Кіріспе

Химиялық қосылысы Атракурий безилаты, сондай-ақ атракурий безилаты деп аталады, бұл хирургия немесе механикалық желдету кезінде скелет бұлшықеттерін демалу үшін басқа дәрі-дәрмектермен бірге қолданылатын дәрілік зат. Миастения гравис сияқты аурулармен ауыратын адамдарда ұзақ уақытқа созылған сал ауруы болуы мүмкін. Атракурий жалпы дәрі ретінде сатылады.

Медициналық қолданыстар

Атракурий - хирургиялық операция немесе механикалық желдету кезінде скелет бұлшық еттерін демалу үшін басқа дәрі-дәрмектермен бірге қолданылатын дәрілік препарат. Бұл ережеден кейбір ерекшеліктер бар; мысалы, цисатракурий (Nimbex) - гистаминді 5×ED95 дозасына дейін де босатып жібермейтін агенттердің бірі. Гистаминнің бөлінуі дозаға тәуелді құбылыс, сондықтан бір мөлшерде қолданылатын дозалар көбейген сайын гистаминнің бөлінуіне және оның салдарынан пайда болуына бейімделу артады. Әдетте, осы препараттарды қолданғаннан кейін гистаминнің бөлінуі теріге қызып кетумен (әдетте, бет пен қолдардың бетінде), гипотензиямен және содан кейінгі рефлекстік тахикардиямен байланысты. Бұл салдары өте өткінші әсерлер: жүрек- қан тамырлары әсерінің жалпы ұзақтығы бір- екі минуттан аспайды, ал бет қызуының таралуы шамамен 3-4 минутқа созылуы мүмкін. Бұл әсерлер өте өткінші болғандықтан, терідегі немесе жүрек- қан тамырлары әсерлерін жеңілдету үшін қосымша терапияны қолданудың қажеті жоқ.

Бронхоспазм

Атракурийді қолдану кезінде бронхоспазм туралы кейде хабарланады. Алайда, бұл ерекше жағымсыз әсер рапакурониуммен салыстырғанда жиі байқалмайды, бұл соңғысының бүкіл әлемде клиникалық қолдануға рұқсатын алып тастауға әкелді. Бронхоспазм мәселесі 2001 жылы rapacuronium (Органон сатылған стероидтық нейромискулярлық блокатор) клиникалық қолданыстан шығарылғаннан кейін, оның ішінде бес түсіндірусіз өлім-жітім болғаннан кейін, бронхоспазм мәселесі нейромискулярлық блокаторлар аренасында маңызды орын алды. Бронхоспазм рапакуронийге дейін белгісіз құбылыс болған жоқ: бронхоспазм туралы кейде прототиптік агенттер, тубукурарин және сукцинилхолин, сондай-ақ алкуроний, панкуроний, векуроний және галламинмен де хабарланған.

