Кіріспе
Париждегі шіркеу, Франция Сен-Жермен Л'Аксерруа шіркеуі - Париждің 1-ші округінде, Лувр сарайының қарама-қарсы жағында орналасқан ортағасырлық Рим-католик шіркеуі. Ол атаумен аталды, ол ортағасырлық Auxerre епископы, Auxerre, ол пап елшісі болды және өзінің саяхаттарында Париждің қамқоршысы, қасиетті Женевьебен кездесті. Женевьева королева Клотильда мен оның күйеуі, француз королі Клодви I-ді Auxerre-дегі Сен-Жермен қабірінде христиан дінін қабылдатты деп саналады. Қазіргі шіркеу 13 ғасырда салынған, 15 және 16 ғасырларда үлкен өзгерістер енгізілді. 1608 жылдан 1806 жылға дейін ол Лувр тұрғындарының приход шіркеуі болды, және шіркеуде сарайда жұмыс істеген көптеген белгілі суретшілер мен сәулетшілердің қабірлері бар. Нотр-Дам ғибадатханасының жақын маңдағы Иле-де-ла-Ситтегі өртінен кейін қайта құру кезінде собордың тұрақты қызметтері Сен-Жермен-л-Оксерруаға көшірілді.
The Church of Saint Germain l'Auxerrois is a medieval Roman Catholic church in the 1st arrondissement of Paris, directly across from the Louvre Palace. It was named for Saint Germanus of Auxerre, a medieval bishop of Auxerre, who became a papal envoy and met Saint Genevieve, the patron saint of Paris, on his journeys. Genevieve is reputed to have converted queen Clotilde and her husband, French king Clovis I to Christianity at the tomb of Saint Germain in Auxerre. The current church was built in the 13th century, with major modifications in the 15th and 16th centuries. From 1608 until 1806, it was the parish church for inhabitants of the Louvre, and the church contains the tombs of many notable artists and architects who worked on the palace. During the reconstruction following the Notre Dame fire on the nearby Ile de la Cite, the cathedral's regular services have been moved to Saint Germain l'Auxerrois.
Тарих
Бұл жердегі алғашқы ғибадат орны - V ғасырда Париждің болашақ қамқоршысы болған Жанневьемен болған кездесуді еске алу үшін құрылған шағын оратория. Бұл құрылысты шамамен 560 жылы франк патшасы Хилперик I немесе шамамен 650 жылы Париж епискобы Париждің әулие Ландри үлкен шіркеумен алмастырды. Бұл шіркеуді 886 жылы норманндар қиратты, патша Роберт II Пейус қайта салды, содан кейін 12 ғасырда қайтадан құрылыс жүргізілді. Қасиетті орын орта ғасырлардан бастап коллегиалды және приходтық болды: яғни ол ішінара канон колледжінің ордасы және ауданның барлық тұрғындарының приходтық шіркеуі болды. 13 ғасырда ол қайтадан тым кішкентай болып саналды және одан әрі кеңейтілді. 15-16 ғасырларда тағы да өзгерістер мен толықтырулар енгізілді. Қазіргі құрылыстың басым бөлігі 15 ғасырдан,
Сыртқы
Ғимараттың сыртқы көрінісі роман, район, фламанд готикасы және қайта өрлеу дәуірінің сәулет элементтерін біріктіреді. 12-ғасырдан бастап қазіргі кездегі роман стилі элементтері қоңырау мұнарасының төменгі бөлігінде, ол оңтүстік трансептке жалғастырылған. Батыс портал 1220-1230 жылдары салынған. Ол бастапқыда собордың канондары жиналатын орын болды, олар сонда шіркеулік соттарын өткізді және оқушыларға катехизис оқытылатын сынып болды. Роза тәрізді терезеден жоғары бүкіл шіркеуді қоршап тұрған балюстрада орналасқан, ол 1435 39-ға жататын Жан Гауселдің жұмысы. Батыстық қасбеттің 19-ғасырдағы мүсіндері француз қасиеттілері, соның ішінде Сент-Германус және Сент-Клотильда. Олардың айналасында түрлі-түсті мүсінді жануарлар, қайыршылар мен ақымақтар орналасқан. Есік үстіндегі аркалар 14 ғасырдың аяғына таман салынған мүсіндерге толы. Терезелер мен аркалардың тіректерінде алты демалу мүсіндері бар, олар І Хильдеберт патшаны, оның әйелі патшайым Ультраготаны және Мәсіхтің жарығын бейнелейтін от шамы бар қасиетті Женевьеваны бейнелейді. Оның жанында періште шайтан сөндірген отты қайтадан жағып қояды. Қақпақтардың кілттері де Киелі кітап кейіпкерлерімен толтырылған, олар Мәсіхтің соңғы кешкі ас пен құлшылық етуін бейнелейді. Сол кезде Балу шіркеудің ескі қоңырау шалу мұнарасының жоғарғы бөлігін қайтадан салды.
