Кіріспе

Безнайлық рейд - 1908 жылы 26-27 қыркүйек аралығында Безнай (бұрынғы Безнай) маңында Вильня маңындағы Поляк Социалистік партиясының Жорық ұйымының тобы Ресей империясының жолаушылар және пошта пойызында жүргізген пойыз тонау.

Өмірбаян

Пилсудский Польшаны 18 ғасырдың аяғында бөлген державалар арасындағы қақтығыстан кейін ғана Польша ел ретінде қалпына келтіріледі деп күтті; ол Ресей империясын Польшаның ең нашар басқыншысы деп қарады. Сондықтан ол Орталық державаларды (Аустрия-Венгрия және Германия империяларын) уақытша қолдауға шешім қабылдады. 1906 жылы Пилсудский Австрия билігінің білімімен және қолдауымен Польша социалистік партиясының (немесе, нақтырақ айтқанда, оның Революциялық фракциясының) әскери бөлімі Божовкиді (жауынгерлік командаларды) даярлау үшін Краковта әскери мектеп құрды. 1906 жылы ғана бұрынғы Польшадағы Конгресс аумағында бес адамнан тұратын 750 адамнан тұратын Божовкилер 1000-ға жуық ресейлік шенеунікті өлтірді немесе жарақаттады. немесе ол шабуыл алдында досына жазған өлім жазасы: Мен саған менің өмірім мен жұмысыма қатысты не жазуыңды бұйырмайын. Мен тек қана "күлкілі, сезімтал" адам болмауды өтінгім келеді. [ ] Мен күресуге және өлуге дайынмын, өйткені мен осы латринада өмір сүруге төзбеймін, өйткені біздің өміріміз осыған тең [ ] Басқаларға социализмге немесе полянизмге гүл шоқтарын тастауды ойнауға рұқсат етіңіз [ ] Менің соңғы идеям, мен әлі толық әзірлемедім, барлық партияларда, және ең алдымен біздің өздерімізде, физикалық күштің, дүбірлі күштің ұйымын құру. Мен оның орындалуы үшін көп нәрсе жасадым, бірақ лаврлерге ғана сүйенуге жеткіліксіз. Енді мен бәрін соңғы картаға саладым [ ] Мен осы "иелшектендіруде" өлім құшамын және мен түсіндіруді қалаймын [ ] Ақша [ ] оны шайтан алып кетеді! Мен оны поляк халқынан сұрап жалбарынғанша, күресте жеңгенді жөн көремін, ол жүректері құс болғандықтан балалық болып кетті. Менде ақша жоқ, мен оны өзімнің мақсаттарым үшін алуым керек. Бойовкидің мүшелерінің арасында оның сүйіктісі және болашақ әйелі Александра және үш болашақ польша премьер-министрі болды: Томаш Арцишевский. Пойыз станцияда тоқтаған кезде революционерлер екі топқа бөлініп, әрекетке кірісті: бірі пойызға шабуыл жасады, екіншісі теміржол станциясының кеңселерін басып алды, телефон мен телеграф сымдарын кесіп тастады. Поляктарда бірнеше бомба бар еді; кем дегенде екеуі Гибальский мен Балаганың ертіп жүруімен вагондарға лақтырылды. Ресейлік әскерилердің бір адамы қаза тауып, бес адам жараланды. Бұл қаржы Вильнюстегі трамвай желісін салуға жұмсалатын шығынды жабуға жұмсалмақ еді. Пилсудский сол қаржыны өзінің құпия әскери ұйымына көмек ретінде қолданды. Бұл рейд Шығыс Еуропада ең батыл және сәтті пойыз тонаулардың бірі ретінде танылды.