Кіріспе

Жаңа Зеландиялық EW класындағы локомотив - Веллингтонда (Жаңа Зеландия) пайдаланылатын электр локомотивінің түрі. "EW" сыныптамасы олардың Веллингтонға бөлінген электрлік локомотивтер болуына байланысты болды. DX класының пайда болуына дейін екі онжылдық бойы олар Жаңа Зеландиядағы ең қуатты локомотивтер болды.

Кіріспе

EW класты жаңа Зеландия темір жолдары 1951 жылы жаңа Зеландия агенттері Cory Wright & Salmon арқылы English Electric компаниясынан жолаушылар қызметін атқаратын ED класты электр локомотивтерін ауыстыру үшін тапсырды. ED класы бұл мақсатқа жарамсыз деп саналды, сондықтан English Electric компаниясына Веллингтонның 1,5 кВ тұрақты ток жүйесіне арналған екі секциялы буыны бар электрлік локомотивін жасау тапсырылды. Жаңа EW класы Жаңа Зеландиядағы Бо Бо Бо доңғалақты пайдаланушы алғашқы локомотив класы болды, ол кейіннен Mitsubishi DJ класы мен Brush EF класы локомотивтерінде пайдаланылатын болады. Алайда, EW класы басқаша болды, өйткені орталық Джейкобс боги екі дене жартысының артуляциясы астында шектелген жақты ойнауға орналастырылды, ал DJ және EF кластары орталық богиде жақты ойнауға арналған бір ғана тұрақты денеге ие. EW класы Веллингтон аймағындағы барлық пойыздарда, сондай-ақ Пейкакарики мен Пукеруа шығанағы арасындағы пойыздарда жұмыс істейтін болды.

Қызмет

EW класы негізінен жолаушылар пойыздарында, әсіресе Хатт аңғарына және Пейкакарикиге баратын қала маңы пойыздарында жұмыс істеді. Олар сондай-ақ Уэллингтон мен Пейкакарики арасындағы негізгі магистральдық экспрестерді тасымалдау бойынша тұрақты қызметте жүгірді, онда олар солтүстікке жүгіру үшін бу локомотивтеріне ауыстырылатын. Олар Веллингтон мен Пэкакарики арасындағы пойыздарды бағдарлау үшін де пайдаланылды, бірақ бұл жұмыс әдетте жолаушылар жұмысына жарамсыз ескі ED класымен жасалды. EW класы, сондай-ақ, едәуір жиі емес, әсіресе Джонсонвилл бөлімшесінде қала маңындағы шант қызметтерін жүзеге асырды, онда олардың икемді денелері мен жоғары қуаттылығы оларға ескі ED класына қарағанда айқын артықшылық берді (және сынақтар ED класының жолға, әсіресе бұрылыстарға, жоғары жүктеме бергенін көрсетті). Бұл көліктердің көп бөлігі Рароа мал айлағының борттарына арналған, одан олар жақын маңдағы Нгауранга тоңазытқыш цехтарына жеткізілетін, ал қалған бөлігі негізінен Джонсонвиллге арналған жалпы жүк. Бұл сыныпты теміржолшылар одағы жақсы көреді, өйткені NZR олармен EW класының жобалау кезеңінде тығыз жұмыс істеді. Бұл кабиналардың ергономикалық түрде орналасуына әкелді, бұл оларды оңай пайдалануды қамтамасыз етті, оларды кәсіподақтардың сүйіктісі етті. Олар өте сенімді болды және екі есеге дейін қуатын өндірді , бұл туралы NZR инженері 1960 жылдары сынақ кезінде дәлелдеді , EW 1806 қуаты

Қайта нөмірлеу

1979 жылы Жол қозғалысын бақылау жүйесі (TMS) енгізілгеннен кейін локомотивтер EW96 EW165 болып қайта нөмірленді.