Хор
Дін қызметкерлері әдетте жұмыс істейтін хор ерекше, өйткені ол нафттан ұзын, ол жерде шіркеудің адамдары отырады. Оның готикалық сәулеті оны шіркеудің ең көне бөлігіне айналдырады, бірақ ол қайта өрлеу дәуірінің сән-салтанатымен, әсіресе классикалық стильге тән бағаналардың тік саңылауларымен немесе тік саңылауларымен қапталған.
Амбулаториялық
Амбулатория - бұл шіркеуді айналдыратын, шіркеушілер ғибадатханаға қызмет кезінде де, шіркеулерге жүруге мүмкіндік беретін жол. Ол бірнеше маңызды шіркеулерге алып барады және бірнеше маңызды сәндік өнер туындыларын көрсетеді. Сакризияның кіреберісінде 17-ғасырлық суретші Себастьен Бурдонның (16161671) басты жұмысы орналасқан, "Сен-Пьер Ноласк Нотр-Дам Мирасы орденінің киімін алады". Бұл оның үлкен және күрделі құрбандық үстелінің суреттерінің үлгісі. Бұл сурет оның мансабының шыңына жеткен кезде суреттелген, ол сәулет өнерін және көтеріліп жатқан деңгейлердегі көпшілік фигураларды араластырудағы ерекше шеберлігін көрсетеді. Амбулаториядағы тағы бір көрнекті жұмыс - түпкі күнә мен Мәриям қыз туралы аңыз тарихын бейнелейтін триптих. Ол 1510 - 1530 жылдар аралығында Фландрияда ою - кескінмен боялған ағаштан жасалған. Бұл суретте (оң жақта) Құдай Әке Адам мен Хауаға өмір ағашының жемісін ұсынып отыр; (сол жақта) Шайтан Хауаға тыйым салынған жемісті береді; және (ортада), Мария Бойжеткеннің өмірін бейнелейтін көріністер. Революция кезінде шіркеуден тәркіленді, кейін екі панелі жоқ болып қайтарылды.
Париждің Сент-Ландри шіркеуі
Сент-Ландри шіркеуі 19 ғасырдан басталады, бірақ ол бастапқыда 1521 және 1522 жылдар аралығында салынған және бастапқыда Санкт-Петер мен Санкт-Полға арналған. 1624 жылы ол Этьен д'Алегредің отбасылық қабіріне айналды. 1817 жылы Людовик XVIII оны Жозеф Гьясинт Франсуа де Пауль де Риго, граф де Водреюльдің жүрегінің қоймасы ретінде қабылдады. Ригоның қалған денесі Париждегі Кальваре зиратының отбасылық жерінде қалды. XIX ғасырда Людовик XVIII-нің құлатылуынан кейін, ол 661 жылы қайтыс болған Париждің Сент-Ландриге қайта арналды. Ландри - Париждің ең көне ауруханасы - Париждің "Дио" қонақ үйін құрған және әлі күнге дейін жұмыс істеп тұрған әлемдегі ең көне аурухана деп саналатын Париждің 7-ғасырдағы епископы.
Қайырымдылық шіркеуі
Амбулаториядан кіре алатын Мейірімділік шіркеуі бұрынғы патшалық шіркеуі болды. Онда шіркеудегі ең көрнекті өнер туындыларының бірі - 1515 жылы Антверпенде жасалған фламандтық ою-өрнектелген алтавр бар. Кескінделген мүсін Ескі және Жаңа Келісімнің көріністерін, қоғамның барлық санаттағы тұлғаларын бейнелейді, патшалар мен дворяндардан бастап, салтқа сай фламандтық киім киген сарбаздар мен шаруаларға дейін. Ортаңғы бөлмеде Исаның шежіресі бейнеленген Есейдің ағашы бейнеленген. және Сент-Томастың сенбеушілігін бейнелейтін терезе, Ноэль Беллемардың суреті бойынша Жан Шастеленнің шынысы (1533). Ортағасырлық және қайта өрлеу дәуіріндегі боялған шынылардың көпшілігі Революция кезінде және 1831 жылғы тәртіпсіздіктер кезінде жойылған, бірақ біраз елеулі мысалдарды әлі де қосалқы шіркеулерден табуға болады. Ғимараттағы шынылардың ең үлкен бөлігі 19 ғасырдың ортасына жатады. Қасиетті Virgin Chapel-де осы кезеңнің жұмыстарының үлгілері бар, Шарль Лоран Маршаль мен Луи Наполеон Гугнон және Этьен Тенвенот. Евгений Виолет ле Дюкпен бірлесіп жұмыс істеген Антуан Луссон шіркеу үшін неоготикалық шыны жасады.
Белгілі қабірлер
Шіркеуде 17-18 ғасырларда көршілес Луврдің безендіруіне үлес қосқан көрнекті суретшілердің бірнеше қабірі бар. Олардың қатарына Франсуа де Мальгерб (1628), Антуан Койсевокс (1720), Франсуа Буше (1770), Жан Батист Симеон Шарден (1779) жатады.