Қамаулар

Ауру сирек кездеседі. Гипотония және брадикардия сияқты жүрек- қан тамырлары әсерлері. Сол кездегі бәсекелес фармацевтикалық компаниялар (Burroughs Wellcome Co. және Organon, Inc.) арасындағы олардың тиісті өнімдерімен болған қызу маркетингтік шайқастың бір бөлігі ретінде, атрактурийдің клиникалық енгізілгенінен кейін көп ұзамай, атрактурийдің клиникалық қолданылуы лауданозиннің әсерінен туындаған шынайы ұстамалар арқылы айтарлықтай клиникалық қауіптен қорқынышты трагедияға әкелуі мүмкін деген жалған ақпарат тез және нәзік таратылды. Бақытымызға орай, жұртшылық үшін де, атрактурий үшін де, алғашқы жедел тергеулер атрактурийді беру мен эпилептогендік белсенділіктің арасындағы байланысты анық немесе ЭЭГ дәлелдерін таба алмады. Лауданозин негізінен бүйрекпен шығарылғандықтан, анафрологиялық аурумен ауыратын науқастарды мысықпен зерттеуде EEG өзгерістерінің тек плазмадағы концентрациялардың атракур инфузиясы кезінде адамда байқалғаннан 8 - 10 есе жоғары болғанда ғана байқалғанын растады. Осылайша, мысық зерттеуінде анефрикасы бар науқасқа атракриумды қолданғаннан кейін лауданозин жинақталуы мен ондағы ОЖС немесе жүрек- қан тамырлары токсикологиялық әсері болмайтыны болжалды, бұл болжау бүйрек жетіспеушілігі бар және мәйітті бүйрек трансплантациясы жүргізілген науқастардағы зерттеумен жақсы байланыста болды. Сонымен қатар, шамамен он жылдан кейін Кардон және басқалар жасаған жұмыс шын мәнінде, бұл стероидтық нейромискулярлық блокаторлар панкуроний және векуроний, олар тікелей ОЖС-ге енгізілген кезде, цитозольді кальцийдің жинақталуынан, ацетилхолин рецепторлары иондық арналарының белсендірілуінен туындаған, жіті қозу мен ұстамаларға әкелуі мүмкін. Екі стероидтық препараттан айырмашылығы, атракур мен лауданозиннің екеуі де жасушалар ішіндегі кальцийдің осындай жинақталуына себепкер болған жоқ. Атракурдың қол жетімділігіне екі онжылдықтан астам уақыт өткеннен кейін, лауданозин жиналуы мен онымен байланысты уыттылық, әдетте қолданылатын атракур дозаларымен ешқашан байқалмайтынына күмән жоқ. Эстер гидролизі үшін алғашқы in vitro зерттеулер маңызды рөл атқарады деп көрсетті. Хофманннің жоюы температура мен рН-ға тәуелді процесс, сондықтан атракурдың ыдырау жылдамдығы in vivo дене рН-ы мен температурасына қатты әсер етеді: дене рН-інің өсуі жою процесін, жасты немесе бүйрек немесе бауыр функциясының жай-күйін қолдайды. Екінші жағынан, метаболит лауданозиннің және аз мөлшерде атрактуриумның шығарылуы қарт адамдарда тиімділігі төмен бауыр және бүйрек функцияларына байланысты. Шотландиядағы Стратклайд университетінің Фармация кафедрасында Джон Б. Стенлейктің дәрілік химия ғылыми-зерттеу тобында фармацевт және дәрілік химия бойынша докторлық диссертация кандидаты. Бұл қосылысты алғаш рет Дьюар "33А74" деп атады, сонымен қатар ол Стейнлейктің зерттеу тобының фармацевті және докторантурадан кейінгі зерттеушісі. Атракурийді Стратклайд университеті Уэлком Фондына (Ұлыбритания) лицензиялады, ол препаратты (содан кейін BW 33A деп аталатын) әзірледі және оны 1979 жылы алғашқы адам сынақтарына енгізді, содан кейін 1983 жылы Tracrium сауда атауымен Ұлыбританияда клиникалық анестетика практикасына алғаш рет енгізді (барлық он стереоизомердің қоспасы ретінде). Атракурды және оның бірнеше конгенерлерін жобалаудың негізі нейромискулдық блоктау қызметі үшін бис-квартерлік құрылымның маңызды екендігі туралы білімнен туындады: сондықтан, идеалда, осы бис-квартерлік құрылымнан айырылған химиялық құрылым ферменттік тәуелсіз процестер арқылы белсенді емес ыдырату өнімдеріне бейімделу арқылы алдын ала болжауға болатын әсер ету және әсер ету ұзақтығына ие дәрі-дәрмектің клиникалық қолданылуында баға жетпес құндылық бола алады. Хофманның жоюы дәл осы негізді қамтамасыз етті: Бұл химиялық процесс, онда тиісті түрде белсендірілген кватернарлы аммоний қосылысы физиологиялық pH және температурада болатын әлсіз сілтілік жағдайларда ыдырай алады. Нақты айтқанда, Хофманның жоюы - бұл ретро Майклдың химиялық қосылу процесі. Бұл жерде Хофманның физиологиялық процесін жоюдың физиологиялық емес Хофманның ыдырау процесінен ерекшеленетінін атап өту маңызды: соңғысы - төртінші аммиак гидроксидінің қатты тұзын 100 °C-қа дейін қыздыру немесе тұздың сулы ерітіндісін қайнату арқылы болатын химиялық реакция. Хофманның қай процесіне сілтеме жасалғанына қарамастан, соңғы өнімдер екі жағдайда да бірдей болады: алкен �...