Кіріспе
Рим дәуірі христиан шейіттері Феликс және Адаукт (өлген 303) дәстүрге сәйкес, Рим императоры Диоклетианның тұсында Ұлы қуғын-сүргін кезінде азап шеккен христиан шейіттері болды. Адоның "Шапағатнамасында" алғаш рет басылған "Елшілердің істері" кітабында былай деп баяндалады: Феликс деген римдік діни қызметкер, әрі Феликс есімді басқа діни қызметкердің ағасы, құдайларға құрбандық шалуға бұйрық алған соң, префект Дракус оны Серапис, Меркурий және Диана ғибадатханаларына алып барды. Бірақ ол дұға еткенде, тәңір мүсіндері жерге құлап, талқандалды. Содан кейін оны өлтіруге алып барды. Жолда оған бейтаныс адам қосылды, ол өзін мәсіхші деп танытты, сонымен қатар шейіт тәжіне ие болды. Мәсіхшілер оған "Адаукт" (лат. Екеуінің де басын шауып өлтірді. Бұл іс-әрекеттер Папа Дамастың қате түсіндірілген жазуының аңыздық әшекейленуі деп саналады. Рим префектілерінің арасында Дракусты табу мүмкін емес; аңыздағы басқа Феликс - Ноланың Феликс; және Монте Пинцио Феликс - Бақ төбесінде құрметтелетін Феликс. Ағасы ойдағыдай емес (Анал. Топ., XVI, 19 29) деген мақалада келтірілген.
Felix and Adauctus (d. (died) 303) were according to tradition, Christian martyrs who were said to have suffered during the Great Persecution during the reign of the Roman emperor Diocletian. The Acts, first published in Ado's Martyrology, relate as follows: Felix, a Roman priest, and brother of another priest, also named Felix, being ordered to offer sacrifice to the gods, was brought by the prefect Dracus to the temples of Serapis, Mercury, and Diana. But at the prayer of the saint the idols fell shattered to the ground. He was then led to execution. On the way an unknown person joined him, professed himself a Christian, and also received the crown of martyrdom. The Christians gave him the name Adauctus (the Latin word for "added"). They were both beheaded. These Acts are considered a legendary embellishment of a misunderstood inscription by Pope Damasus. A Dracus cannot be found among the prefects of Rome; the other Felix of the legend is St. Felix of Nola; and Felix of Monte Pincio is the same Felix honoured on the Garden Hill. The brother is imaginary (Anal. Boll., XVI, 19 29).
Құрмет
Олардың құрметі өте көне; олар Грегорий Зордың Сакраментариясында және ежелгі мартирологияларда еске алынады. Римдегі шіркеулері, олардың қабірлерінің үстінде, Коммодилла катакомбасында, Остиенцис жолындағы, Стеналардан тыс жердегі Сент-Пол базиликасының жанында және Папа Лео III қалпына келтірген, шамамен үш жүз жыл бұрын ашылған және 1905 жылы қайтадан ашылған (Civiltà Catt., 1905, II, 608). 850 жылы Рим папасы Лев IV олардың монументтерін Лотар I-нің әйелі Ирменгардқа берген деп айтылады; ол оларды Эшаудағы канонисттер аббатханасына орналастырды. Олар 1361 жылы Венадағы Сент-Стефан шіркеуіне әкелінді. Бас Анжу мен Кельннің иелігіне тиесілі. "Андекс хроникасы" (Donauwörth, 666877, 69-бет) бойынша, соңғы граф Генрих монументтерді папа Хонорий III-ден алып, Андекс аббатханасына әкелді. Карло Инноченцо Карлоне (1686-1775) суретші жоғарыда көрсетілген "Феликс пен Адаукттың даңқталуы" (1759-61) суретін салған. Ол Гарда көліндегі Сан-Феличе-дель-Бенако шіркеуінің күмбезі үшін тапсырылған.