Кіріспе

Мексикалық саясаткер доктор Алонсо Нунес де Харо и Пералта (31 қазан 1729 26 мамыр 1800) - Мексиканың архиепискобы, 1772 жылдың 12 қыркүйегінен 1800 жылдың 26 мамырына дейін және Жаңа Испанияның вице-королі, 1787 жылдың 8 мамырынан 1787 жылдың 16 тамызына дейін.

Шығуы және білімі

Нуньес де Харо Испанияның Куэнка епархиясында, бәлкім, 1729 жылы 31 қазанда туған, бірақ кейбір дереккөздерде бұл күн 1 қараша деп берілген. Ол Толедо университетінде білім алуды бастады, содан кейін Болонья университетінде докторлық дәрежесін алды. Содан кейін ол Авила университетінің профессоры болды. Ол сондай-ақ Сеговия мен Толедода канон болды. Ол оқушы әрі ақылды адам болғандықтан латын, грек, еврей, француз және итальян тілдерін үйренді. 1771 жылы Мексиканың архиепископы болып тағайындалды.

Мексиканың архиепискобы

Архиепископ ретінде ол Тепотцотлан иезуит колледжін діни қызметкерлерді оқыту, зейнеткерлік үй және шіркеушілерді түрмеге қамаудың біріктірілген орны - Seminario de Instrucción, Retiro Voluntario y Corrección етіп өзгертті, өйткені шіркеулік артықшылықтар (fuero eclesiástico) діни қызметкерлерге канондық соттардың құзыры қарастырылды. Семинарияда ол Мексика, Отоми және шіркеу тарихы кафедраларын құру арқылы Мексикаға қатысты зерттеулерге бел буды. Ол Гваделупедегі Посито шіркеуінің және Мехикодағы собордың жұмысын алға жылжытты. Ол тапқыр балалар үйі мен капуциндер монастырын құрды. Ол архиепископтық кітапханаға көптеген кітаптар қосты және атақты семинария студенттеріне стипендиялар мен сыйлықтар тапсырды. 1770 жылы архиепископ Нунес де Харо иезуиттердің семинариясы мен резиденциясын Сан-Андрес ауруханасына айналдырды. Бұл аурухана Мадридтегі жалпы ауруханаға ұқсас және барлық ауруларды емдеуге арналған. 1788 жылы ол сифилис ауруын емдеуге арналған "Амор де Диос" ("Құдайға деген сүйіспеншілік") ауруханасының функцияларын қосты. Сан-Андрес ауруханасы, ресми қолдауды алғанмен, архиепископтық жауапкершілікке ие болды. Ақырында, ол 39 палатаға бөлінген 1000 төсекке ие болды. Сонымен қатар, онда Жаңа Испаниядағы ең үлкен дәріхана, сауда дүкені, зертхана және дисекция мен өлтіруден кейінгі тексерулер бөлімі болды. Оның 22 қалалық игілігі, оннан бір бөлігінің үлесі және пелота ойынына монополиясы болды. Ол шіркеудің ілімдері мен ортодоксиясына алаңдайтын және иезуиттер ұсынған ықтималдық ілімін айыптайтын. Харо испан монархына мойынсұнуды қолдады және Индия министрі Хосе де Гальвестің "оның отарын контрабандамен айналысу арқылы Коронаның заңды табысын алдаудан аулақ болуға шақыру" деген өтінішін орындады.

Жаңа Испанияның вице-королі

Жалпы, испан монархиясы шіркеуден тыс адамдарды вице-король қызметіне тағайындады, бірақ Жаңа Испанияның архиепископтары отарлы кезең ішінде уақытша вице-король ретінде әрекет етуі керек болды. Вице-король Бернардо де Гальвес и Мадрид 1786 жылы 30 қарашада қайтыс болды, сондықтан Мексиканың архиепископы Нунез де Харо 1787 жылы 8 мамырда уақытша вице-король болып тағайындалды. Ол үш ай қызмет етті, бірақ 1787 жылы 16 тамызда жаңадан келген вице-король Мануэль Антонио Флореске тапсырма берді. Өзінің өкілеттігі кезінде ол Хосе де Гальвестің бас визитатор болған кезде ұсынған интенденцияларды құруды нығайтты. Бұл - колонияның барлық аймақтарындағы провинциялық әкімшіліктер, олар вице-корольге жауап береді. Сол жерде ботаникалық бақ ашылып, колонияның барлық жерінен өсімдіктер әкелінді. Табиғаттанушы Мартин Сесе и Лакаста директор болып тағайындалды. Ол жергілікті тұрғындарға көмек көрсетуге тырысты, олардың алым-салық талаптарын жоюға тырысты, бірақ оның бұйрықтары орындалмады. Ол индейлер үшін сот реформасын, шығындарды және бюрократияны қысқартуды ұсынды. Ол британдықтар мен голландиялықтардан құл сатып алу үшін Гаванаға көп ақша жіберді. Вице-корольдік қызметтен кеткеннен кейін, Нуньес де Харо өмірінің қалған бөлігінде Мексиканың архиепископы болып қызмет етті. 1792 жылы король Карл IV оны Гран Круз де Карлос III орденімен марапаттады. 1800 жылы қайтыс болғанға дейін ол Жаңа Испанияның вице-короліне лайықты емделу мен құрметке ие болды.