Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон дизайнері Широ Курамата (, 29 қараша 1934 - 1 ақпан 1991) - 20-шы ғасырдың Жапонияның ең маңызды дизайнерлерінің бірі.
Japanese designer
Shiro Kuramata (, 29 November 1934 – 1 February 1991) is one of Japan's most important designers of the 20th century.
Өмірбаян
Курамата 1934 жылы дүниеге келген. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін дүниеге келген жапондық шығармашылық ұрпақтың бір бөлігі болды, олар Жапонияның сыртқы әлемге қаралу жолын өзгертті деп саналады. Бұл ұрпаққа Кураматаның достары мен әріптестері кірді, олар сол кездегі жапондық дизайн және сәулет шеңберінің әйгілі мүшелері болды, соның ішінде Исси Мияке, Йокоо Таданори, Исозаки Арата және Тадао Андо. Курамата 1953 жылға дейін Токио техникалық колледжінде сәулет өнерімен айналысқан. 1954 жылы Токиодағы Кувасава дизайн институтында шкаф жасаушы болып оқыған. 1965 жылы Токиода Курамата дизайн кеңсесін құрып, 1981 жылы дизайн үшін Жапон мәдени сыйлығын алды. 1960 жылдардың ортасынан бастап Курамата өзінің бірегей дизайндары арқылы материалдар мен формаларды зерттей бастады. Оның шығармашылығында танымал мәдениет, жапондық эстетикалық ұғымдар және батыс авангарды біріктірілген.
Kuramata was born in 1934. He was part of a generation of Japanese creatives born just before the outbreak of Second World War, who are considered to have transformed the way Japan was viewed by the outside world. This generation included Kuramata's friends and collaborators who were famous members of the Japanese design and architecture circle at the time, including Issey Miyake, Yokoo Tadanori, Isozaki Arata, and Tadao Ando. Kuramata studied architecture at the Tokyo Technical College before 1953 and was trained as a cabinet maker at the Kuwasawa Institute of Design in Tokyo in 1954, after which he worked for multiple companies such as the furniture producer Teikoku. In 1965, he established Kuramata Design Office in Tokyo and in 1981 received the Japanese Cultural Prize for design. From the mid‑1960s onwards, Kuramata began exploring materials and forms through his unique designs. His work merged popular culture, Japanese aesthetic concepts, and the Western avant‑garde.
Шығармалары
Курамата негізінен архитектуралық интерьерлер мен жиһаздарды жасау үшін сталь тор және плексиглас сияқты өнеркәсіптік материалдарды пайдалануымен танымал болды. "Қайда ай" креслосы (1986) сияқты революциялық бұйымдар соғыстан кейінгі Жапонияның өркендеген динамикасы мен жетіліп келе жатқан шығармашылығын немесе оның Икебанасын көрсетеді. Кураматаның 1988 жылғы "Мисс Бланш" креслосы - оның ең танымал туындыларының бірі. Ол Теннеси Уильямстың "Жұмсаған трамвай" драмасындағы басты әйел кейіпкерінің есімімен аталған және фильмнің бейімделуінде Вивьен Ли киген корсаждан әсер алған. Бланшаның арманға ұқсас әлемінде гүлдер қолмен сұйық акрил шайырлы қалыпқа құйылды. Ашық және ауалы көрінуі креслоның акрил шынысының нәтижесінде жетпіс килограмм салмақта екендігімен айтарлықтай қарама-қайшы. Бұл орындықтың бір нұсқасы 1997 жылдың қазан айында Лондондағы Christie's аукционында £46,000.00 (86,000.00 АҚШ доллары) бағасына 108-шы лот бойынша сатылды. "How High the Moon" екі орындық машинасы 1998 жылдың мамыр айында Лондондағы Бонхамс-та 12 650,00 фунт стерлингке (24 000 АҚШ долларына) сатылды. Бұл Кураматаны ХХ ғасырдың ең танымал суретшілері мен дизайнерлерінің қатарына кіргізеді. Кураматаның көптеген туындыларын бүкіл әлемдегі музейлердің тұрақты коллекцияларында, мысалы Бостондағы Көркемсурет мұражайында, Токиодағы Заманауи өнердің Хара мұражайында, Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайында және Филадельфия өнер мұражайында табуға болады. Кураматаның сәулет өнері мен ішкі дизайны аз танымал, өйткені оның бірнеше үлгісі бар. Токиодағы бірнеше суши мейрамханасын жобалаған.
Kuramata was mainly known for his use of industrial materials such as wire steel mesh and plexiglass to create architectural interiors and furniture. Revolutionary pieces such as the "How High the Moon" chair (1986)] reflect the emerging dynamism and maturing creativity of postwar Japan, or his Ikebana, lead crystal free hand blown vase, realized by the Vilca from Colle di Val d'Elsa (province of Siena, Italy), an example of fusion between oriental and occidental cultures. Kuramata's "Miss Blanche" chair from 1988 is one of his most iconic works, named after the central female character in Tennessee Williams's drama A Streetcar Named Desire and inspired by corsage worn by Vivien Leigh in the film adaptation. As reference to the dreamlike world of illusion in which Blanche lives, the roses were poured by hand into a mold with liquid acrylic resin. The appearance of transparency and airiness contrasts sharply to the fact that the chair weighs at seventy kilos, as a result of the acrylic glass. An edition of this chair was sold at Christie's in London for GBP 46,000.00 (USD 86,000.00) in October 1997, lot 108. A "How High the Moon" two seater was sold for GBP 12,650.00 (US$24,000.00) at Bonhams London in May 1998. This ranks Kuramata amongst the most desirable of artists/designers of the 20th century. Kuramata's many works can be found in the permanent collections of museums around the world, such as the Museum of Fine Arts in Boston, Hara Museum of Contemporary Art in Tokyo, the Metropolitan Museum of Art in New York, and Philadelphia Museum of Art. Kuramata's architecture and interior designs are less well known as there are few remaining examples. He designed multiple sushi restaurants in Tokyo.