Кіріспе

Канадалық газетші, сарбаз, аутдорман, юморист Грегори Кларк, (25 қыркүйек 1892 - 3 ақпан 1977) - Канаданың соғыс ардагері, журналист және юморист. 1911 жылдан 1946 жылға дейін "Торонто Стар" газетінің репортері болған Кларк 1920 және 1930-жылдардағы түрлі жаңалықтарды жариялағаны үшін, әсіресе Екінші дүниежүзілік соғысты алдыңғы қатарда жариялағаны үшін Канадада танымал болды. Ол сонымен қатар 1930 жылдары танымал юморлық колонка жаза бастады, ол "Жұлдызды" тастағаннан кейін жалғасты және бүкіл Канадада 1970 жылдардың басында кеңінен синдикатталды. 1967 жылы ол "қағаз жазушысы және радио комментаторы ретінде өзінің мамандығына әкелген әзілі үшін" Канада орденінің алғашқы офицерлерінің бірі болды. Майор Грегори Кларк Маунт Плезант қорымында жерленген.

Ерте өмір

Кларк Торонтода туып өскен, және Харборд колледжінде орта мектепте оқыған. Торонто университетінде алғашқы курста екі рет түспегеннен кейін, 1911 жылы Кларк The Toronto Star редакциясына қосылды, онда оның әкесі Джозеф редактор болып жұмыс істеді. Кларк келесі 36 жыл бойы "Жұлдыз" газетінде жұмыс істеді, тек 1916 жылдан 1918 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметпен үзілді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың окоптарында үш жыл өмір сүрген Кларк 1918 жылы Канадаға 4-ші Канадалық атлы мылтықтардағы майор болып оралды. Атыс біткеннен кейін Кларк газет журналисі болып қайтадан жұмысқа кірісті. 1920-1930 жылдары Кларк "Торонто Стар" газетінің ең танымал журналистері мен колонналарының біріне айналды. Ол "Star" газетінде жас Эрнест Хемингуэймен бірге жұмыс істеді. Кларк 1920 жылы кеңсесіне келген "ұзын бойлы жас шұжыққа" күдікпен қараса да, екеуі дос болды. Кларк Хемингуэйді көркем әдебиет жазудан бас тартып, "оның шынайы таланты мен жарқын болашағы жатқан" журналистикаға күш салуға шақырды. Кейінірек Кларк Хемингуэйдің кеңесін мүлдем елемеу арқылы дұрыс әрекет жасағанын қуана мойындады. Кларк репортер ретінде 1922 жылғы Ұлы Хейлибери өртін, 1935 жылғы Линдбергті ұрлау ісі, король Георг VI-нің таққа отырғызылуы мен корольдік жұптың 1939 жылғы Канада турнесін қамтыды. Алайда, Кларктың ең танымал репортажы 1936 жылғы Моуз өзеніндегі шахта апатын қамтыған. Жаңа Шотландияға оқиға туралы хабарлауға келгеннен кейін, Кларк құтқарушылармен бірге қалуға жалғастырды. Сондықтан, тұтқындалған кеншілердің алғашқы әлсіз шабуылдары естілген кезде Кларк қолда болды және ол бірінші рет хабарлауға мүмкіндік алды. Кларк репортер ретінде жұмыс істеуден басқа, тұрақты колонка жазды. Әдетте, Кларктың колонкалары көңілді, көңілді, Кларктың колонкалары күнделікті сынақтар, қиындықтар мен кішігірім жеңістер туралы әңгімелейтін шынайы өмірдің виньеткалары болды. Ашық ауада және табиғатты қорғаушы Кларктың бағандары көбінесе ол және оның достары балық аулау немесе аң аулау сапарына дайындалған кезде болған оқиғаларды егжей-тегжейлі баяндады. 1930 жылдардың аяғында Кларктың Джимми Фрайз суреттеген бағаналары Канадада соншалықты танымал болды, Star редакторы Чарльз Лимбери көп канаддықтар Кларкты көшеде премьер-министрден, патша отбасының мүшесінен немесе Голливуд кино жұлдызынан гөрі таниды деп есептейді. Кларктың бағаналары мен Фрайздің суреттері 1936 жылы "So What" деп аталатын жинақта пайда болды. Фрайз олардың қателіктері туралы The Star газетіне былай деді: "Біз қалалық әкімдіктің баспалдақтарында жұмыртқа қуырып қойдық. Үйімді қаптап, бөлмені цементпен суға батырып жібердік. Бірде Грег мені көктемгі қазба жұмыстарына арналған булы табаны алуға көндірді, ол менің бағымды бүлдірді. Мүмкін, бұл кітап біздің ең ақымақ оқиғамыз шығар". 1937 жылы "Біз не істедік" деген кітап жарық көрді.

