахтардың мүддесін қорғап жүрді. Ол Имяславияны тану үшін күресті жалғастырды, оның догмаларын дәлелдейтін көптеген теологиялық кітаптар жариялады, Николай II-ге аудиенция алды және ақыр соңында өзі үшін және оның имяславяндық жолдастары үшін қандай да бір оңалтуды қамтамасыз етуге қол жеткізді. Олар шіркеудегі лауазымдарына өкінбестен қайта оралуға рұқсат етілді. 1914 жылы 28 тамызда Антоний Булатович Ресей армиясына әскери діни қызметкер ретінде кіруге рұқсат алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде отец Антоний діни қызметкер болып қана қоймай, "көп жағдайда жауынгерлерді шабуылға алып барды" және оған Георгий кресті берілді
In 1896 he was a member of the Russian mission of the Red Cross in Ethiopia, where he became a confidant of Negus Menelek II of Ethiopia. Bulatovich later joined the expedition of Ras Welde Giyorgis Aboye and became the first European to provide a scientific description of the Kaffa province (conquered by Menelek II where Bulatovich was among the Army). He was the first European to reach the mouth of the Omo River. Among the places named by Bulatovich is the Nicholas II Mountain range. He had to ask permission from the Emperor himself to name the range in his honour. After Bulatovich returned to Russia he received a Silver Medal from the Russian Geographical Society for his work in Ethiopia and the military rank of a poruchik (later Rittmeister) of the Leib Guard Hussars. He served in Saint Petersburg. In 1903 after his talks with Saint John of Kronstadt he resigned from the Army and became a monk (later hiero schema monk) of the Russian Skete of Saint Andrew near the much larger St. Panteleimon Monastery on Mount Athos in Greece. He also visited Ethiopia again trying to establish a Russian Orthodox Monastery there. He was tonsured as Father Antony and became known as Hieromonk Antony Bulatovich. In 1907 after reading the book On Caucasus Mountains by the schema monk Hilarion (Domrachov), he became one of the leaders of the imiaslavie movement within the Russian Orthodox Church. When the movement was proclaimed a heresy and disbanded by a Russian military force in 1913, he was in St. Petersburg pleading the cause of monks. He continued his fight for the recognition of imiaslavie, published many theological books proving its dogmas, obtained an audience with the Nicholas II and eventually managed to secure some sort of rehabilitation for himself and his imiaslavtsy comrades. They were allowed to return to their positions in the Church without repentance. On August 28, 1914, Antony Bulatovich received permission to join the Russian Army as an army priest. During World War I Father Antony not only served as a priest but on "many occasions led soldiers to attack" and was awarded the Cross of St. George
Кейінгі өмірі
Соғыстан оралғаннан кейін ол Имяславия туралы талқылауға қатысты. 1918 жылдың қазан айында Ресей Православ шіркеуінің Киелі Синоды имаславтарға күнәларына өкінген жағдайда шіркеу қызметтеріне қатысуға рұқсат берген шешімін жойды. Бұл шешімге Мәскеу патриархы Тихон қол қойды. 1919 жылдың қаңтарында Антоний Булатович Киелі Синод пен Тихонмен қарым-қатынасын тоқтатты және Лебединкадағы отбасылық қожалығына оралды, онда ол кішкентай скит бастады және оқшау өмір сүрді. Ол кез келген азаматтық соғысқа қарсы болған.
After returning from the war he took part in the discussion about the imiaslavie. In October 1918 the Holy Synod of the Russian Orthodox Church canceled the decision allowing imyaslavtsy to participate in church services provided they repent. The decision was signed by Patriarch Tikhon of Moscow. In January 1919, Anthony Bulatovich stopped any relations with the Holy Synod and Tikhon and returned to his family estate in Lebedinka, where he started a small skete and lived the life of a hermit. He was the spiritual opponent of any civil war.
Өлім
1919 жылы 6 желтоқсанның түні ол өлтірілді. Қатысушылар ақ армиядан немесе қызыл армиядан қашып кеткендер ме, әлде басқа ұрылар ма деген сұрақтар туындап отыр.
On the night of December 6, 1919 he was murdered. There are conflicting accounts if the killers were deserters of White Army or Red Army or some unaffiliated robbers.
Булатович орыс әдебиетінде
Антоний Булатович, ең алдымен, Ильф пен Петровтың "Он екі орындық" романынан алынған "Гротесктік схема гусар Алексей Буланович" романының авторы болған. Ол сондай-ақ Валентин Пикулдың "Кемелдегі гусар" әңгімесінің батыры. Сонымен қатар ол Ричард Селтцердің "Батырдың аты" романының кейіпкері (Houghton Mifflin баспасында 1981 жылы жарық көрді). Романның толық мәтіні http://www. "Селцер" кітаптары. com/hero. html "Мазепа! "Әңгімелердің қабаттары" - Ричард Селтзердің Булатовичтің өміріне сүйене отырып жазған әңгімесі. Онлайн-деректер: https://medium. com/@seltzer 57387/mazepa 1d4173fea9dd деген атаудың қабаттары
Antony Bulatovich was most probably the original for the grotesque Schema Hussar Alexei Bulanovich from the novel The Twelve Chairs by Ilf and Petrov. He is also the hero of Valentin Pikul's story The Hussar on a Camel. In addition he is the hero of the novel The Name of Hero by Richard Seltzer (published by Houghton Mifflin in 1981). The complete text of that novel is online for free at http://www. seltzerbooks. com/hero. html
"Mazepa! Layers of Legend," short story by Richard Seltzer inspired by Bulatovich's life. Online for free at https://medium. com/@seltzer 57387/mazepa layers of legend 1d4173fea9dd
Жазбалар
А. К. Булатович, Эфиопия орыс көзімен: Түрлі елдерде, 1896 1898 жыл, Рихард Селтцер аударған, 2000 жыл, http://www. "Селцер" кітаптары. com/russian - "иә" деп жауап береді. html А. К. Булатович, Меннелик ІІ әскерлерімен Рихард Селтцердің аудармасы http://www. "Селцер" кітаптары. әскерлері. html А. К. Булатович, "Энтотодан Баро өзеніне дейін" Рихард Селтцердің аудармасы http://www. "Селцер" кітаптары. com/entotto. html А. К. Булатович, Менің үшінші сапарым Эфиопияға, 1899 1900 Ричард Селтцер аударған http://www. "Селцер" кітаптары. com/thirdjourney. (Үшінші сапар) html- ті
A. K. Bulatovich, Ethiopia Through Russian Eyes: Country in Transition, 1896 1898, translated by Richard Seltzer, 2000, http://www. seltzerbooks. com/russianeyes. html
A. K. Bulatovich, With the Armies of Menelik II translated by Richard Seltzer http://www. seltzerbooks. com/armies. html
A. K. Bulatovich, From Entotto to the River Baro translated by Richard Seltzer http://www. seltzerbooks. com/entotto. html
A. K. Bulatovich, My Third Journey to Ethiopia, 1899 1900 translated by Richard Seltzer http://www. seltzerbooks. com/thirdjourney. html