Кіріспе
Мексикалық қаржыгер / саясатшы (18541935) Мексика қаласында француз мексикалық отбасында туылған Лимантур жоғары білім алды. Ол экономиканы оқыды, біраз уақыт заң мұғалімі болып жұмыс істегеннен кейін, 1893 жылы Мексиканың қаржы хатшысы болып тағайындалды. Қаржы министрі ретінде Лимантур Мексикада алтын стандартты орнатты, күміс ақшаны тегін шығаруды тоқтатты және тек мемлекеттік монеталарды ғана қолдануға міндеттеді. Ол 1899 жылы шетелдік банктердің консорциумымен ұлттық борышты қамтамасыз етті, ал Революция басталған кезде Мексика мықты қаржылық негізде болды. Мексика революциясына дейін ол генерал Бернардо Рейеспен бірге президент Диаздың орнын алмастыруға үміткерлердің бірі ретінде танылды. Диас режиміне қарсы болған революция басталғаннан кейін ол Францияға жер аударылды, ол 1935 жылы қайтыс болды.
Born into a French Mexican family in Mexico City, Limantour received a high education. He studied economics, and after a period working as a legal teacher, he was appointed as Mexico's secretary of finance in 1893. As the secretary of finance, Limantour established the gold standard in Mexico, suspending free coinage of silver, and mandating only government coins be used. He secured the national debt in 1899 with a consortium of foreign banks, and at the time of the outbreak of the Revolution, Mexico was on strong financial basis. Before the Mexican Revolution he was widely seen, along with General Bernardo Reyes, as one of the stronger candidates to succeed President Díaz. After the revolution broke out due to unpopularity of the Díaz regime, he went into exile in France, where he died in 1935.
Ерте өмір
Хосе Лимантур 1854 жылы 26 желтоқсанда Мексиканың Мехико қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Джозеф Ив Лимантур, кеме капитаны, Франция, Бретань және Адела Марке, туған Бурдо. Лимантур отбасы Баха-Калифорния мен Мехикодағы жер спекуляциясы арқылы бай болды, өйткені либералдылар жерді қайта бөлу арқылы шіркеу меншігін басып алды. Мексикадағы жеке бастауыш мектептен кейін Лимантур 14 жасында Еуропаға кетті. Сол сапардан оралған соң ол Ұлттық дайындық мектебінде оқыды. Ол экономика және менеджмент мамандығы бойынша заңгерлік білімі бар. Порфириатоның құрылуы кезінде ол Коммерциялық мектепте және Ұлттық заң мектебінде сабақ берді. Сондай-ақ, ол 1877-1882 жылдары "El Foro" (Форум) заң журналына жазды.
Қаржы министрі
1895 жылы Матиас Ромеро Рубио қайтыс болғаннан кейін Лимантур жоғары білімді және Мексикада кеңейтілген интеллектуализм мен өркендеуді қалаған, науқастар деп аталатын президент Диаздың технократ кеңесшілерінің саяси жетекшісі болып саналды. Олар Диас режимін қолдады, өйткені ол елдің жаңғыруына күш салды, бірақ олар да еркіндікті кеңейтуді қалады. Қаржы министрі ретінде ол Мексикаға шетелдік инвестицияларды кеңейтті, еркін сауданы қолдады және алғаш рет бюджетті теңгеріп, 1894 жылға қарай бюджет профицитін құрады. Алайда, тіпті Мексикадағы бизнестің экономикалық өркендеуіне қарамастан, елдің қарапайым халқы азық-түліктің қымбаттауынан зардап шекті. Диас режимі аяқталғанда президент Лимантурдың күшті бола бастағанын сезінді, сондықтан оны несиелер туралы келіссөздер жүргізу үшін Еуропаға жіберді. Содан кейін Диаз режимі әскери құлдырауымен Мексикаға оралып, Диазды отставкаға кетуге шақырды.
Шөгеру және өлім
Диас Еуропаға кеткеннен кейін бір апта өткен соң, Лимантур пойызбен Нью-Йоркке кетті. Ол 1911 жылдың шілдесінде Парижге келді, ал бұрынғы диктатор Деувиллдегі теңіз жағалауындағы курортта демалып жатты. Олар хат алмасты, бірақ Парижде тұрып жатқан алғашқы айларында олар сирек кездесті, өйткені Диас Лимантурдың революциялық көшбасшы Франсиско I Мадеромен федералды кабинетте қайтадан қосылуын келіссөзге тырысқаны туралы хабарларға наразы болды. Лимантур Мадеро отбасымен тығыз байланыста болды, өйткені ол Мексика қаласында олардың сауда агенті болып қызмет етті. Алайда, ақыр соңында Мадеро өзінің қаржы хатшысы ретінде Коахуиладан келген тәжірибелі банкир ағасы Эрнестоны таңдады, ал Диас пен Лимантур ақыр соңында татуласты. Лимантур өмірінің қалған бөлігін Францияда өткізді. Ол Академия моральдық және саяси ғылымдарының мүшесі болды және француз құрметті легионының ұлы офицері атанды. Ол 1935 жылы 26 тамызда Парижде қайтыс болды.
Limantour had strong ties with the Madero family, as he had served as their trade agent in Mexico City. In the end, however, Madero chose his uncle Ernesto, an experienced banker from Coahuila, as his secretary of Finance and Díaz and Limantour were eventually reconciled. Limantour remained in France for the remainder of his life. He became a member of the Académie des sciences morales et politiques and was named a grand officer of the French Legion of Honor. He died in Paris on August 26, 1935, largely forgotten.