Екінші дүниежүзілік соғыстағы Кларк

Екінші дүниежүзілік соғыста Грег Кларк репортер ретінде майданға оралды. Өзінің әріптестері үшін ол Канаданың соғыс тілшілерінің деканы болды. Кларк 1940 жылы Францияда өткен неміс блицкригінен, Англиядан Дюнкерк пен Диппеден және Фронттан Италия мен Солтүстік Батыс Еуропа кампаниялары туралы баяндады. Ол соғыс тілшісі ретінде атқарған қызметі үшін OBE орденін алды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

Соғыс аяқталғаннан кейін "Жұлдызға" оралған Фрайз мен Кларк "Жұлдыздар" өз қызметкерлеріне жасаған қарым-қатынасынан қанағаттанбай, 1946 жылы бірінші мүмкіндікпен кету туралы келісімге келді. Кларктың тұңғыш ұлы Мюррей Кларк қайтыс болғаннан кейін "Жұлдыз" газетінен демалыс алудан бас тартылуы да бұл шешімге әсер еткен болуы мүмкін. Кларк Монреаль стандартының баспашысы Джон Макконнеллмен байланысқа түсті, бұл газеттің таралымы бұрын оған жұмыс ұсынған Star-дан аз. Макконнелл ерлі-зайыптыларға Star-да алған жалақыға ұқсас жалақы ұсынды, сонымен қатар Фрайзге өзінің комиксін АҚШ-та синдикаттастыруға мүмкіндік берді, бұл оның табысын толықтыратын. Екі жұп "Жұлдызды" желтоқсанда тастап кетті. Кларк пен Фрайз 1947 жылдың басында "Стандарт" журналының жазушы-иллюстраторлары ретінде бірге жұмыс істеуді жалғастырды. Алайда, Фрайз өткен түнде өзін нашар сезінгеннен кейін, 13 маусымда 1948 жылы 57 жасында Торонтодағы үйінде жүрек соғысынан қайтыс болды. Кларк өмірінің соңына дейін синдикаттық колонна жазушы болып қызмет етті. Фрайз қысқа уақытқа суретші ретінде Дункан Макферсонмен алмастырылды, бірақ бұл ұзаққа созылмады, ал Кларк 1950 жылы Макферсонмен жолданғаннан кейін басқа суретшімен жұмыс істемеді. 1951 жылы "Стандарт" журналды журналға айналдырды және жергілікті газеттерге демалыс қосымшасы ретінде бүкіл Канадада таратылатын "Weekend Picture Magazine" (кейін "Weekend") болып қайта іске қосылды. Уикенд Пикчер журналына апта сайынғы колонкасын жалғастыра отырып, Кларк "Грегори Кларктың пакеті" деп аталатын күнделікті колонканы жаза бастады, ол 1950 және 60-шы жылдары көптеген канадалық газеттерде жарияланды. Packsack бағаналары байқаулар, ойлар, анекдоттар мен естеліктерден тұратын және Кларктың денсаулығы жазу қызметін қысқартуға мәжбүр болғанға дейін 17 жыл бойы жұмыс істеді. Кларктың демалыс колонкасы (әдетте "Грег Кларк туралы айтады" деп аталады) жеке оқиға түрінде болды, әрқашан Грегтің басты рөлін ойнады және оның әртүрлі (әдетте ойдан шығарылған) серіктерімен, мысалы, оның өте сақтық көршісі Дэнди Дэниелс немесе оның түрлі балық аулау жолдастарымен болған кішігірім оқиғалары мен сәтсіздіктері жиі кездеседі. Бұл әңгімелер 1970 жылдардың ортасына дейін "Weekend" журналының қосымшасында жарияланды. Кітап шығарудан ұзақ уақыт босатылғаннан кейін Кларк "Грегори Кларктың ең жақсысы" жинағын шығаруға көндірілді (1959), ол 1950 жылдардағы Кларктің ең жақсы "Сексенбілік" шығармаларын редактордың таңдауынан тұрады. Ол Кларктың жеке сүйікті демалыс колонкаларының таңдауы Грегтің таңдауынан (1961) басталатын жалғаулар сериясына лайық болды. Кларктың бағаналарының жинақтары одан кейін өмірінің қалған бөлігінде, әдетте, бір-екі жылда бір рет пайда болды. Кларктың "Жұмыс аптасы" бағандары көбінесе аңшылық пен балық аулау немесе отбасылық өмір туралы күлкілі мақалалар болды, бірақ олар кейде оның екі дүниежүзілік соғыста және одан кейінгі өмірдегі тәжірибесін талқылады. Оның ең танымал бағандарының бірі "Хауленд даңғылының бір блогы" деп аталады. Онда Кларктың қарт әкесі екі ардагер ұлын ешқашан көршілерінің қасынан 66 Хауленд даңғылындағы үйіне дейін жүрмеуді сұрады. Хауленд блогының барлық жігіттері Бірінші дүниежүзілік соғыста Грег пен оның інісі Джозефтен басқа қаза тапты. Кларктың әкесі екі ұлының да үйге оралуына қуанып, мақтаныш сезімін көршілері мен достарына деген қайғысы мен уайыммен теңестіруге тырысты, өйткені олар терезеден қарап тұрған болар еді. Ол Канаданың ең құрметке ие журналисі, Канада орденінің офицері, жауынгер ретінде де, соғыс тілшісі ретінде де марапатталған, бірақ Кларктың жұмысы қазір басылмайды.

Өмірбаян

1981 жылы Doubleday баспасында "Грегори Кларктың өмірі мен дәуірі, Канаданың сүйікті әңгімелеушісі" атты еңбегі жарық көрді.

Дәйексөздер

"Спортшы - бұл өз әкесіне ең жақсы балық аулау орындарын көрсетпеу ғана емес, оны қасақана дұрыс емес орындарға бағыттау". Канаданың Империя клубында 1950 жылы сөйлеген сөзінен