Британдық Class 41 локомотивтері: "Warship Class" деп аталған дизель-гидравликалық локомотивтер туралы мақала. Тарихы, салыну себептері, салыстыру нәтижелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соғыс кемесі класы локомотивтері
the Warship Class locomotives
Британдық темір жолының 41 класындағы дизельді-гидравликалық локомотивтер 1957 және 1958 жылдары Глазго қаласындағы Солтүстік Британдық локомотив компаниясымен салынды. Олар TOPS жүйесі енгізілгенге дейін пайдаланудан алынғанмен, Британдық темір жолы оларды 41-сыныпқа жатқызды. Барлық локомотивтер Корольдік теңіз күштерінің кемелерінің құрметіне аталды, сондықтан әрқайсысының тақтасында "Соғыс кемесі класы" деген қосымша атау болды.
The British Rail Class 41 diesel hydraulic locomotives were built by the North British Locomotive Company in Glasgow during 1957 and 1958. Although they were withdrawn before TOPS was introduced, British Rail classified them as Class 41. All were named after Royal Navy vessels, hence the nameplates each bore a subtitle "Warship Class".
Тарих
Бұл пойыз флоты Британдық көлік комиссиясы British Rail Class 40 локомотивтерімен тікелей салыстыру мақсатымен тапсырылды, бірақ Батыс аймағы оларды қалаған жоқ, олар D800 «Warship» локомотивтерінің өндірістік партиясын артық көрді. D600 локомотивтері BTC және WR арасындағы билік күресінің нәтижесі болды: біріншісі сол кезде радикалды, жеңіл конструкциялы локомотивтерді мақұлдауға құлықсыз болды, ал екіншісі жаңа 4-тармақты қуатты локомотивтердің кем дегенде бір бөлігі гидравликалық беріліспен жабдықталуын қатысты талап етті. Олар өндірістегі «Warship» локомотивтерінен әлдеқайда ауыр болды (шамамен салыстырғанда) және оларды екі жеңіл, жоғары айналымды дизельдік қозғалтқыштары гидравликалық беріліспен қосылған, бір үлкен, баяу айналымды дизельдік қозғалтқыш пен электр генератор жиынтығының орнына қолданылған 1950 жылдарғы стандартты британдық дизельдік локомотивтері деп санауға болады. Осы себепті олар жобасы дайын болмас бұрын конструкциялық тұрғыдан ескірген болып есептелді.
The fleet was ordered by the British Transport Commission as direct comparison with the British Rail Class 40, and were not actually wanted by the Western Region, who preferred their production fleet of D800 Warships. The D600s were the result of power politics within the BTC and the WR: the former was unwilling to sanction radical, stressed skin lightweight construction locomotives at the time, while the latter was equally insistent that at least some of the new Type 4 power range locomotives on order be equipped with hydraulic transmission. They were much heavier than production Warships (almost compared to ) and can be regarded as standard 1950s British design diesel locomotives that just happened to contain two lightweight, high revving diesel engines coupled to hydraulic transmissions rather than one large, slow revving diesel engine and electrical generator set. For this reason they were practically obsolete in design terms before they had left the drawing board.
Механикалық бөлшектер
Әр локомотив екі MAN L12V18/21A дизельді қозғалтқышымен жабдықталған, олардың әрқайсысы 1445 айналымда 1000 а.к. (750 кВт) қуат өндіреді. Бұл консервативті қуат рейтингінің себебі, NBL компаниясының дизельдік локомотивтерді құрастыруда тәжірибесі аз болғандығы және сол кезде қол жетімді Voith L306r үш жылдамдықты берілістері одан артық қуатты қабылдай алмағандығы болды. MAN компаниясы D600 локомотивтеріне NBL тапсырыс берген шақта қозғалтқыш дизайнын жақсартып дамытқан болатын. A1A-A1A дөңгелек орналасуы да BTC талаптарына сәйкес, ауыр салмақты конструкция үшін 20 тонналық осьтік жүктемені сақтау үшін 6 ось қажет болғандықтан пайда болды, бірақ NBL C-C дөңгелек орналасуы үшін айналмасыз боги және жетектеу механизмін қалай жасау керектігін анықтай алмады. 1955 жылдың ортасында үлгі ретінде пайдалануға C-C дизельді-гидравликалық локомотивтер болған жоқ. Бұл орналасу 12,6 миль/сағ (20,3 км/сағ) жылдамдықпен 39 600 фунт (176 кН) үздіксіз тарту күшін қамтамасыз етті. Британ дизельдік локомотивтері үшін ерекшелік ретінде, D600 локомотивтері спицалы дөңгелектермен жабдықталған. Олар бірнеше локомотивтермен немесе екі D6300 локомотивімен қызғылт сары шаршы біріктіру кодын пайдаланып жұмыс істей алатын.
Each locomotive was equipped with two MAN L12V18/21A diesel engines, each set to produce 1,000 hp (750 kW) at 1,445 rpm. This conservative rating was partly because NBL was very inexperienced at constructing diesel locomotives and partly because the Voith L306r three speed transmissions available at the time were not able to accept more. MAN had refined the engine design to produce at around the time the D600 order was placed with NBL. The A1A A1A wheel arrangement likewise came about because the BTC mandated heavyweight construction required 6 axles to keep to a 20 ton axle loading, but NBL could not work out how to create a pivotless bogie and driving arrangement for C C wheel arrangement. There were no C C diesel hydraulic locomotives to use as a template in mid 1955. The arrangement produced a continuous tractive effort of 39,600 lbf (176 kN) at 12.6 mph (20.3 km/h). Unusually for a British diesel locomotive, the D600s had spoked wheels. They could work in multiple with each other or up to two D6300 locomotives using the orange square coupling code.