Қайтарып алу

Паэкакарики мен Веллингтон арасындағы туннельдің едендері төмендеді, сондықтан DA класындағы дизельдік локомотивтер поезддерді Веллингтонға дейін тоқтатудың қажеті жоқ, оларды Пэкакарикиде ED немесе EW алмастыра алады; жұмыс 1967 жылы аяқталды. EW-тер бұл ретте, негізінен, банктік локомотив ретінде өз рөлін жалғастырды. 1980 жылы EW159 (EW 1805) қысқа уақытқа Ет сағасы суға батып, үш EO класындағы локомотивтерге зақым келгеннен кейін Отираға жіберілді. Ол кезде локомотивке жеке жүргізуші керек болды, өйткені онда бірнеше бірлік жабдық жоқ еді. Үш қайта құрылған EO қайтып келгенде, EW 159 Веллингтонға қайта жіберілді. Келесі жылы CME EW136 (EW 1802) -ды, содан кейін күрделі жөндеуден өткізіп, кері қайтарып, бұзылуға шешім қабылдады. Бұл EW класының қолданылуы азайып кеткендіктен келісілді, ал 136 EW-ді алып тастаудың алғашқысы болды. 1982 жылы EM класының бірліктерінің келуі локомотивтермен сүйрелетін вагондар пойыздары алынып тасталды, 1983 жылы барлық вагондармен сүйрелетін қызметтер тоқтатылды, олар басталғаннан бері дизельмен сүйрелген Мастертон және Палмерстон Норд қызметтерін қоспағанда. Елордаға соңғы рет 1983 жылдың 11 ақпанында Паэкакарикиден Веллингтонға дейінгі EW142 (EW 1803) пойызы жүрді. EW142 1983 жылы 14 мамырда Джонсонвиллге "Қаршыңғы теміржол рейнджері" деп аталатын экскурсияны жүргізді. EW класы өзінің жұмыс өмірін Веллингтон мен Пейкакарики арасындағы DA немесе DX класындағы локомотивтерде аяқтады. 778 пойызы, Веллингтон Палмерстон Норт бензиндік танк пойызы, жалпы тапсырма болып табылады. Бұл EW класын пайдаланған соңғы қызмет болды, ол 1983 жылдың 20 желтоқсанында EW142 EW класының соңғы кіріс операциясында DX5477 банктік шотқа енгізген кезде аяқталды. Қалған локомотивтер қоймаға қойылды.

Сақтау

EW 1806 (TMS EW171) - сақталған алғашқы EW класының локомотивы 1988 жылы Кентербери теміржол қоғамына сыйға берілді. Ол Ферримид мұралық саябағында орналасқан және сақтаулы. Ол EW 1806 деп қайта нөмірленді және бұл сәйкестікті тек бас киімінде ғана көрсетеді. EW 165 (EW 1805) - Веллингтонда орналасқан, ол бастапқыда Веллингтон станциясының 9-шы платформасындағы ескі NZR Parcels депосында, Торндон эстакадасының маңында Карежалар мен вагондар цехына көшіп барғанға дейін. 2004 жылы Heritage Fleet-ті таратуға шешім қабылданғанға дейін ол EW 165 TMS-тің жеке басын сақтады. EW 2005 жылдың тамызында Mainline Steam Heritage Trust компаниясының Иан Уэлч сатып алғанға дейін сатылмайды. 2005 жылы 21 тамызда локомотивті ветеран Фред Хамер Веллингтоннан Пейкакарикиге дейін жүргізді. Содан кейін оны DCP 4611 машинасымен Mainline компаниясының Плиммертон қоймасына сүйретіп әкетті. Келгеннен бері EW 165 EW 1805 болып қалпына келтірілді, нөмірлік нөмірлері көшірмесімен. Локомотивтің жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін Веллингтон айналасындағы қала маңындағы теміржол желінімен жұмыс істеуге пайдаланылуы жоспарланған, бірақ бұл сертификаттаудан және 1805-ке қозғалуға мүмкіндік беретін қоймаға баратын ұзындығы жоғары ұзындықты салудан күтілуде. Локомотив EW 1805 ретінде 2008 жылғы Еңбек демалыс күндері FEELDING-ке NIMT-тің жүз жылдық мерейтойына қатысу үшін сүйретілгенде ашылды.