Кіріспе

Жаңа Оңтүстік Уэльстегі бассейн Лаггерс-пойнт - Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Солтүстік жағалауындағы бассейн. Бұл Трайл шығанағының шығыс жағында орналасқан солтүстікке қарай бағытталған жарты аралдың соңы. Жағажайдың ішкі жағалауы қорғалған, ал Ұлттық парктер және жабайы табиғат қызметі онда танымал кемпингтер жүргізеді. Серфінгіш толқын құмға ұшырап кетеді, бірақ оны көпшілік бағаламайды. Нат Янг өзінің Австралияға арналған серфинг және желкенді дөңгелектер туралы нұсқаулығында оны мега-оңтүстік жағдайларында күмәнді толқын ретінде бағалады.

Сынақ шығанағы Гаол және шұңқыр

1861 жылы Лаггерс-Пойнт маңында су бұрғысын салу жоспары жасалды, бұл Триал-Бейді өзен ауыздарын кесіп өтуге тым үлкен кемелерге баспана порты ету үшін. Алдағы жоспарларға құрылыс үшін түрмедегі жұмыс күшін пайдалану идеясы кірді, бұл мақсатта арнайы құрылған түрме. 1877 жылы түрмеде жұмыс басталды, ал 1886 жылы ол түрме деп жарияланды және тұтқындар сонда көшірілді. Олар жұмыс істеген су бұрғышы жақында орналасқан төбеден алынған гранит блоктарынан салынған, шығанаққа қарай 1500 метрге созылатын болды. Жылдар бойы қатты дауылдар құрылысқа зақым келтірді. 1898 және 1899 жылдары түрмеде жаңа қанаттар салынды, бұл жұмыс жалғастырылатынын білдірді, бірақ 1903 жылы ол тоқтатылды. Түрмеде жұмыс істеу қымбатқа түсіп, сол кездегі жазалау жүйесіне сай келмеген. 300 метрге жуық соқпақ салынды, ол шығанақты едәуір көтереді. 1898 жылы су бұрғысының ішінде кемежай салынды, ол қоғамдық пайдалануға арналған емес, бірақ ол Маклей өзенінің аузында жүзе алмайтын жолаушылар кемелері үшін тұрақты пайдаланылатын. Бүгінгі күні бұранданың кішкентай бөлігі ғана қалды, шамамен 50 метр, және кеменің жағалауынан ештеңе жоқ. 1915 жылы түрме соғысқа қатысқан неміс тұтқындарын ұстауға қайта ашылды. Олардың көбісі біраз білімді салтбасты ер адамдар, соның ішінде неміс армиясының резервтегі офицерлері болды. 1917 жылы неміс десанттық тобы ерлерді босатуды жоспарлап отырғаны туралы аңыз тарады. 1918 жылы неміс рейдерлері SS Wolf көрінген кезде ерлер Сиднейдің сыртындағы Холсвортидегі үлкен лагерьге көшірілді. Бұл түрменің соңғы пайдаланылуы болды және ол 1922 жылы сатылып, сатылып кетті. Бүгінде ол халыққа ашық, оны Ұлттық парктер және жабайы табиғат қызметі мұралық нысан ретінде басқарады.

Неміс ескерткіші

Төрт тұтқын түрмеде жатып қайтыс болды, ал 1917 жылы олардың отандастары төбеде оларға ескерткіш тұрғызды. Бұл ғимараттың ішінде "СС Вольф" кемесімен байланыс орнаған, бірақ бұл мүмкін емес. Ескерткішті 1919 жылы вандалдар талқандаған, бұл антигермандық сезімдермен байланысты болған. Ол 1959 жылы Батыс Германияның соғыс қабірлері комиссиясының қаржысына дейін тас үйіндісі болып қалды, оны Кемпси Ротари қауымдастығы қайта салды.